Logaritmi
Nga Wikipedia, Enciklopedia e Lirë
Logaritmi i numrit a në bazën e dhënë është është numri me të cilin duhet të fuqizohet baza ashtuqë të fitohet numri i dhënë a.
P. sh. logaritmi i 1000 në bazën 10 është 3, sepse 10 në fuqi me 3 na jep 1000 : ashtu 10 × 10 × 10 = 1000 ; logaritmi i 32 në bazën 2 është 5 sepse 2 × 2 × 2 × 2 × 2 = 32. Në gjuhën e fuqive : 103 = 1000, pra log101000 = 3, dhe 25 = 32, pra log232 = 5.
Logaritmi i x në bazën b shkruhet me logb(x) ,
[redakto] Vetitë e logaritmeve
Le të jenë x dhe b numra real pozitiv atëherë ekziston vetëm një numër real logb(x). Vlera absolute e bazës duhet të jetë e ndryshme nga 0 dhe nga 1 ; zakonisht për bazë merret numri 10, numri e, ose numri 2.
Veti kryesore e logaritmeve është që ata shumëzimin e kthejnë në mbledhje. Kjo sepse :
pas logaritmit kemi
P. sh.
shëndrrimi i fuqizimit në shumëzim. Nga identiteti :
rrjedh se c është fuqi e p :
pas logaritmimit :
P.sh.
gjithashtu me ndihmën e logaritmave pjesëtimi reduktohet në zbritje dhe rrënjëzimi në pjestim. p. sh.











![\log_2(\sqrt[3]4) = \frac {1}{3} \log_2 (4) = \frac {2}{3} \, .](http://upload.wikimedia.org/math/6/8/0/6804afe2704bc03eb7b476a174d7c267.png)