Leskoviku

Nga Wikipedia, Enciklopedia e Lirë

Leskoviku
Të dhëna bazë
Sipërfaqja:
Banorë:
Dëndësia e popullsisë:
Kodi postar:
Prefiksi:
Pozita gjeografike:
Lartësia:
Targa e automjetit:
Kodi zyrtar i komunës:
Zonat banuese
Adresa e administratës së qytetit
Adresa e bashkisë:	xxxx xxxxx xxxxx
Telefon/Fax:
Internet:
Politikë
Kryetari bashkisë:
Partia në pushtet:
Vendet parlamentare:
Zgjedhjet e fundit:
Zgjedhjet e ardhshme:
Përfaqsia parlamentare
Vota në parlament:
Vendndodhja e qytetit

Leskoviku është një vendbanim në pjesën jugore të Shqipëris. Leskoviku në afërsi të kufirit Shqipëri-Greqi. Ndodhet në një lartësi mbidetare prej 1220 metra. Popullsia rreth 5000 banorë.

Tabela e përmbajtjeve 1 Historia 2 Gjeografia 3 Demografia 4 Ekonomia 5 Kultura 6 Politika 7 Shiko dhe këtë 8 Lidhje të jashtme

[redakto] Historia

[redakto] Gjeografia

Qyteti i Leskovikut ka qenë një qendër e lashtë. Këtë e vërtetojnë gjetjet arkeologjike, kultet, dhe një dokumentacion i pasur nga periudha më të hershme, sidomos në Mesjetë Edhe defteret osmane e përmendin Leskovikun me fshatrat përreth shumë të populluar. Më vonë, një pjesë e madhe e tyre janë boshatisur, mbeti një popullatë e pakët e krahasuar me mesjetën e hershme. Leskoviku veçohet për reliefin malor e kodrinor, me pyje, flore dhe faunë të pasur, me burime ujrash minerale-kurative e vreshtari të begata; për mardhënie shkëmbimesh tregëtare ndërkrahinore dhe me jashtë, sidomos atëhere me Janinën dhe Prevezën; leskoviqarët kanë qenë muratorë dhe përpunues të zellshëm të drurit etj.

[redakto] Demografia

[redakto] Ekonomia

[redakto] Kultura

Sazet e Leskovikut janë shfaqur që herët, në çerekun e fundit të shek XIX-të dhe në kapëryell të shekullit XX-të, në krahasim me krahinat e tjera simotra të aerealit polifonik të Shqipërisë së Jugut1. Përsosja e gjuhës muzikore me saze dhe të kabasë është me burim: a) Nga muzika vokale shumëzërëshe, si shoqëruese, duke huazuar prej asaj strukturën, si formë të personalizimit të tingujve muzikorë ( gërnetës, violinës, llautës) me ato të zërave të këngëtarëve, ruajtjes së tyre në rrafshin emocional. b) Nga muzika me vegla tradicionale, që lidhen me mjedisin, natyrën etj., si gjethi, pipza, cyldiarja, fyelli (në përfitimin melodive baritore, vajeve me recitativat, gulçimat etj), gajdeja etj. Këngët, veç të kënduarit shumëzërësh (tradicionalisht) më vonë nisën të shoqërohen edhe prej sazeve që përftohen: nga klarineta (që bën rolin e “marrësit”), violina (atë të “prerësit”), llauta, bakllamaja (“iso-n”) dhe defi (ritmin). Ndërsa burimet lëndore dhe shpirtërore të kabasë me saze, siç thamë, kanë qenë meloditë baritore, këngët e kurbetit dhe vajet e kënduara nga gratë. Sazexhinjtë kanë depërtuar thellë në semantikën e vajtimit shqiptar, sepse, siç shprehet R.Munishi, “përmes vajtimeve shprehet mirë etnopsikologjia e individit”.2

Hafize Leskoviku kengetare e shquar.

[redakto] Politika

[redakto] Shiko dhe këtë

leskovik

[redakto] Lidhje të jashtme