Takioni

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Shko te: navigacion, kërko
Pamje përfytyruese e tahionit. Ngaqë objekti lëviz më shpejt se shpejtësia e dritës ne nuk mund ta shohim atë duke u afruar. Vetëm pasi tahioni ka kaluar, ne mund të shohim dy imazhe të tahionit, dukja dhe nisja në drejtimin e kundërt. Vija e zezë tregon valën goditëse të Rrezatimit të Çerenkovit. Shfaqet vetëm në një çast në kohë.
Tachyon-200px.gif
Gjallërim.

Tahjone apo Takjoni (greqisht: ταχύς {tahis}, "i shpejtë") është çdo grimcë e përftyruar që lëvizë vetem me shpejtësi mbidritore. Përshkrimi relativ i saj b.f. E - energjia, m masa (masa në qetësi) dhe v shpejtësia.

{E=m\cdot c^2}=\frac{m_0\cdot c^2} {\sqrt{1-\frac{v^2}{ c^2}}}

Jep zgjidhjen reale për v>c, kur m është e imagjinuar, e paramenduar. Këtyre grimcave duke ju rritur energjija ju humbet shpejtsia dhe në raste të veçanta të kufizuara arrijin energji të pakufizuar të shpejtësis së dritës. Deri më 1980 nuk ka pasur ndonjë dëshmi në formë eksperimentale.

Përshkrimi i parë i tahioneve i njihet fizikanit gjerman Arnold Zomerfeld, por ishin Xhorxh Sadërshen dhe Gjerald Fajnberg (i cili edhe sajoi emërtimin) në vitet 1960, ai shtoi nje strukturë teorike për studimet e tyre. Tahionet rishfaqen në fusha të ndryshme, si ajo e teorisë së fijes. Sipas relativitetit special, tahioni është një grimcë me hapësirë katër-çastore dhe kohë vetjake përfytyruese. Një tahion është i ndrydhur në hapësirë si pjesa e grafikës energji-çast. Për këtë arsye, ai kurrë nuk mund ta zvogëlojë shpejtësinë deri ose poshtë asaj të dritës.

Shiko edhe[redakto | redakto tekstin burimor]

Lidhje të jashtme[redakto | redakto tekstin burimor]