Ángel Di María

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Jump to navigation Jump to search
Ángel Di María
PSG-Shakhter15 (2).jpg
Di María për Paris Saint-Germain F.C. në vitin 2015
Të dhënat personale
Emri i plotëÁngel Fabián Di María Hernández
Data e lindjes (1988-02-14) 14 Shkurt 1988 (31 vjeç)
Vendi i lindjesRosario, Argjentinë
Gjatësia1.80 m (5 ft 11 in) [1]
PozicioniAnësor / Mesfushor sulmues
Informacionet për klubin
Klubi aktualParis Saint-Germain
Numri11
Karriera në rini
1991–1992Torito
1992–2005Rosario Central
Karriera profesioniste*
VitetKlubiNdesh.(Gls)
2005–2007Rosario Central35(6)
2007–2010Benfica76(7)
2010–2014Real Madrid124(22)
2014–2015Manchester United27(3)
2015–Paris Saint-Germain98(30)
Ekipi kombëtar
2007Argjentina U2013(3)
2008Argjentina U236(2)
2008–Argjentina76(17)
* Ndeshjet dhe golat në nivelin profesionist, vetëm në ligën vendase .
† Ndeshje (Gola).

Ángel Fabián Di María Hernández (lindur më 14 Shkurt 1988) është një futbollist argjentinas i cili luan për klubin anglez Manchester UnitedPremier League dhe me kombëtaren argjentinase. Ai mund të luaj si anësor por edhe si mesfushor sulmues.

Pasi filloi karrierën e tij me Rosario Central, Di María lëvizi në Europë në vitin 2007 ku luajti me Benficën, e cila e transferoi te Real Madrid për 25 milion tre vite më vonë. Pasi fitoi trofeun e Champions Leagues me klubin spanjoll, ai firmoi me klubin anglez Manchester United në vitin 2014 për shumën rekord në Britani prej 59.7 milion £.

Një lojtar i rregullt i Argjentinës që nga viti 2008, Di María ka luajtur më shumë se 50 ndeshje për vendin e tij. Ai shënoi golin për vendin e tij e cila fitoi Lojërat Olimpike 2008, dhe gjithashtu e ka përfaqsuar atë në dy Kupa Bote dhe në 2011 Copa América.

Jeta e hershme[redakto | përpunoni burim]

Di María ka lindur më 14 shkurt 1988 në RosarioArgjentinës, dhe ishte një nga tre fëmijët e Miguel Di María dhe Diana Hernández de Di María, dhe u rrit në Perdriel. Si një i mitur, ai ishte jashtëzakonisht aktiv, dhe nën rekomandimin e mjekut u nënshtrua për të filluar futbollin që në moshën tre vjeçare. Ai gjithashtu ndihmoi prindërit e tij në punën e tyre në një lokal sëbashku me dy motrat e tij, Vanesa dhe Evelyn. Për shkak të të ardhurave të pakta të familjes së tij, blerja e takave të futbollit dhe plotësimi i dëshirave të Di Marías ishte e vështirë për familjen. Ai e konsideron veten të jeten të jetë orjentues i familjes, dhe përdor shuma të mëdha parash për të mbajtur familjen e tij.[2] Pasi u transferua te Benfica, ai pyeti babain e tij për të mos punuar më dhe i bleu motrave dhe prindërve të tij një shtëpi.[3]

Karriera me klube[redakto | përpunoni burim]

Rosario Central[redakto | përpunoni burim]

Në moshën katër vjeçare, Di María u bashkua me Rosario Central. Pasi më parë ai kishte pranuar për të luajtur me klubin lokal, Torito, Rosario dha 35 futbollist në këmbim për lojtarin argjentinas.[2]

Di María bëri debutimin e tij si profesionist më 14 dhjetor 2005 në ndeshjen e fundit të Rosarios në Apertura, në barazimin 2–2 jashtë fushe kundër Independiente, ai hyri në fushën e lojës në vend të Emiliano Vecchio.[4] Ai shënoi për herë të parë si profesionist më 24 nëntor 2006 në sezonin tjetër të Aperturas, në fitoren 4–2 në shtëpi kundër Quilmes, ai e shënoi Golin një minutë pasi zëvëndësoi Leonardo Borzanin në fillim të pjesës së dytë.[5] Pasi luajti në 2007 Kupën e Botës U–20 në Kanada, Boca Juniors bëri një ofertë 6.5 milion $ për të.[6]

Benfica[redakto | përpunoni burim]

Di María me Benficën në vitin 2007

Di María u transferua te klubin portugez Benfica në korrik 2007 ku atje luajti si anësor. Benfica i pagoi klubit argjentinas 6 milion për 80% të të drejtave të tij sportive dhe 50% të të drejtave sportive të Andrés Díaz.[7] Vonë, në gusht 2008, klubi portugez pagoi 2 milion € shtesë 20% e mbetur,[8] por i ri-shiti 10% te GestiFute. Di María u ble si zëvëndësuesi i kapitenit të larguar, Simão, i cili u bashkua me Atlético Madrid më herët gjatë verës.[6]

Di María firmosi një kontratë të re me Benficën në tetor 2009, duke shtuar edhe tre vite të tjera kontratës momentale të saj, e cila skadonte më 30 qershor 2015 me 40 milion € klauzolë lirimi.[9] Më vonë në atë muaj, ai ishte cilësuar nga Diego Maradona për të qënë "superylli i ardhshëm argjentinas".[10]

Më 27 Shkurt 2010, Di María shënoi hat-trickun e parë si profesionist në fitoren 4–0 kundër Leixões SC. Ditën tjetër, të gjithë titujt e gazetave portugeze ishin "Magic Tri María".[11]

Real Madrid[redakto | përpunoni burim]

Sezoni 2010–11[redakto | përpunoni burim]

Më 28 qershor 2010, Real Madrid postoi në faqen zyrtare në internet se kishte arritur marrëveshjen me Benficën për transferimin e Di Marías. Ai firmosi një kontratë pesë vjeçare për 25 milion , plus 11 milion € bonuse, siç njoftoi subjekti në portugalisht Stock Exchange.[12] Më 7 korrik 2010, Di María mbërriti në Madrid direkt nga Buenos Aires,[13] dhe kaloi testet mjekësore më 8 korrik 2010.[14]

Ai bëri debutimin e tij me klubin më 4 gusht 2010 në një ndeshje miqësore kundër Club América, ku Real Madrid fitoi me rezultatin 3–2.[15] Më 22 gusht, Di María shënoi golin e parë me klubin në një ndeshje miqësore kundër Hércules CF, ku Real Madrid fitoi me rezultatin 3–1.[16] Në ndeshjen e fundit të para-sezonit, më 24 gusht, loja e tij individuale u përshkrua si një "moment magjik", ai shënoi golin e parë të fitores 2–0 kundër CA Peñarol, ndeshje e vlefshme për Trofeun Santiago Bernabéu.[17]

Di María duke kaluar mbrojtësit e Tottenham Hotspur Benoît Assou-Ekotto dhe Michael DawsonLigën e Kampioneve në prill 2011

Debutimi i tij në ligë erdhi më 29 gusht, në barazimin 0–0 kundër RCD Mallorca.[18] Më 18 shtator, Di María shënoi golin e parë në ligë për Real Madrid në fitoren 2–1 kundër Real Sociedad.[19] Dhjetë ditë më vonë, ai shënoi golin e parë në Ligën e Kampioneve në fitoren 1–0 kundër francezëve të AJ Auxerre.[20] Ai shënoi një gol të diskutueshëm kundër Sevillës më 19 dhjetor, dhe pas kësaj, Di María asistoi dy golat e Karim Benzemas dhe një gol të Cristiano Ronaldos në fitoren shkatërrimtare 8–8 kundër Levante UD më 22 dhjetor. Në ndeshjen e kthimit të raundit të 16-tave të Ligës së Kampioneve kundër Olympique Lyonnais, ai shënoi golin e tretë të fitores 3–0 duke ndihmuar Realin për të shkuar në tetë më të mirat për herë të parë pas shtatë vitesh.[21]

Di María shënoi golin e tretë në ndeshjen e parë çerek-finale të Ligës së Kampioneve kundër anglezëve të Tottenham Hotspur më 5 prill 2011.[22] Më 20 prill, ai u nxorr jashtë me karton të kuq në minutën e 31të të kohës shtesë në finalen e Copa del Rey kundër rivalëve të Barcelonës. Real Madrid fitoi ndeshjen me rezultatin 1–0, pasi një goli të vonshëm të Ronaldos në minutën e 13 të kohës shtesë, e cila erdhi nga krosi i tij, duke bërë fituar trofeun e parë me Real Madrid.[23]

Sezoni 2011–12[redakto | përpunoni burim]

Gjatë fillimit të sezonit 2011–12, Di María duroi disa ndeshjeve të vështira dhe ai luftoi për të kapur ritmin pas pushimeve të verës. Si rezultat, performanca e herëshme e Di Marías ishte e lëkundur duke pasur paraqitje të mira të këqija nga argjentinasi. Kjo pikë shtë ilustruar në humbjen 1–0 kundër Levantes, një ndeshje që pa Di Marían të bënte një ndërhyrje horror kundër Juanfran gjatë ndeshjes. Kjo ndërhyrje e tij bëri që të dyja skuadrat të grindeshin në fushë. Pas kësaj, megjithatë, performanca e Di Marías u përmirësua, duke bërë që ta mbyllte sezonin në vendin e dytë në renditjen e assistëve. Nga tetori i 2011, Di María ishte i zgjedhuri i Mourinhos në formacion në vend të mesfushorëve Kaká dhe Mesut Özil, një shenjë e përmirësimit të tij.[24]

Më 27 nëntor 2011, Di María luajti 60 minuta në ndeshjen e ligës kundër rivalëve të qytetit Atlético Madrid, në një ndeshje ku ai shënoi edhe gol. Skuadra e Mourinhos fitoi me rezultatin 4–1. Më 3 dhjetor 2011, Di María shënoi golin e parë të skuadrës së tij në fitoren 3–0 jashtë fushe kundër Sporting de GijónLa Liga.[25] Ai ishte kërcënim i vazhdueshëm dhe luajti si titullar në ndeshjen ku Real Madrid fitoi titullin e 23-të kampion në La Liga, ai luajti në fitoren 3–0 kundër Athletic Bilbao duke siguruar përfundimisht titullin.[26]

Sezoni 2012–13[redakto | përpunoni burim]

Di María duke marrë përsipër një korne kundër Barcelonës në prill 2013

Ai shënoi golin e parë të sezonit kundër Barcelonës në ndeshjen e parë të 2012 Supercopa de EspañaCamp Nou pas një gabimi të portierit të Barcelonës Víctor Valdés.[27]

Pavarësisht se Di María nuk pati sezonin e tij më të mirë, ai kontriboi në momente të mëdha, më shquar duke dhuruar krosin e golit të Cristiano Ronaldos kundër Manchester United më 13 shkurt,[28] në ligë gjithashtu dhuroi assista me kualitet, dhe shënoi 8 gola gjatë gjithë sezonit në 46 paraqitje, më shquar kundër Atlético Madrid dhe Málaga C.F..

Më 9 gusht 2012, Di María firmosi një kontratë të re me Real Madrid, duke bërë që ai të rinovojë deri në vitin 2018.[29]

Sezoni 2013–14[redakto | përpunoni burim]

Më 3 tetor 2013, Di María shënoi dy gola në fitoren 4–0 në shtëpi kundër danezëve të Copenhagen në Ligën e Kampioneve.[30] Di María filloi të përdorej në mesfushë pas mbërritjes së trajnerit të ri Carlo Ancelotti.

Më vonë gjatë sezonit, për shkak të vendimeve manaxheriale të Carlo Ancelottit, atij iu ndryshua pozicioni duke u vendosur përpara Luka Modrić dhe Xabi Alonsos si një mesfushor sulmues. Ai kontriboi në fitoren 2–1 të klubit kundër Barcelonësfinalen e Copa del Rey, duke shënuar golin e parë të ndeshjes.[31] Di María u shpall asistuesi më i mirë i sezonit në La Liga, duke kontribuar me plot 17.[32]

Më 24 maj 2014, në finalen e Ligës së Kampioneve, ai bëri një driblim fantastik zig-zag duke kaluar tre lojtarë dhe duke e gjuajtur topin në portën e Thibaut Courtois, i cili e priti, por shoku i skuadrës Gareth Bale ishte aty për të goditur topin me kokë dhe për t'i dhënë avantazhin skuadrën 2–1 në minutën e 110të të shtesës kundër rivalëve të Atlético Madrid, me ndeshjen që në fund u mbyll me fitoren 4–1. Di María u shpall lojtari i ndeshjes nga UEFA dhe çmimi ju dha nga trajneri legjendar Alex Ferguson.[33]

Sezoni 2014–15[redakto | përpunoni burim]

Di María ishte një zëvëndësim i papërdorur me Real Madrid që fitoi 2014 Superkupën e Europës kundër Sevillës më 12 gusht.[34] Një javë më vonë, në ndeshjen e parë të Supercopa de España, ai luajti 15 minutat e fundit në barazimin 1–1 në ndeshjen në shtëpi kundër Atléticos; ai hyri si zëvëndësues në vend të kroatit Luka Modrić.[35]

Manchester United[redakto | përpunoni burim]

Më 26 gusht 2014, Di María firmosi një kontratë pesë vjeçare me klubin anglez Manchester United për shumën e 59.7 milion £, duke u bërë transferimi i pestë më i shtrenjtë në historinë e futbollit dhe transferimi më i shtrenjtë i kryer nga një klub britanik.[36][37][38] Ai mori fanellën me numrin 7 të Manchester United, që më parë ishte veshur nga shumë legjenda të klubit si George Best, Bryan Robson, Eric Cantona, David Beckham dhe Cristiano Ronaldo.[39][40]

Sezoni 2014–15[redakto | përpunoni burim]

Di María bëri debutimin e tij më 30 gusht në barazimin 0–0 kundër Burnley, ku ai u zëvëndësua nga Anderson pas 70 minutash.[41] Di María shënoi golin e parë me United në debutimin e tij në Old Trafford më 14 shtator, duke shënuar direkt nga një goditje dënimi në fitoren 4–0 kundër skuadrës së sapongjitur Queens Park Rangers.[42][43][44] Ai gjithashtu dhuroi asistin e golit të Juan Matës në të njëjtën ndeshjen, duke u shpallur lojtari i ndeshjes.[42] Performanca e tij u përshkrua nga Sky Sports si lojtar me tipare Player Cam, e cila u kthye në veçanti për këtë ndeshje.[45]

Karriera ndërkombëtare[redakto | përpunoni burim]

Të rinjtë[redakto | përpunoni burim]

Në vitin 2007, Di María u zgjodh për të luajtur me skuadrën e kombëtares U–20. Ai u zgjodh për të përfaqsuar vendin e tij në 2007 Kampionatin Amerikano Jugor të të rinjëve që u zhvillua në Paraguaji. Në vitin 2007, ai u zgjodh për të luajtur në 2007 Kupën e Botës U–20 që u zhvillua në Kanada. Argjentina fitoi turnamentin kurse Di María shënoi tre Gola gjatë zhvillimit të saj.[46]

Më 28 janar 2008, Di María dhe disa nga shokët e kombëtares U–20 u zgjodhën për të luajtur me Argjentinën2008 Beijing. Ai shënoi golin e fitores në kohën shtesë pas një pasimi nga Lionel Messi në minutën e 105 në fitoren e skuadrës 2–1 në çerek–finale kundër Hollandës.[47] Më 23 gusht, Di María shënoi golin e fitores, një parabël në zonë në minutën e 57 në ndeshjen ku Argjentina mposhti me rezultatin 1–0 Nigerinë për të fituar medaljen e dytë rresht të artë në lojërat olimpike.[48]

Kombëtarja e parë[redakto | përpunoni burim]

Di María (majtas) dhe Raul Meireles (djathtas) duke luajtur në një ndeshje miqësore ndërmjet Argjentinës dhe Portugalisë, më 9 Shkurt 2011.

Më 6 shtator 2008, Di María bëri debutimin e tij me kombëtaren argjentinase në një ndeshje kundër Paraguajit.[49]

2010 FIFA Kupa e Botës[redakto | përpunoni burim]

Më 19 maj 2010, Di María u zgjodh nga trajneri i asaj kohe Diego Maradona si një nga 23 lojtarët për të luajtur në Kupën e Botës 2010 që u zhvillua në Afrikën e Jugut.[50] Në fitoren 5–0 kundër Kanadasë më 24 Maj, Di María shënoi golin e parë ndërkombëtarë të tij, duke goditur nga jashtë zonë dhe më vonë me topin që kapi shtyllën dhe hyri në rrjetë.[51] Ai ndihmoi kombëtaren e tij të arrinte në çerek–finale, duke luajtur në të pesta ndeshjet e Argjentinës duke nisur katër si titullar.[52]

Pas Kupës së Botës, më 11 gusht 2010, ai shënoi golin e parë ndërkombëtar në stadiumin e ri të Dublimit në Aviva Stadium në një ndeshje miqësore kundër Irlandës, me Argjentinën që fitoi me rezultatin 1–0.[53]

2014 FIFA Kupa e Botës[redakto | përpunoni burim]

Di María bëri 12 paraqitje gjatë kualifikueseve të Kupës së Botës 2014,[49] dhe më pas ishte në listën e 23 lojtarëve të zgjedhur për të përfaqsuar Argjentinën në turnament.[54] Në ndeshjen e raundit të 16 kundër Zvicrës, Di María shënoi golin e vetëm të ndeshjes psa 118 minutash.[55] Gjatë ndeshjes çerek–finale kundër Belgjikës, Di María pësoi një tërheqje të muskujve dhe u nxorr jashtë nga fusha me barrelë. U konfirmua më vonë se ai do të humbiste pjesën tjetër të turnamentit për shkak të këtij dëmtimi;[56] Argjentina shkoi deri në finale duke humbur kundër Gjermanisë me rezultatin 1–0 pas kohës shtesë.[57]

Më 11 korrik, Di María ishte në listën e 10 lojtarëve për të fituar Topin e Artë të FIFA-s si lojtari më i mirë i turnamentit.[58]

Më 3 shtator 2014, në një ndeshje miqësore kundër Kampionëve të Botës, Gjermanisë, Di María kishte pjesë në të katërt golat e shënuar nga Argjentina, duke asistuar tre dhe duke shënuar një.[59]

Jeta personale[redakto | përpunoni burim]

Di María ka pseudonimin Fideo, që në spanjisht do të thotë hajvan.[60] Ai zotëron pasaportën Italiane.[61]

Ai është martuar me gruan e tij Jorgelina në vitin 2011.[62] Sëbashku ata kanë një vajzë, Mia, e cila lindi tre muaj para kohe dhe arriti të mbijetojë pas një trajtimi dhe kujdesi intesiv në Hospital Universitario Montepríncipe në Madrid.[62][63]

Statistikat[redakto | përpunoni burim]

Klubet[redakto | përpunoni burim]

Redaktuar më 14 shtator 2014 [64]

Klubi Sezoni Liga Kupa Kupa e Ligës Kontinenti Tjetër1 Total
Ndeshje Gola Ndeshje Gola Ndeshje Gola Ndeshje Gola Ndeshje Gola Ndeshje Gola
Rosario Central 200506 10 0 0 0 4 0 0 0 14 0
200607 25 6 0 0 0 0 0 0 25 6
Total 35 6 0 0 4 0 0 0 39 6
Benfica 2007–08 26 0 5 0 3 0 10 1 0 0 44 1
2008–09 24 2 0 0 5 1 5 1 0 0 34 4
2009–10 26 5 1 0 4 1 14 4 0 0 45 10
Total 76 7 6 0 12 2 29 6 0 0 123 15
Real Madrid 2010–11 35 6 8 0 10 3 0 0 53 9
2011–12 23 5 2 0 7 2 0 0 32 7
2012–13 32 7 9 2 11 0 0 0 52 9
2013–14 34 4 7 4 11 3 0 0 52 11
2014–15 0 0 0 0 0 0 1 0 1 0
Total 124 22 27 6 39 8 1 0 191 36
Manchester United 2014–15 2 1 0 0 0 0 0 0 2 1
Total 2 1 0 0 0 0 0 0 0 0 2 1
Karriera në total 237 36 33 6 12 2 72 14 1 0 355 58
1 Përfshirë Supercopa de España.

Kombëtarja[redakto | përpunoni burim]

Kombëtarja Klubi Sezoni Ndeshje Gola
Argjentina Benfica 2008–09 3 0
2009–10 10 1
Real Madrid 2010–11 10 3
2011–12 6 2
2012–13 10 2
2013–14 13 2
Manchester United 2014–15 2 1
Total 53 11

Golat me kombëtaren[redakto | përpunoni burim]

Lista e Golave dhe rezultateve me kombëtaren argjentinase.
# Data Vendi Kundërshtari Goli Rezultati Kompedicioni
1. 24 Maj 2010 El Monumental, Buenos Aires, Argjentinë Flamuri Kanada 3–0 5–0 Ndeshje Miqësore
2. 11 gusht 2010 Aviva Stadium, Dublin, Irlandë Flamuri Irlanda 1–0 1–0 Ndeshje Miqësore
3. 9 Shkurt 2011 Stade de Genève, Gjenevë, Zvicrës Flamuri Portugalia 1–0 2–1 Ndeshje Miqësore
4. 11 korrik 2011 Estadio Mario Alberto Kempes, Córdoba, Argjentinë Flamuri Kosta Rika 3–0 3–0 2011 Copa America
5. 6 shtator 2011 Bangabandhu National Stadium, Dhaka, Bangladesh Flamuri Nigeria 2–0 3–1 Ndeshje Miqësore
6. 3 qershor 2012 El Monumental, Buenos Aires, Argjentinë Flamuri Ekuadori 4–0 4–0 Kualifikueset e Kupës së Botës 2014
7. 15 gusht 2012 Commerzbank-Arena, Frankfurt, Gjermani Flamuri Gjermania 3–0 3–1 Ndeshje Miqësore
8. 7 shtator 2012 Estadio Mario Alberto Kempes, Córdoba, Argjentinë Flamuri Paraguaji 1–0 3–1 Kualifikueset e Kupës së Botës 2014
9. 10 shtator 2013 Defensores del Chaco, Asunción, Paraguaji Flamuri Paraguaji 3–1 5–2 Kualifikueset e Kupës së Botës 2014
10. 1 korrik 2014 Arena Corinthians, São Paulo, Brazil Flamuri Zvicra 1–0 1–0 2014 FIFA Kupa e Botës
11. 3 shtator 2014 Esprit Arena, Düsseldorf, Gjermani Flamuri Gjermania 4–0 4–2 Ndeshje Miqësore

Trofe[redakto | përpunoni burim]

Klubet[redakto | përpunoni burim]

Benfica
Real Madrid

Kombëtarja[redakto | përpunoni burim]

Argentina

Personale[redakto | përpunoni burim]

Referencat[redakto | përpunoni burim]

  1. ^ Ángel Di María Player Profile
  2. ^ a b "Angel Di Maria to Manchester United: Winger was once sold for 35 footballs - now it's £60m" [Angel Di Maria tek Manchester United: Anësori që më parë u shit për 35 topa futbolli - tani vlen 60 miljon £]. 25 gusht 2014. Marrë më 27 gusht 2014. 
  3. ^ "The man who doesn't run alone". ESPN. 2 qershor 2014. Marrë më 4 shtator 2014. 
  4. ^ "Cuatro goles para despedir el campeonato" [Katër gola për të vulosur kampionatin]. ESPN. 14 dhjetor 2005. Marrë më 28 gusht 2014. 
  5. ^ "En casa es mucho mejor" [Në shtëpi është shumë herë më mirë]. ESPN. 24 dhjetor 2006. Marrë më 28 gusht 2014. 
  6. ^ a b "A Boca "le soplaron" a Di María por la misma plata" [Boca "blew at" Di María for the same money]. Infobae. 27 korrik 2007. Marrë më 28 gusht 2014. 
  7. ^ "Sport Lisboa e Benfica – Futebol, SAD announces an agreement in principle for the acquisition of Andrez Dias and Angel Di María" (PDF). SL Benfica. Publikuar nga CMVM. 27 korrik 2007. Marrë më 4 tetor 2010. 
  8. ^ "Sport Lisboa e Benfica – Futebol SAD announces acquiring the remaining 20% of Di Maria's economic rights" (PDF). SL Benfica. Published by CMVM. 13 gusht 2008. Marrë më 4 tetor 2010. 
  9. ^ "Di Maria e a renovação: "É uma motivação mais."". SL Benfica. 2 tetor 2009. Marrë më 8 tetor 2009. 
  10. ^ "Maradona hails Di María". Ontheminute.com, 28 tetor 2009. Marrë më 28 tetor 2009. 
  11. ^ "10 things you need to know about Liverpool target Angel De Maria". Mirror Football. 17 shtator 2009. Marrë më 1 korrik 2010. 
  12. ^ "Official announcement" [Lajmërim zyrtar] (PDF). CMVM – Portuguese Securities Market Commission. 28 qershor 2010. Marrë më 16 korrik 2010. 
  13. ^ "Di Maria arrives in Madrid" [Di Maria mbërrin në Madrid]. Real Madrid C.F. 7 korrik 2010. Marrë më 7 korrik 2010. 
  14. ^ "Di Maria passes physical" [Di Maria kalon testet fizike]. Real Madrid C.F. 8 korrik 2010. Marrë më 8 korrik 2010. 
  15. ^ The Whites win first preseason match realmadrid.com, 5 gusht 2010.
  16. ^ Hercules v Real Madrid – Goal.com Goal.com, 23 gusht 2010.
  17. ^ Real Madrid 2–0 Penarol: Hosts Win Sixth Successive Trofeo Santiago Bernabéu – Goal.com Goal.com, 25 gusht 2010.
  18. ^ Report: Mallorca v Real Madrid – Spanish Primera División – ESPN Soccernet soccernet.espn.com, 30 gusht 2010.
  19. ^ Report: Real Sociedad 1 – 2 Real Madrid soccernet.espn.go.com, 19 shtator 2010.
  20. ^ Report: AJ Auxerre 0 – 1 Real Madrid goal.com, 28 shtator 2010.
  21. ^ "Jubilant Madrid breeze past Lyon". UEFA. 16 mars 2011. Marrë më 26 gusht 2014. 
  22. ^ "Majestic Madrid sweep Tottenham away". UEFA. 5 prill 2011. Marrë më 26 gusht 2014. 
  23. ^ "Ronaldo's late goal gives Real Madrid win over Barcelona in Copa del Rey". The Guardian. 21 prill 2011. Marrë më 26 gusht 2014. 
  24. ^ .com, goal. "Angel Di Maria profile". Marrë më 5 tetor 2014. 
  25. ^ "Real Madrid ease past Sporting Gijon 3-0". IBN. 3 dhjetor 2011. Marrë më 26 gusht 2014. 
  26. ^ "Real Madrid win La Liga title with victory over Athletic Bilbao". BBC Sport. 2 maj 2012. Marrë më 26 gusht 2014. 
  27. ^ "The seven best Di Maria moments at Real Madrid" [Shtatë momentet më të mira të Di Marias tek Real Madridi]. Goal.com. 26 gusht 2014. Marrë më 26 gusht 2014. 
  28. ^ "Real Madrid 1-1 Manchester United". BBC Sport. 13 shkurt 2013. Marrë më 25 maj 2014. 
  29. ^ "Di Maria extends Real Madrid contract until 2018". Goal.com. 9 gusht 2012. Marrë më 7 shkurt 2014. 
  30. ^ Jenson, Pete (2 tetor 2013). "Ronaldo hits double in Real Madrid romp to make it a staggering 212 goals in 208 games". Daily Mail. Marrë më 25 maj 2014. 
  31. ^ "Barcelona 1-2 Real Madrid". BBC Sport. 16 prill 2014. Marrë më 17 prill 2014. 
  32. ^ "Spanish La Liga stats: Assists leaders – 2013-14". ESPN FC. Marrë më 17 maj 2014. 
  33. ^ Yorke, Graeme (25 maj 2014). "Sir Alex Ferguson presents Angel Di Maria with man-of-the-match award... hours after wine collection sells for over £2MILLION!". Daily Mail. Marrë më 25 maj 2014. 
  34. ^ "Europa i përket Realit, K.Ronaldo e pushton". Panorama Sport. 13 gusht 2014. Marrë më 13 gusht 2014. 
  35. ^ Todd, Oliver (19 gusht 2014). "Real Madrid 1-1 Atletico Madrid MATCH REPORT: James Rodriguez scores after replacing injured Cristiano Ronaldo but Raul Garcia levels to make it advantage Atletico ahead of Super Cup second leg". Daily Mail. Marrë më 28 gusht 2014. 
  36. ^ Jackson, Jamie (26 gusht 2014). "Ángel di María completes record £59.7m move to Manchester United". The Guardian. Marrë më 26 gusht 2014. 
  37. ^ Hirst, Paul (26 gusht 2014). "Angel di Maria to Manchester United: Premier League club sign Argentine winger in record £59.7m deal". The Independent. Marrë më 26 gusht 2014. 
  38. ^ Ogden, Mark (26 gusht 2014). "Ángel di María signs for Manchester United in £59.7 million deal". The Telegraph. Marrë më 26 gusht 2014. 
  39. ^ "Angel di Maria is Man United's new No 7... but not all were magnificent - Michael Owen, Keith Gillespie and Ralph Milne wore the top". Daily Mail. Retrieved 2 shtator 2014
  40. ^ McDonnell, David (29 shtator 2007). "Cristiano Ronaldo exclusive". The Mirror. Marrë më 2 shtator 2014. 
  41. ^ Ogden, Mark (30 gusht 2014). "Angel Di Maria makes his Premier League debut". The Telegraph. Marrë më 30 gusht 2014. 
  42. ^ a b "Manchester United click again as they crush Queens Park Rangers". Sky Sports. 14 shtator 2014. Marrë më 14 shtator 2014. 
  43. ^ "Man Utd 4 - 0 QPR". Premier League. 14 shtator 2014. Marrë më 14 shtator 2014. 
  44. ^ "Mançester mund QPR, Januzaj luan 8 minuta". Panorama Sport. 15 shtator 2014. Marrë më 6 tetor 2014. 
  45. ^ Bate, Adam (14 shtator 2014). "Angel di Maria shows why he can be the difference maker for Manchester United in emphatic 4-0 win over QPR". Sky Sports. Marrë më 17 shtator 2014. 
  46. ^ "Argentina's joy of six". FIFA. Marrë më 27 gusht 2014. 
  47. ^ "Argentina 2:1 Netherlands". FIFA. 16 gusht 2014. Marrë më 27 gusht 2014. 
  48. ^ "Olympics: Di Maria winner earns gold for Argentina". The Guardian. 23 gusht 2008. Marrë më 27 gusht 2014. 
  49. ^ a b "Angel DI MARIA". FIFA. Marrë më 2 korrik 2014. 
  50. ^ "World Cup 2010: Argentina Squad - Maradona Announces Final 23-Man Roster" [Kupa e Botës 2010: Skuadra e Argjentinës - Maradona lajmëron ekipin përfundimtar me 23 lojtarë]. Goal. 19 maj 2010. Marrë më 26 gusht 2014. 
  51. ^ "Argentina 5 Canada 0: match report" [Argjentina 5 Kanada 0: raporti i ndeshjes]. The Telegraph. 24 maj 2010. Marrë më 26 gusht 2014. 
  52. ^ "Angel Di Maria". FIFA. Marrë më 26 gusht 2014. 
  53. ^ "Republic of Ireland 0–1 Argentina" [Republika e Irlandës 0–1 Argjentina]. RTÉ Sport. 11 gusht 2010. Marrë më 11 gusht 2010. 
  54. ^ "Argentina World Cup 2014 squad". The Telegraph. 2 qershor 2014. Marrë më 2 korrik 2014. 
  55. ^ "Argentina 1-0 Switzerland". BBC. 1 korrik 2014. Marrë më 2 qershor 2014. 
  56. ^ "Argentina's Ángel di María ruled out of World Cup with thigh injury". The Guardian. 5 korrik 2014. Marrë më 27 gusht 2014. 
  57. ^ "Germany were crowned world champions for the fourth time as Mario Gotze's extra-time winner beat Argentina in the 2014 World Cup final". BBC Sport. 13 korrik 2014. Marrë më 27 gusht 2014. 
  58. ^ "World Cup 2014: Fifa announces Golden Ball shortlist". BBC. 11 korrik 2014. Marrë më 12 korrik 2014. 
  59. ^ "Di Maria monstruoz, leksione Gjermanisë". Panorama Sport. 4 shtator 2014. Marrë më 6 tetor 2014. 
  60. ^ Gadd, Michael; Scott, Charlie (24 gusht 2014). "Real Madrid midfielder Xabi Alonso says goodbye to Angel Di Maria on Twitter and Instagram - wishing the Argentine luck 'even at Manchester United'". Daily Mail. Marrë më 28 gusht 2014. 
  61. ^ Sheen, Tom (29 gusht 2014). "Marcos Rojo: Why is it taking so long for Manchester United to get a work permit?". The Independent. Marrë më 30 gusht 2014. 
  62. ^ a b "Angel Di Maria: 15 things you should know about the Manchester United target". The Telegraph. 25 gusht 2014. Marrë më 26 gusht 2014. 
  63. ^ "Di Maria: Real Madrid circulated 'lies'". ESPNFC. 26 gusht 2014. Marrë më 26 gusht 2014. 
  64. ^ Ángel Di María Profile, Statistics, News, Game Log – ESPN Soccernet soccernet.espn.go.com. Retrieved 13 tetor 2010.

Lidhje të jashtme[redakto | përpunoni burim]