Elektrokardiografia
Elektrokardiografia është metodë e mjekësisë për matjen e punës së pjesëve të trupit (zemrës) me instrument elektrik.
Elektrokardiografia, si metodë me rëndësi të veçantë për ekzaminimin klinik të zemrës, konsiston në regjistrimin e aktivitetit elektrik të saj nga pjesët tjera të trupit, respektivisht përmes elektrodave të vendosura në sipërfaqe të trupit.[1]
ELEKTROKARDIOGRAMA Ne shekullin e XIX u vu re qe zemra gjeneron elektricitet. Studimet e bera vune ne dukje lidhjen midis aktivitetit elektrik dhe atij mekanik. Regjistrimi i diferences se potenzialit ne siperfaqen e trupit shkruan nje grafik i cili eshte tejet i nevojshem per studimin e zemres. Ne praktiken mjekesore perfaqeson nje analize te thjeshte, ekonomike e praktike per te vezhguar se aktiviteti elektrik eshte normal apo se prezanton patologji te natyres si mekanike po edhe bioelektrike te zemres. Ky grafik ka nje forme karakteristike keshtu qe c'do ndryshim eshte i lidhur me nje problem kardiologjik te pacientit. Grafiku eshte i formuar nga pjese qe quhen vale, pozitive dhe negative, qe perseriten ne c'do cikel te zemres. 'Vala p' eshte vala e pare dhe perfaqeson kontraktimin e atriumeve (dy dhomave te para te pjeses se zemres).
[redakto]
| Ky artikull nga Mjekësia është një faqe cung. Mund të ndihmoni Wikipedian duke e përmirësuar. |
