Lista e halifëve

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
(Përcjellë nga Lista e kalifëve)
Shko te: navigacion, kërko

Kjo është një listë e Halifëve.

Halifët Reshidun (632–661)[redakto | redakto tekstin burimor]

Umeri
Ebu Bekri

Katër të parët janë të pranuar nga Myslimanët Synni si halifët e udhëzuar drejtë.

Halifët Omajad (661–750/1031)[redakto | redakto tekstin burimor]

Ali ibën Taleb
Hasan ibën Ali

Halifët e Damaskut (661–750)[redakto | redakto tekstin burimor]

  • Muavije I - 661–680
  • Jezid I - 680–683
  • Muavije II - 683–684
  • Mervan I - 684–685
  • Abdylmelik - 685–705
  • El-Velid I - 705–715
  • Sylejman - 715–717
  • Ymer II - 717–720
  • Jezid II - 720–724
  • Hisham - 724–743
  • El-Velid II - 743–744
  • Jezid III - 744
  • Ibrahim - 744
  • Mervan II - 744–750

Emirët e Kordobës (756–929)[redakto | redakto tekstin burimor]

  • Abd er-Rahman I - 756–788
  • Hisham I - 788–796
  • el-Hakam I - 796–822
  • Abd er-Rahman II - 822–852
  • Muhammed I - 852–886
  • el-Myndhir - 886–888
  • Abdallah ibën Muhammed - 888–912
  • Abd-er-Rahman III - 912–929 (Deklaroi veten Halife)

Halifët e Kordobës (929–1031)[redakto | redakto tekstin burimor]

(Jo të njohur botërisht; autoriteti i kufizar në Spanjë dhe pjesë të Magrebit)

  • Abd-er-Rahman III - 929–961
  • el-Haqam II - 961–976
  • Hisham II al-Hakam - 976–1009
  • Muhammed II - 1009
  • Sylejman ibën el-Hakam - 1009–1010
  • Hisham II el-Hakam, restaurimi - 1010–1013
  • Sylejman ibën al-Hakam, restaurimi - 1013–1016
  • Abd er-Rahman IV - 1021–1022
  • Abd er-Rahman V - 1022–1023
  • Muhammed III - 1023–1024
  • Hisham III - 1027–1031

Abd-Allah ibën al-Zybejr (684-692)[redakto | redakto tekstin burimor]

Halifët Abasid (750–1258/1517)[redakto | redakto tekstin burimor]

Halifët e Bagdadit (750–1258)[redakto | redakto tekstin burimor]

(I papranuar nga myslimanët në Gadishullin Iberik dhe pjesë të Afrikës veriore).

  • es-Saffah - 750–754 (Themeluesi i Dinastisë Abaside).
  • el-Mansur - 754–775
  • el-Mehdi - 775–785
  • el-Hadi - 785–786
  • Harun er-Reshid - 786–809
  • el-Emin - 809–813
  • el-Ma'mun - 813–833
  • el-Mu'tasim - 833–842
  • el-Vathik - 842–847
  • el-Mutavakkil - 847–861
  • el-Muntasir - 861–862
  • el-Musta'in - 862–866
  • el-Mu'tazz - 866–869
  • el-Muhtadi - 869–870
  • el-Mu'tamid - 870–892
  • el-Mu'tadid - 892–902
  • el-Muqtafi - 902–908
  • el-Muktadir - 908–932
  • el-Kahir - 932–934
  • er-Radi - 934–940
  • el-Muttaki - 940–944
  • el-Mustaqfi - 944–946
  • el-Muti - 946–974
  • et-Ta'i - 974–991
  • el-Kadir - 991–1031
  • el-Ka'im - 1031–1075
  • el-Muktadi - 1075–1094
  • el-Mustazhir - 1094–1118
  • el-Mustarshid - 1118–1135
  • er-Reshid - 1135–1136
  • el-Muktafi - 1136–1160
  • el-Mustanxhid - 1160–1170
  • el-Mustadi - 1170–1180
  • en-Nasër - 1180–1225
  • ez-Zahir - 1225–1226
  • el-Mustansir - 1226–1242
  • el-Musta'sim - 1242–1258 (Halifi i fundit Abasid në Bagdad)

(Gjatë përiudhës së vonë të sundimit Abasid, udhëheqësit mysliman kanë filluar të përderojnë tituj të tjerë, si Sulltan).

Halifët e Kajros (1261–1517)[redakto | redakto tekstin burimor]

(Abasidët e Kajros ishin kryesisht Halifë ceremonial nën patronzhin e Sulltanatit Mamluq që ka egzistuar pas marrjes së Hilafetit Ajubid)

  • el-Mustansir II - 1261–1262
  • el-Haqim I - 1262–1302
  • el-Mustakfi I - 1302–1340
  • el-Haqim II - 1341–1352
  • el-Mu'tadid I - 1352–1362
  • el-Mutavaqil I - 1362–1383
  • el-Vathik II - 1383–1386
  • el-Mu'tasim - 1386–1389
  • el-Mutavaqil I (i kthyer) - 1389–1406
  • el-Musta'in - 1406–1414
  • el-Mu'tadid II - 1414–1441
  • el-Mustaqfi II - 1441–1451
  • el-Ka'im - 1451–1455
  • el-Mustanxhid - 1455–1479
  • el-Mutavaqil II - 1479–1497
  • el-Mustamsiq - 1497–1508
  • el-Mutavaqil III - 1508–1517 (dorëzoj titullin Selimit I, më poshtë)

Halifët e tjerë (909–1269)[redakto | redakto tekstin burimor]

Halifët Fatimid (909–1171)[redakto | redakto tekstin burimor]

(Fatimidët i takojnë degës Ismaili të Islamit Shia dhe kështu nuk janë të njohur nga shumica e Sunnive).

  • el-Mehdi Billah - 909–934 (Themeluesi i Dinastisë Fatimide).
  • el-Ka'im Bi-Amrillah - 934–946
  • el-Mansur Billah - 946–953
  • el-Muizz Lidinillah - 953–975 (Egjipti është pushtuar gjatë sundimit të tij).
  • el-Aziz Billah - 975–996
  • el-Haqim bi-Amr Allah - 996–1021
  • Ali ez-Zahir - 1021–1036
  • el-Mustansir Billah - 1036–1094
  • el-Musta'li - 1094–1101 (Grindjet rreth trashëgimtarit të tij kanë sjellë deri tek shkëputja e Nizari Ismaliëve).
  • el-Amir - 1101–1130 (Udhëheqësit Fatimid të Egjiptit pas tij nuk anë të njohur si Imamët nga Mustali Ismailët).
  • el-Hafiz - 1130–1149
  • ez-Zafir - 1149–1154
  • el-Faiz - 1154–1160
  • el-Azid - 1160–1171

Halifët Almohad (1145–1269)[redakto | redakto tekstin burimor]

(Jo të pranuar gjërsisht, sundimet aktuale ishin pesë të Afrikës veriore dhe Iberisë).

  • Abdyl-My'min - 1145–1163
  • Ebu Jakub Jusuf I - 1163–1184
  • Yakub el-Mansur - 1184–1199
  • Muhammed en-Nasër - 1199–1213
  • Abu Ya'kub Jusuf II - 1213–1224
  • Abdyl-Vahid I - 1224
  • Abdallah el-Adil 1224–1227
  • Jahja - 1227–1235
  • Idris I - 1227–1232
  • Abdyl-Vahid II - 1232–1242
  • Ali - 1242–1248
  • Ymer - 1248–1266
  • Idris II - 1266–1269

Halifët nën Perandorinë Osmane (1517–1922)[redakto | redakto tekstin burimor]

(Para fitores së Selimit të parë përdorej vetëm tituj si:Sulltan, Padishah, Han por pas marrjes te hilafetit në Perandori filloj të përdorej edhe titulli Halife ose shqip Kalif .)

  • Selim i I - 1517–1520 (bëriial-Mutavaqil III që formalisht të dorzoj Hilafetin pas fitores ndaj Sulltanatit Mamluq në 1517)
  • Sulejmani i Madhërishëm - 1520–1566
  • Selim i II - 1566–1574
  • Murati i III - 1574–1595
  • Mehmeti i III - 1595–1603
  • Ahmedi i I - 1603–1617
  • Mustafa i I - 1617–1618
  • Osmani i II - 1618–1622
  • Mustafa i I (i kthyer) - 1622–1623
  • Murati i IV - 1623–1640
  • Ibrahimi i I - 1640–1648
  • Mehmeti i IV - 1648–1687
  • Sulejman i II - 1687–1691
  • Ahmedi i II - 1691–1695
  • Mustafa i II - 1695–1703
  • Ahmedi i III - 1703–1730
  • Mahmuti i I - 1730–1754
  • Osmani i III - 1754–1757
  • Mustafa i III - 1757–1774
  • Abdyl Hamidi i I - 1774–1789
  • Selimi i III - 1789–1807
  • Mustafa i IV - 1807–1808
  • Mahmudi i II - 1808–1839
  • Abdylmexhidi i I - 1839–1861
  • Abdylazizi - 1861–1876
  • Murati i V - 1876
  • Abdyl Hamidi i II - 1876–1909
  • Mehmeti i V - 1909–1918
  • Mehmeti i VI - 1918–1922

Halifi nën Republikën e Turqisë (1922–1924)[redakto | redakto tekstin burimor]

Zyra e Hilafetit u transferua tek Kuvendi i Madh Kombëtar i Turqisë që e shpërbëri atë zyrë në 3 mars 1924, kjo për shkak të politikave sekulariste që kishte Republika e Turqis në vitet e saja të para. The current pretender to the Imperial House of Osman is Bayezid Osman. Pretenduesi aktual i Familjes Perandorake të Osmanëve është Bajezit Osmani.

Pas shpërbërjes së Hilafetit, Kuvendi i Madh Kombëtar i Turqisë themeloi Presidencën e Punëve Fetare si autoritetin fetar Islamik më të lartë në atë shtet.

Hilafeti Sharifian (1924)[redakto | redakto tekstin burimor]

Një përpjekje e fundit u bë për rikthimin e Hilafetit është bërë nga el-Hysejn ibën `Ali el-Hashimi, Mbreti i Hejazit dhe Sharifi i Mekës, që i mbajti këto tituj nga 11 mars 1924 dhe i mbati deri më 3 tetor 1924, kur ja kaloi fronin djalit të tij `Ali ibën el-Hysejn el-Hashimi, që nuk pranoi titullin e Halifi.

Hilafeti Ahmadi (1908–i sotëm)[redakto | redakto tekstin burimor]

(Janë të pranuar vetëm nga Komuniteti Ahmadi, dhe është i papranuar nga shumica e Myslimanve. Udhëheqësit e këtij komuniteti nuk e njohin veten si Halife por Khalifatul Masih, që do të thotë pasardhësit e Mesias)

  • Hakeem Noor-ud-Din - 1908–1914
  • Mirza Basheer-ud-Din Mahmood Ahmad - 1914–1965
  • Mirza Nasir Ahmad - 1965–1982
  • Mirza Tahir Ahmad - 1982–2003
  • Mirza Masroor Ahmad - 2003–i sotëm

Shiko dhe[redakto | redakto tekstin burimor]

Referencat[redakto | redakto tekstin burimor]