Daut Demaku

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Shko te: navigacion, kërko
Daut Demaku
Daut Demaku.jpg
Mendimi Pozitiv
Ditëlindja: 13 tetor 1944
Vendlindja: Abri e Epërme Drenicë, Kosovë
Nënshtetësia: Shqiptar
Zhanri: literaturë e suksesit

Daut Demaku lindi më 13 tetor të vitit 1944 në Abri të Epërme (Drenicë), është shkrimtar Shqiptar Dhe Ligjerues i lëndës "Arti i Mendimit Pozitiv"

Biografia[redakto | redakto tekstin burimor]

U shkollua në vendlindje dhe në Prishtinë. Kater vite ishte kryeredaktor i gazetës së studentëve të Kosovës "Bota e Re", kurse një mandat kryetar i Lidhjes së Studentëve të Kosovës.

Një kohë të gjatë ishte redaktor në Redaksinë e Revistave të Rilindjes, redaktor i Kooperativës botuese të Librit Bujqësor në Prishtinë dhe së fundi edhe drejtor i Shtëpisë Botuese Rilindja. I përkthyer në maqedonisht , serbisht , norvegjisht dhe anglisht

Veprimtaria[redakto | redakto tekstin burimor]

  • Brigjet e Thata - 1967
  • Plisat e Kuq - 1969
  • Plisat e Kuq (ribotim ne Tirane) - 1971
  • Kapituj jete - 1977
  • Shi e Puhi - 1979
  • Buka - 1981
  • Bletaja - 1976
  • Në mjaltishtë - 1978
  • Mote të thata - 1983
  • Trëndafila pa gjëmba - 1986
  • Guralec në këpucë -1989
  • Tregime Shqiptare -1996
  • Mendimi dhe Suksesi - 1997
  • Magjia e Urtisë - 2000
  • Shenjat para kthesave - 2002
  • Thuaji jetes miremengjes - 2003
  • Rina Dhe Gjyshi - 2004
  • Aforizma - 2005
  • Tregime Shqiptare dhe Mendimi Pozitiv

Radiodramat:

  • Trenat e mesnatës - 1972
  • Selgjishtja është dëshmitare - 1978
  • Ndryshoe vehten o njeri - 2004

Komeditë e luajtura në teatër :

  • Servisi i shpirtit - 1997
  • Ulërima - 2004


Proze[redakto | redakto tekstin burimor]

  • Tregime të sotme shqiptare - 1968
  • Toka e përgjakur - 1972
  • Djepi i lashtë - 1984

VEPRA : THUAJI JETES MIREMENGJES

Kjo veper fillon me kthimin e nje njeriu ne atdhe pas disa vitesh.Kur ky person kthehet ne atdhe sheh se gjithqka kishte ndryshuar,duke kaluar sheh qytetin ne te cilin kishte jetuar disa vite me pare sheh stadiumin ne te cilin mblidheshin njerzit dhe krijohej kudohere zhurma,gezii.Pas stadiumit ishte shtepia e shkrimtareve,nga dritarja e madhe e shtepise dikur shihte lulishten ndjente eren rritese te luleve,eren e dashurise.Keshtu duke ecur,duke shikuar e menduar ishte perhumbur,pikerisht kur po kthente shikimin ne ndertesat e tjera dikush i thote : Me bejne syte,a je ti ?- A je ti ?- Eja brenda eja. Eja ne shtepine tende. Duke hyre brenda takon edhe 2 miqte e tij te vjeter.Hyne brenda duke biseduar