Suliotët

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Shko te: navigacion, kërko



Suliotët (greqisht: Σουλιώτες, te njohur edhe si Souliots ose Suliots) ka qënë një komunitet liridashës nga krahina e Soulit, sot ne Greqi, i cili ishte dhe mbetet shume i njohur që hyri ne nje konflikt edhe me Osmanet ne rastin konkret me Pashallëku i Janinës qe drejtohej ne ate kohe nga Ali Pasha. Mbas humbjes se tyre ne 1803, suliotet ishin të deyrura te lëviznin ne drejtim të Greqisë, dhe shumë prej tyre luajtën një rrol të dorës së parë në Greek War of Independence duke filluar që nga 1821, duke u dalluar me udhëheqës si Marko Boçari dhe Kiço Xhavella.

Suliotët në fillim flisnin një nënndarje të dialekti çam dhe me kohë u bënë përdorues të dy gjuhëve greke dhe shqiptare. Mbas asimilimit të tyre, një ndryshimi i gjuhës në drejtim të greqishtes occurred, while the Souliotic dialect became extinct.[1][2]

Gjeografia[redakto | redakto tekstin burimor]

Historia[redakto | redakto tekstin burimor]

Konfederata Souliote[redakto | redakto tekstin burimor]

A painting of Souli.

Luftërat[redakto | redakto tekstin burimor]

Skeda:Deux ιtudes de costumes souliotes.JPG
Souliotes in traditional costume. Sketch by Eugène Delacroix 1824 - 1825; Louvre Museum, France.


Lufta e 1803 dhe kapitullimi[redakto | redakto tekstin burimor]

Red right arrow.svg
 Artikulli kryesor: Souliote War (1803).
The Souliote women. Romantic painting by Ary Scheffer (1795-1858), depicting the heroic suicide of Souliote women known as the Dance of Zalongo during the Souliote wars (1827, Oil on canvas, Musée du Louvre, Paris, France).

Jeta ne mergim[redakto | redakto tekstin burimor]

Kostas Botsaris, brother of Markos Botsaris, lived on to serve in the Greek army like many exiled Souliotes.[3]


Pas Pavaresise[redakto | redakto tekstin burimor]

Identity[redakto | redakto tekstin burimor]

Klanet[redakto | redakto tekstin burimor]

Shih edhe[redakto | redakto tekstin burimor]

Commons-logo.svg         Wikimedia Commons ka materiale multimediale në lidhje me: Suliotët

References[redakto | redakto tekstin burimor]

  1. ^ Laurie Kain Hart. Culture, Civilization, and Demarcation at the Northwest Borders of Greece. American Ethnologist, Vol. 26, No. 1 (Feb., 1999), pp. 196-220. Published by: Blackwell Publishing on behalf of the American Anthropological Association "Finlay's late 19th century impression gives some impressions of the social complexity of social categories in this area. To begin with, the Suliotes (celebrated by Byron and in Greek national history for their role in the liberation of Greece) were a "branch of the Tchamides, one of the three great divisions of the Tosks" (Finlay 1939:42)-in other words they initially spoke Albanian... the question of a national identity can hardly be applied here"
  2. ^ Elsie, Robert (1986), http://books.google.com/books?id=eXEhAAAAMAAJ&dq=, London, United Kingdom: Greenwood Press, p. 17, ISBN 0-313-25186-X, <http://books.google.com/books?id=eXEhAAAAMAAJ&dq=>. Retrieved on 31 mars 2009 
  3. ^ University of Chicago (1946), [[w:Encyclopædia britannica: a new survey of universal knowledge, Volume 3:|]], Encyclopædia britannica, inc, p. 957, "Marco Botsaris’s brother Kosta (Constantine), who fought at Karpenisi and completed the victory, lived to become a general and senator in the Greek Kingdom. Kosta died in 1853.." 

Stampa:Greek War of Independence Stampa:Souliotes