Eqrem bej Libohova

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
(Përcjellë nga Eqrem Bej Libohova)
Shko te: navigacion, kërko

Eqrem bej Libohova (1882-1948) shërbeu si ushtarak, diplomat dhe Kryeministër i Shtetit Shqiptar gjatë periudhës 19 janar 1943 - 13 shkurt 1943.

Jeta[redakto | redakto tekstin burimor]

Eqrem bej Libohova lindi më 28 shkurt 1882 në [[Gjirokastra|Gjirokastër, i biri i Neki pashë Libohovës, pinjoll i derës së Asllan-Pashallinjëve. Me transferimin në Janinë, merr mësimet e para në këtë qytet 1889-1894. Ndjek Sulltanijen në periudhën 1895-1899. Vijon studimet në Akademinë Ushtarake të Brukselit. Më 1904 doli nëntoger i kalorisë dhe hyri në ushtrinë perandorake otomane, duke arritur të gradohet katër vjet më pas major në Regjimentin e Pestë të kolonisë që qëndronte në Stamboll.[1]

Në kuadrin e një varg reformash që Porta e Lartë po ndërmerrte në vitin 1909, Eqremi dërgohet në ishullin Bozxhe-Ade në ngushticën e dardaneleve, në detyrën e kajmekamit, nënprefektit. Caktohet më 1910 në Sanxhakun e Vlorës si kajmekam. Në mars 1911 merr funksionin e mytesarifit të krejt Çamërisë. Merr pjesë në mbrojtjen e Janinës nga rrethimi i ushtrisë greke gjer në pranverë të 1913. Për veprimtarinë e tij Porta e Lartë i ofron tituj tjerë, por Eqrem Beu parapëlqej t'i shërbente shtetit të sapoformuar shqiptar.

Me ardhjen në Shqipëri të Princ Vidit më 1914 Eqrem bej Libohova caktohet në funksionin e adjutantit, me gradën e majorit të ushtrisë shqiptare. Me t'u larguar Princ Vidi prej revoltës së Shqipërisë të mesme, Eqrem Beu largohet me oborrin. Në vitin 1919, Eqrem bej Libohovën gjendet në funksionin e përfaqsuesit të qeverisë së Turhan Pashë Përmetit, në Romë.

Lëvizja e qershorit 1924 e shtyn që me të vëllanë të largoheshin nga Shqipëria. Kthehen me në dhjetor të 1924 me Fitoren e Legalitetit" në krye të disa qindra trupave. Pas emërimit të Ahmet Zogut kryeministër, dërgohet si përfaqësues i Shqipërisë po prapë në Romë, ku do emërohej ministër fuqiplotë. Në shtatorin e vitit 1928, atëherë kur Asambleja Kombëtare legjitimoi rendin monarkik, Eqrem bej Libohova emërohet në funksionin e Ministrit të Oborrit Mbretëror. Do të ishte i pranishëm në atentatin kundër Mbretit Zog në Vjenë, në vitin 1931. Kur roja mbretërore Topallaj u vra prej plumbave të atentatorët, Eqrem Beu e mbuloi me trup Mbretin Zog duke u plagosur.

Me pushtimin fashist italian së bashku me Oborrin Mbretnuer largohet nga Shqipëria drejt Greqisë. Kthehet në fillim të viteve 1943, emërohet kryeministër më 19 janar 1943 deri më 13 shkurt. Largohet për në Itali dhe në fund të vitit 1944, internohet për dy vjet rresht nga Roma, në një prej provincave të Leçes. Më 1947 vendoset në Romë ku dhe vdes një vit më pas.[2]


Referenca[redakto | redakto tekstin burimor]

[1]

  1. ^ Libohoba A., “Breznitë Libohova në shekuj”, Tiranë 2003, faqe 86.
  2. ^ (Anglisht) Elsie R., A Biographical Dictionary of Albanian History, I.B. Tauris 2012.