Henrik Ibsen

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Shko te: navigacion, kërko
Henrik Ibsen

Henrik Ibsen (1828- 1906) dramaturg norvegjez nga qyteti norvegjez Skien. Debutoi me librin Catilina në vitin 1850. Drama më e njohur e Ibsen është "Shtëpia e Kukullave" (1879). Kjo dhe shumë drama të Ibsen janë të përkthyera edhe në shqip. Në vitin 2006 Norvegjia festoi 100 vjetorin e vdekjes së këtij dramaturgu që ka bërë shumë për dramaturgjinë botore. Në shumë hulumtime Ibsen ka dalë si norvegjezi më i njohur në botë i të gjitha kohërave.

Lidhje të jashtme[redakto | redakto tekstin burimor]

Krijimtaria e Henrik Ibsenit ka luajtur nje rol shumë të madh në zhvillimin e dramaturgjisë dhe të teatrit europian në pjesën e fundit të shekullit XIX. Ai ka qenë dramaturgu më i madh i

Europës Perëndimore në fund të këtij shekulli,duke pasqyruar më mirë se kushdo tjetër traditat
realiste në dramaturgji.
 Bazat demokratike të krijimtarisë së Ibsenit spjegojnë kushtet shoqërore në të cilat zhvillohen
heronjtë e tij, tregojnë rrënjët historike "të karakterit dhe të shpirtit të inisiativës", që janë
tipare të rëndësishme për shumë personazhe të dramave të tij - për patrioten e flaktë zonjën Ingra
të Ostrogotit, për mbretin Gokon, për Brandin e pamposhtur, për Norën e ndershme dhe kryengritëse,
për doktor Stokmanin,njeri i guximshëm dhe i patronditur,për zonjën Alving,e cila di të gjejë në veten 

e saj forcat e nevojshme për t'u ngritur mbi moralin e kohës,mbi iluzionet dhe gënjeshtrat që kanë sunduar

për vite me rradhë në jetën e saj.
  Henrik Ibsen lindi më 20 mars 1828 në një qytet të vogël bregdetar,në Skien,në familjen e një armatori
dhe tregtari të dëgjuar.Por më 1836 i ati ra ekonomikisht.Prej 1844 deri më 1850 Ibsenit iu desh të punoje
si ndihmës farmacist në qytetin Grimmstad.Po në këto vite fillon edhe aktiviteti i tij letrar.Veprimtaria
e Ibsenit u zhvillua dhe u poq nën përshtypjet e ngjarjeve revolucionare të viteve 1848-1849 dhe të lëvizjes
kombëtare çlirimtare norvegjeze.
  Më 1849 shkroi dramën e parë, "Katilinën",ku gjejnë shprehje ndjenjat e tij kryengritëse.Gjatë viteve që
erdhën më pas, ai shkroi vepra kryesisht të frymëzuara nga e kaluara e atdheut dhe nga folklori.Prej vitit
1851 deri më 1857,punoi si udhëheqës letrar dhe regjizor në teatrin kombëtar të Begenit,ndërsa më 1858 vajti
në kryeqytet,në Kristiana (sot Oslo) dhe punoi si drejtonjës i teatrit kombëtar norvegjez.Puna si regjizor i
dha mundësi të njihet me ligjet e skenës dhe të zotërojë me përsosmëri teknikën e dramaturgjisë.