Rezistenca shqiptare në Luftën e Dytë Botërore

Rezistenca shqiptare në Luftën e Dytë Botërore
Pjesë e Lufta e Dytë Botërore
Partiznë komunistë në Tiranë, 28 nëntor 1944.
Data 1939–1944 Vendi Mbretëria shqiptare Rezultati Fitore e shqiptarëve
Pjesëmarrsit në konflikt
LANÇ Lëvizja Legalitetit Balli Kombëtar (disa fraksione, deri në shtator 1943)	Mbretëria e Italisë (1939-19443) Gjermania naziste (1943-1944) Mbretëria shqiptare Balli Kombëtar (nga shtator 1943 në nëntor 1944)
Komandantët dhe udhëheqësit
Enver Hoxha Spiro Moisiu Mehmet Shehu Qemal Stafa   † Haxhi Lleshi Abaz Kupi Baba Faja Martaneshi	Francesco Jacomoni Hermann Neubacher Shefqet Verlaci (1939-1941) Mustafa Merlika-Kruja (1941-1943) Eqrem Libohova (janar–shkurt dhe maj–shtator 1943) Maliq Bushati (shkurt–maj 1943)
Fuqia(kapaciteti)
Nga ~4000 forca në vitin 1942 arriti në ~70,000 forca të rregullta (partizanët) dhe vullnetarë të zonave në nëntor 1944.	Më shumë se 600.000 trupa, qëndruan rezidente ose kaluan nëpër Shqipëri gjatë periudhës 1939-1944.
Viktimat dhe humbjet
Rreth 30.000 të vrarë (duke përfshirë edhe civilë), 12.600 të plagosur dhe 44.500 të burgosur ose të dëbuar.	26.595 të vrarë, 21.245 të burgosur dhe 20.800 të plagosur. (Viktima italiane dhe gjermane)
Viktima në total:~57,000

Rezistenca shqiptare gjatë Luftës së Dytë Botërore ishte një lëvizje kryesisht e bindjes komuniste drejtuar kundër forcave pushtuese italiane (deri në 1943) dhe më pas kundër forcave gjermane në Shqipëri, lëvizje e cila çoi në çlirimin e suksesshëm të vendit më 29 nëntor 1944.

Qendra për lehtësim të popullsisë civile (Gjenevë) raportoi se Shqipëria ishte një nga vendet më të rrënuara në Evropë. Rreth 60.000 shtëpi ishin shkatërruar dhe rreth 10% e popullsisë ishte lënë e pastrehë.