Ylli i Davidit

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Shko te: navigacion, kërko
Ylli i Davidit

Ylli i Davidit (Hebraisht מָגֵן דָּוִד; Hebraishte biblike: Māḡēn Dāwīḏ, Tibene [mɔˈɣen dɔˈvið]) i adoptuar si emblemë në vitin 1897 nga levizja sioniste. (Komuniteti hebre i Pragës, ka qenë i pari i cili e ka përdorur yllin e Davidit në mënyrë zyrtare).

Duke filluar nga shekulli i XVII, ai u përdor nga shumë komunitete hebre si një shenjë e përgjithshme e judaizmit, edhe pse nuk ka asnje autoritet Biblik.

Antropologët pretendojnë që trekendeshi me kokë poshtë përfaqëson organin seksual femëror, ndërsa ai me kokë lart atë mashkullor. Të lidhura bashke ne hekzagrame ato përfaqësojnë bashkimin e forcave aktive dhe pasive në natyrë.

Në alkimi dy trekëndeshat simbolizojnë zjarrin dhe ujin; së bashku përfaqësojnë bashkimin e dy ekstremeve. Përdorimi i vjetër i hakzagramës përdorej vetem per kabalën praktike, dmth për magjinë juive e cila i përket shekullit te VI para Krishtit.

Ylli i Davidit mbahet nga burrat gjatë ritualeve Vudu ndërsa femrat mbajnë pentagramin. Ai konsiderohet shpesh si simboli më i fuqishëm i përdorur ne okultizëm, duke qenë se përdorej në ritualet e mallkimit dhe magjive.

Referenca[redakto | redakto tekstin burimor]

[1]