Diego Milito

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Shko te: navigacion, kërko
Diego Milito
Diego Milito - Inter Mailand (3).jpg
Milito me Interin në 2009
Të dhënat personale
Emri i plotë Diego Alberto Milito
Data e lindjes 1979 Qershor 12 (2002 vjeçar)
Vendi i lindjes Bernal, Argjentinë
Gjatësia 1,83 m (6 ft 0 in)
Pozita ne fushë Sulmues
Informacionet për klubin
Klubi aktual Internazionale
Numri 22
Kariera profesioniste*
Vitet Klubi Ndesh. (Gls)
1999–2003 Racing 137 (34)
2003–2005 Genoa 59 (33)
2005–2008 Zaragoza 108 (53)
2008–2009 Genoa 31 (24)
2009–2014 Internazionale 125 (64)
2014- Racing 0 (0)
Ekipi kombëtar
2003–2011 Argjentina 25 (4)
* Ndeshjet dhe golat në nivelin profesionist, vetëm në ligën vendase deri në daten 5 Prill 2014.

† Ndeshje (Gola).

‡ Ndeshjet dhe golat në kombëtare deri më 17 Korrik 2011

Diego Alberto Milito (lindur më 12 Qershor 1979) është një futbollistë argjentinas që luan me skuadrën argjentinase Racing në Primera División, duke qënë edhe ish lojtar i kombëtares argjentinase si sulmues [1]. Milito ka profilin e një qëndër-sulmuesi, ai gjatë gjithë karrierës së tij 10 vjeçare ka pasur një mestare prej 1 Goli në çdo 2 ndeshje. Milito ka qënë lojtari kryesor në fitimin e "Tripletës" në sezonin 2009–10 me Interin, ku shënoi dy Gola në finalen e Champions Leagues më 22 Maj 2010 në Madrid kundër FC Bayern Munich.

Pseudonimi i Militos është "El Príncipe" (Princi) për shkak të ngjashmërisë së fizikut me lojtarin uruguajan Enzo Francescoli, që gjithashtu kishte këtë pseudonim [2].

Karriera[redakto | redakto tekstin burimor]

Racing Club[redakto | redakto tekstin burimor]

1999–2003: Vitet e herëshme në Argjentinë[redakto | redakto tekstin burimor]

Milio filloi të luante futboll në divizionin e parë agjentinas me skuadrën e [Racing Club de Avellaneda|Racing Club]] në vitin 1999, ku fitoi në vitin 2001 turnamentin Apertura. Gjatë kësaj kohe, vëllai i tij Gabriel Milito luante për Independienten, skuadra rivale e Racing, Gabriel luante si mbrojtës. Më pas të dy klubet u ndeshën në Derbin e Avellaneda, ku të dy vëllezërit Milito ishin në formacionin e parë [3].

Genoa[redakto | redakto tekstin burimor]

2004-2005: Vitet e para në futbollin Europian[redakto | redakto tekstin burimor]

Në fillim të 2004, Milito u transferua tek skuadra e Genoas që në atë kohë luante në Serie B. Pas dy viteve të suksesshme, ku shënoi 33 Gola në 59 ndeshje, Genoa ra një ligë më poshtë në Serie C1 për shkak të trukimeve të ndeshjeve në javën e fundit të sezonit 2004–05. Për shkak të kësaj, Milito u detyrua që të largohej nga Genoa dhe u transferua tek skuadra e vëllait të tij tek Real ZaragozaLa Liga [4].

Real Zaragoza[redakto | redakto tekstin burimor]

2005–2008: Vendosja e shenjës së tij në Spanjë[redakto | redakto tekstin burimor]

Diego Miltio duke festuar një Gol.

Milito tregoi se kishte potencial fantastik për të shënuar Gola, dhe këtë e tregoi duke i shënoi katër Gola në gjysmë–finalen e Copa del Rey në vitin 2006, ku Real Zaragoza fitoi me rezultatin 6–1 kundër Real Madridit. Ai e përfundoi sezonin si golashënuesi më i mirë i skuadrës me 21 Gola në të gjitha kompedicionet.

Milito ishte një nga golashënuesit më të mirë në sezonin 2006–07 në La Liga, duke shënuar 23 Gola, 2 më pak se golashënuesi me i mirë Ruud van Nistelrooy dhe tre mbrapa fituesit të Këpucës së Artë, Francesco Totti [5].

Në Nëntor 2006, u raportua se Real Zaragoza kishte vendosur për ta blerë përfundimisht Militon, pasi huazimi 2 vjeçarë përfundoi [6] [7].

Milito u bë kapiten i skuadrës, duke zëvëndësuar vëllain e tij Gabriel, i cili në vitin 2007 u transferua te Barcelona [8]. Kontrata e tij u zgjat në Gusht 2007 dhe kishte një klauzolë blerje prej 100 Milion [9]. Golat e tij të shumtë e ndihmuan Real Zaragozan që ta përfundonte sezonin 2006–07 në vendin e gjashtë me 60 pikë, duke u kualifikuar edhe në Kupën UEFA. Në Janar 2008, Milito kishte një mesatare prej 1 Gol në çdo 2 ndeshje, statistikë që e kishte edhe në kohën kur luante me Genoan.

Genoa[redakto | redakto tekstin burimor]

2008–2009: Rikthimi në Itali[redakto | redakto tekstin burimor]

Më 1 Shtator 2008, vetëm disa minuta përpara se të mbaronte merkatoja verore, Genoa kompletoi transferimin e Militos nga Real Zaragoza, pasi skuadra spanjolle ra në Segunda División [10] [11]. Agjenti i tij, Fernando Hidalgo, konfirmoi se Milito kishte pranuar menjëherë që të transferoheshe tek Genoa edhe pse kishte marrë oferta të mira nga disa klube të mëdha europiane [12].

Milito debutoi për Genoan më 14 Shtator 2008 kundër AC Milan, ku Genoa fitoi me rezultatin 2–0, me Militon që assitoi në Golin e parë dhe shënoi Golin e dytë. Më 9 Nëntor 2008, Milito shënoi hat-trickun e tij të parë me Genoan në fitoren 4–0 kundër Regginës. Më 25 Janar 2009, Milito shënoi Golin e tij të parë për vitin 2009 në barazimin 1–1 kundër Catanias, më pas ai shënoi edhe tre ditë më vonë në një tjetër barazim 1–1 kundër Milanit në San Siro. Më 3 Maj 2009, Milito shënoi hat-trickun e tij të dytë me Genoan në Derby della Lanterna, ku Genoa fitoi me rezultatin 3–1.

Falë Golave të tij, Genoa e përfundoi sezonin në Serie A në vendin e pestë me 68 pikë dhe u kualifikua automatikish për në raundin play–off të UEFA Europa League. Ai e përfundoi sezonin me 24 Gola në 31 ndeshje duke u renditur në vendin e dytë të golashënuesit, mbrapa fituesit që ishte Zlatan Ibrahimoviç me 25 Gola.

Inter[redakto | redakto tekstin burimor]

2009–10: Debutimi me Tripletë[redakto | redakto tekstin burimor]

Diego Milito gjatë një ndeshje në vitin 2009.
Diego Milito në vitin 2009.

Më 20 Maj 2009, La Gazzetta dello Sport komfirmosi se Diego Milito sëbashku me Thiago Mottan u transferuan në Milano tek Inter [13]. Nga ky transferim, Genoa fitoi Robert Acquafresca, Riccardo Meggiorini, Francesco Bolzoni, Ivan Fatić dhe të para në këmbim [14] [15].

Milito u përshtat shum shpejt me skuadrën duke bërë një debutim perferk me 2 Gola në fitoren 2–0 kundër rivalëve të AC Milan në World Football Challenge [16]. Më pas, më 29 Gusht 2009, në Derbin e parë zyrtar kundër AC MilanSerie A, Milito dhuroi 2 Assis dhe shënoi 1 Gol me penallti, ku Inter fitoi me rezultatin 0–4, ky ishte Goli i parë zyrtar i Milito për Interin [17]. Më vonë, më 13 Shtator 2009, Milito shënoi Golin e tij të dytë në Serie A në fitoren 2–0 në San Siro kundër Parmës [18]. Në ndeshjen tjetër të Serie A kundër Cagliarit, Milito shënoi të 2 Golat e Interit në fitoren 2–1 jashtë fushe [19]. Këto 2 Gola e vendosën Militon si sulmuesin e parë të gjitha kohërave për mesataren më të lartë të shënimit, me 28 Gola në 35 ndeshje, Milito kishte një mesatare 0.8 Gola për ndeshje [20]. Milito vazhdoi formën e tij fantastike duke shënuar një tjetër Gol një javë më vonë, në ndeshjen ku Inter fitoi me rezultatin 3–1 në San Siro kundër Napolit [21].

Statistikat, ambjentimi i shpejtë, Golat që shënonte, e bënë Militon lojtarin më të rëndësishëm tek skuadra e Interit, ai ishte një kontribut shum i madhë në skuadër me Golat dhe Assistet e tij. Më 30 Tetor 2009, në fitoren 5–3 në San Siro kundër Palermos, në këtë ndeshje Milito riktheheshe nga dëmtimi, ai hyri si zëvëndësim dhe shënoi Golin e pestë [22]. Një javë më vonë, në ndeshjen kundër Livornos, ku Inter fitoi me rezultatin 0–2, Milito shënoi Golin e parë të ndeshjes [23]. Pas ndeshjes me Livornon, Milito numëronte 7 Gola në 9 ndeshje në Serie A. Tre ditë më vonë, më 4 Nëntor 2009, ai shënoi Golin e parë në fitoren 2–1 jashtë fushe në minutat e fundit kundër Dynamo Kyiv në ndeshjen e fazës së grupeve të Champions League [24]. Më 24 Shkurt 2010, në një ndeshje tjetër të Champions League, Milito shënoi një Gol shumë të rëndësishëm kundër Chelseas në fitoren 2–1 në San Siro, Milito shënoi në minutën e tretë [25]. Katër ditë më vonë, Milito shënoi Golin e fitores në ndeshjen kundër Udineses, Milito shënoi në minutën e 45 dhe ndeshja përfundoi me rezultatin 2–3 [26]. Më 27 Mars 2010, pasi humbi ndeshjen ku Interi fitoi 3–0 kundër Livornos për shkak të një problemi [27], Milito u rikthye dhe shënoi 1 Gol në humbjen 1–2 kundër rivalëve për titull të Romës [28] [29]. Më 31 Mars 2010, në fitoren 1–0 në San Siro kundër CSKA-së në çerek–finalen e Champions League, ai shënoi Golin e vetëm në minutën e 65 dhe e dërgoi Interin në gjysmë–finale [30]. Milito gjithashtu shënoi një Gol me kokë në gjysmë-finalen kundër Barcelonës ku Inter fitoi me rezultatin 3–1.

Gjatë ndeshjeve të fundit të sezonit 2009-10, Milito tregoi edhe 1 herë se ai ishte heroi që do ti jepte Interit Tripletën e parë në historinë e futbollit italian. Argjentinasi shënoi Golin e vetëm në fitoren 1-0 në finalen e Kupës së Italisë kundër rivalëve të Romës, Milito shënoi në minutën e 39 duke i dhënë Interit trofeun e parë sezonal [31]. 11 ditë pas fitores në Kupën e Italisë, Milito shënoi Golin e vetëm në fitoren 1-0 kundër Sienës në javën e fundit të Serie A, Milito shënoi në minutën e 55 pas një Assis të Javier Zanettit, ky Gol i siguroi Interit kampionatin e 18 në historinë e saj. Interi arriti ta fitojë kampionatin me vetëm 2 pikë avantazh kundër Romës, e cila kishte fituar gjithashtu në javën e fundit me rezultatin 2-0 kundër Chievo Veronës. Deri në fundin e pjesës së parë, Roma ishte në krye të kampionatit pasi të dy Golat i kishte shënuar në pjesën e parë. Milito e cilësoi Golin kundër Sienës si "Goli më i rëndësishëm i karrierës së tij" [32], Gol që i dhuroi atij trofeun e dytë si lojtar profesionist.

Më 22 Maj 2010, ai tregoi edhe 1 herë që ishte heroi i Interit duke shënuar 2 Gola dhe duke i dhënë fitoren 2-0 Interi kundër Bayern München në finalen e Champions LeagueSantiago Bernabeu. Inter u bë fitues i Champions League pas plot 45 vitesh [33]. Milito shënoi Golin e parë në minutën e 35 pas një Assisti të Wesley Sneijder, dhe Golin e dytë në minutën e 70 pas një Assisti të Samuel Eto'o. Milito më pas u zëvëndësua në minutën e 92 me Marco Materazzin [34] [35].

Sezoni 2010–11[redakto | redakto tekstin burimor]

Sezoni 2011–12[redakto | redakto tekstin burimor]

Sezoni 2012–13[redakto | redakto tekstin burimor]

Diego Milito

Milito filloi sezonin e ri duke shënuar Golin e dytë në fitoren 0–3 kundër debutuesve të Pescara Calcio në javën e parë të Serie A. Më 28 Tetor, ai festoi ndeshjen e tij të 100 në Serie A me fanellën e Interit, duke shënuar Golin e katërt të sezonit në fitoren 1–3 kundër Bolognas. tre ditë më vonë, më 31 Tetor, ai shënoi edhe Golin e pestë të sezonit në fitoren 3–2 në San Siro kundër Sampodrias [36]; ishte gjithashtu edhe Goli i 200 i tij në të gjitha kompedicionet. Më 3 Nëntor, ai shënoi dy Gola kundër Juventusit në një fitore 1–3 për Interin, kjo ishte humbja e parë e Juventusit në Juventus Stadium.

Pas fitores 2-1 kundër NapolitSan Siro, ku Milito shënoi Golin e dytë, Mitito festoi fitoren e tij të 100 në Serie A nga 197 ndeshje të luajtura me Genoan dhe Interin. Milito u bë lojtari me më shumë Gola të shënuar gjatë një viti kalendarik me 28 Gola duke lënë mbrapa Cavanin me 27 Gola dhe Di Natalen me 23 Gola.

Pasi u rithye më 10 Shkurt 2013 pas një dëmtimi të pësuar në Janar, Milito bëri rikthimin e tij në shtëpi në fitoren 3–1 kundër Chievo Veronas, ai shënoi Golin e tretë pas një pasimi të Esteban Cambiassos. Milito vazhdoi sezonin e tij negativ me dëmtime, më 14 Shkurt, në një ndeshje të UEFA Europa League kundër CFR Cluj, ai pësoi një dëmtim të rëndë në ligamentet e këmbës së majtë. Dy ditë më vonë, Milito lajmëroi se operacioni i tij shkoi me sukses, por gjithashtu lajmëroi se ai nuk do të luante për 6 muaj dhe se sezoni aktual për të ishte mbyllur.

Kombëtarja[redakto | redakto tekstin burimor]

Milito bëri debutimin e tij me Argjentinën më 31 Janar 2003 kundër Hondurasit ku shënoi Golin e parë në fitoren 3-1 të kombëtares së tij. Ai shënoi Golat e dytë dhe të tretë të tij më 16 Korrik 2003 kundër Uruguajit, por pas kësaj ai ka luajtur vetëm 1 ndeshje gjatë viteve të tjera, ai u la jashtë Kupës së Botës 2006 [37] [38].

Golat me Kombëtaren[redakto | redakto tekstin burimor]

# Data Vendi Kundërshtari Goli Rezultati Kompedicioni
1. 31 Janar 2003 Estadio Olímpico Metropolitano, San Pedro Sula, Hondurasi Flag of Honduras.svg Hondurasi 1 – 0 3–1 Ndeshje Miqësore
2. 16 Korrik 2003 Estadio Ciudad de La Plata, La Plata, Argjentina Flamuri Uruguaji 1 – 0 2–2 Ndeshje Miqësore
3. 16 Korrik 2003 Estadio Ciudad de La Plata, La Plata, Argjentina Flamuri Uruguaji 2 – 0 2–2 Ndeshje Miqësore
4. 2 Korrik 2007 Estadio José Pachencho Romero, Maracaibo, Venezuela Flamuri Kolumbia 4 – 2 4–2 2007 Copa América

Statistikat[redakto | redakto tekstin burimor]

Kombëtarja[redakto | redakto tekstin burimor]

Jeta personale[redakto | redakto tekstin burimor]

Trofe[redakto | redakto tekstin burimor]

Skuadra[redakto | redakto tekstin burimor]

Personale[redakto | redakto tekstin burimor]

Rerenenca[redakto | redakto tekstin burimor]

  1. ^ Real Zaragosa Official website News (in Spanjisht). Retrieved 13 Prill 2014. 
  2. ^ Milito, l' uomo che parla poco corre molto e fa sempre gol (in Italian). 17 May 2010. Retrieved 7 August 2012. 
  3. ^ "Prince Milito now the King of Inter". Four Four Two. 22 Maj 2010. Retrieved 24 Maj 2010. 
  4. ^ El Zaragoza ficha a Diego Milito (in Spanjisht). UEFA.com. 30 Gusht 2005. Retrieved 30 Maj 2010. 
  5. ^ RealZaragosa Player Profile (in Spanjisht). Real Zaragoza. Retrieved 13 Prill 2014. 
  6. ^ "Zaragoza to use Milito option". Sky Sports. 28 Nëntor 2006. Retrieved 30 Maj 2010. 
  7. ^ "Preziosi: "La situazione di Milito? Non chiara"". Genoa CFC (in Italisht). 12 Maj 2007. Retrieved 30 Maj 2010. 
  8. ^ "Fernandez' Argentinians lift Zaragoza". Genoa C.F.C. (in Italisht). Retrieved 30 Maj 2010. 
  9. ^ Diego Milito renueva con el Zaragoza (in Spanjisht). UEFA.com. 31 August 2007. Retrieved 30 Maj 2010. 
  10. ^ "Milito returns to Genoa". Sky Sports. 1 Shtator 2008. Retrieved 30 Maj 2010. 
  11. ^ "DEPOSITATO IN LEGA IL CONTRATTO DI MILITO". Genoa C.F.C. (in Italisht). 1 Shtator 2008. Retrieved 30 Maj 2010. 
  12. ^ Vi racconto il rifiuto di Crespo e il ritorno di Milito (in Italian). Il Secolo XIX. 2 Shtator 2008. Retrieved 3 Shtator 2008. 
  13. ^ "Milito e Motta all'Inter Al Genoa Acquafresca". La Gazzetta dello Sport (in Italian). 20 May 2009. Retrieved 23 May 2010. 
  14. ^ Thiago Motta signs on. inter.it (FC Internazionale Milano official site). 1 July 2009. Retrieved 23 May 2010. 
  15. ^ "Il Genoa in rima: con Pelé c' è Dembelé". La Gazzetta dello Sport (in Italian). 10 June 2009. Retrieved 21 December 2010. 
  16. ^ "Milito hits brace to bury Rossoneri". ESPNsoccernet. 26 July 2009. Retrieved 2 April 2010. 
  17. ^ "Serie A: AC Milan 0–4 Inter Milan". http://www.insideworldsoccer.com. 29 August 2009. Retrieved 2 A/\pril 2010. 
  18. ^ "Internazionale 2 – 0 Parma". ESPNsoccernet. 13 September 2009. Retrieved 2 April 2010. 
  19. ^ "Cagliari 1 – 2 Internazionale". ESPNsoccernet. 20 September 2009. Retrieved 2 April 2010. 
  20. ^ "Stats: Milito, the goal king". Internazionale. 21 September 2009. Retrieved 2 April 2010. 
  21. ^ "Internazionale 3 – 1 Napoli". ESPNsoccernet. 23 September 2009. Retrieved 2 April 2010. 
  22. ^ "Inter 5–3 Palermo: Braces For Eto'o, Balotelli & Miccoli In Eight Goal Thriller". Goal.com. 29 October 2009. Retrieved 2 April 2010. 
  23. ^ "Clinical finishing seals win". ESPNsoccernet. 1 November 2009. Retrieved 2 April 2010. 
  24. ^ "Late drama seals win". ESPNsoccernet. 4 November 2009. Retrieved 2 April 2010. 
  25. ^ "Cambiasso strike gives Italians slight advantage". ESPNsoccernet. 24 February 2010. Retrieved 2 April 2010. 
  26. ^ "League leaders hang on". ESPNsoccernet. 28 February 2010. Retrieved 2 April 2010. 
  27. ^ "Internazionale 3–0 Livorno". ESPNsoccernet. 25 March 2010. Retrieved 2 April 2010. 
  28. ^ "Previews: Milito ready to return at Roma". FourFourTwo. 26 March 2010. Retrieved 2 April 2010. 
  29. ^ "Toni the hero for title hopefuls". ESPNsoccernet. 27 March 2010. Retrieved 2 April 2010. 
  30. ^ "Milito nets vital winner". ESPNsoccernet. 1 April 2010. Retrieved 2 April 2010. 
  31. ^ Inter claim first leg of possible treble. Turner Broadcasting System. 5 May 2010. Retrieved 6 May 2010. 
  32. ^ Scudetto Goal Is Best of My Career – Inter Striker Diego Milito. Goal.com (16 Maj 2010). Vizituar në 16 Maj 2010.
  33. ^ Lyon, Sam (22 May 2010). "Bayern Munich 0 – 2 Inter Milan". BBC Sport (BBC). Retrieved 24 May 2010. 
  34. ^ Lyon, Sam (22 May 2010). "Bayern Munich 0-2 Inter Milan". BBC Sport (British Broadcasting Corporation). Archived from the original on 26 May 2010. Retrieved 28 May 2010. 
  35. ^ "Inter Milan defeat Bayern Munich in Champions League final in Madrid". Agence France-Presse (Fox Sports). 23 May 2010. Retrieved 22 May 2010. 
  36. ^ "Interi mund Sampdorian, i dërgon tri “zile” Juventusit". Panorama Sport. 1 Nëntor 2013. Retrieved 1 Nëntor 2013. 
  37. ^ Argentina en las Eliminatorias 2003–2005
  38. ^ The Milito Clan

Lidhje të jashtëme[redakto | redakto tekstin burimor]

Commons-logo.svg         Wikimedia Commons ka materiale multimediale në lidhje me: Diego Milito