Athanasi i Aleksandrisë

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Shko te: navigacion, kërko
Shën Athanasi
Athanasi i Aleksandrisë. Ikonë.
Ipeshkv, Doktor i kishës
Lindi rr. 293Aleksandria, Egjipt
Vdiq 21 maj, 373Aleksandria, Egjipt
Nderohet nga Kisha katolike romake,

Kisha ortodokse

Festa 2 maj, (Kisha katolike romake

18 janar, (Kisha ortodokse)
15 maj, (Ortodoksia e Lindjes)

Shenjat peshkop që diskuton me një pagan; peshkop që mban një libër të hapur; peshkop që qëndron mbi një heretik të mposhtur.
Mbrojtës kundër dhimbjes së kokës

Athanasi i Aleksandrisë ose Athanasi i Madh (lindi rr. 293, Aleksandri - vdiq 2 maj, 373, poaty) ishte peshkop i Aleksandrise ne Egjipt, sekretar, pasues i peshkopit Aleksandër, përfaqsues i shkollës patristike të Aleksandrisë, Atë kishe dhe një prej kundërshtarëve më të shquar të Arianizmit, titulluar në kohën që jetonte "shtylla e kishës" dhe "Ati i Ortodoksisë". Nderohet si shenjtor nga kisha katolike, Kisha ortodokse, dhe Kisha ortodokse e lindjes, dhe mbahet si një prijës i kishës nga protestantët. Kisha katolike e ka shpallur atë si një prej 33 doktorëve të kishës, dhe radhitet si një nga katër Doktorët e Medhënj të Kishës së Lindjes. Festa e tij është 7 Pashoni, në kishat ortodokse të lindjes, 18 janar në kishën ortodokse, dhe 2 maj në kishën katolike, dhe kishat ipeshkvnore. Në gjuhën greke, emri "Athanasios"
(Αθανάσιος) do të thotë "i pavdekshmi".

Jeta[redakto | redakto tekstin burimor]

Rëndësia historike[redakto | redakto tekstin burimor]

Athanasi (295-373) njihej si kampion i ortodoksizmit, por, megjithatë, ishte i ndikuar nga filozofia greke. Ai besonte se lavdërimi i njeriut nënkupton hyjnizimin e tij. Kështu ai e tradhtonte ndikimin e platonizmit, i cili përpiqej që të mos ndaheshin hyjnia dhe njeriu. Njeriu kishte të mbyllur në vete një shkëndijë hyjnore.

Në shkrimet e tij ai paraqiti Adamin para rënies si një filozof grek: ai e kaloi kohën duke soditur botën (shëmbëlltyrën e Atit) dhe mendja e tij nuk kishte të bënte fare me trupin e tij. Ai i kapërceu të gjitha dëshirat dhe ndjenjat trupore dhe e provoi «realitetin intelektual». Mirëpo, Adami u largua nga realiteti intelektual dhe filloi të merrte parasysh trupin dhe ndjenjat e tij, dhe kështu ra në dëshira trupore. Ajo që Athanasi donte të thoshte me këtë ishte se, para se të binte apo dështonte, mendja e njeriu e dominonte trupin e vet, mirëpo pas rënies oreksi trupor skllavëroi mendjen. Gjithë këtë Atanasi e tha në një mënyrë që pasqyron ndikimin e filozofisë greke dhe posaçërisht atë të Origjenit.

Athanasi ishte i pari që i kushtoi Shpirtit të shenjtë një kujdes të veзantë. Një grup i vogël egjiptian, i njohur me emrin «Tropici», mësonte hyjninë e Birit, por jo edhe të Shpirtit të shenjtë (sipas tyre ai ishte i krijuar). Peshkopi i tyre, Serapioni, i shkroi Athanasit duke i kërkuar këshilla se si t’i luftonte ata. Athanasi iu përgjigj Serapionit në një seri letrash. Në këto letra Athanasi shkruante se Shpirti i shenjtë është hyjnor dhe se rrjedh nga Ati, por jo nga Biri.

Veprat[redakto | redakto tekstin burimor]

Shiko edhe[redakto | redakto tekstin burimor]

Lidhje të jashtme[redakto | redakto tekstin burimor]