Gjuhët në Bashkimin Evropian

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Shko te: navigacion, kërko

Gjuhët e Bashkimit Evropian janë gjuhë që përdoren nga njerëz brenda shteteve anëtare të Bashkimit Evropian. Ato përfshijnë 23 gjuhët zyrtare të Bashkimit Evropian. BE-ja pohon se ajo është në favor të larmisë gjuhësore dhe aktualisht ka një Komisioner Evropian për shumëgjuhësinë, Leonard Orban.

Në Bashkimin Evropian, politika gjuhësore është përgjegjësi e shteteve anëtare. BE nuk ka një politikë të përbashkët për gjuhën, institucionet e Bashkimit Evropian luajnë një rol mbështetës në këtë fushë, të bazuar në parimin "e subsidiaritetit". Roli i tyre është për të nxitur bashkëpunimin në mes të shteteve anëtare dhe për promovimin e dimensionit evropian në vendet anëtare të politikave gjuhësore. BE-ja inkurajon të gjithë qytetarët e saj të flasin në shumë gjuhë, veçanërisht, inkurajon ata të jenë në gjendje të flasin dy gjuhë përveç gjuhës së tyre amtare. Megjithëse BE-ja ka ndikim shumë të kufizuar në këtë fushë si dhe përmbajtja e sistemeve arsimore është përgjegjësi e vendeve të veçanta, një numër i fondeve të programeve të BE-së të për gjuhën në mënyrë aktive promovojnë të mësuarit dhe larminë gjuhësore.

Sipas statistikave të folur më gjerësisht gjuhën amtare në BE janë gjermanët, ndërsa shumica mund ta kuptonin Anglisht dhe flasin gjermanisht, anglisht, frëngjisht, italisht si dhe gjuhën amtare. Frëngjishtja është gjuhë zyrtare t përbashkët për të tre qytetet që janë qendra politike e Bashkimit Evropian : Bruksel (Belgjikë), Strasburg (Francë) dhe qyteti i Luksemburgut (Luksemburg).

Gjuha zyrtare : Bullgarisht, çeke, danisht, holandisht, anglisht, estonisht, finlandisht, frëngjisht, gjermanisht, greqisht, hungarisht, irlandeze, italiane, letonisht, lituanisht, malteze, polonisht, portugalisht, rumanisht, sllovakisht, sllovenisht, spanjisht dhe suedisht.

Gjuhë- gjysëm zyrtare ; Katalane, galiciane dhe baske.

Lidhjet e jashtme[redakto | redakto tekstin burimor]

Official EU webpages
News
Other