Ë

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Shko te: navigacion, kërko

Ë (ë) është shkronjë e gjuhës shqipe dhe gjuhës kashubiane. Kjo shkronjë gjithashtu paraqitet në Afrikanisht, Holandisht, Frëngjisht dhe Luxemburgish si variant i shkronjës “e”. Gjithashtu paraqitet edhe në gjuhën Turoyo kur ajo shkruhet me shkronja Latine ashtu si dhe në gjuhën ruse me dallimin e vetëm se në rusishte kjo shkronjë lexohet e shqiptohet "Je". Në shqip është shkronja e tetë e alfabetit dhe zanorja e tretë, është shkronja më e përdorur dhe përbën 10% të të gjitha shkrimeve.

Rregullat drejtshkrimore[redakto | redakto tekstin burimor]

Vendosja e shkronjës ë

Mbiemrat[redakto | redakto tekstin burimor]

Tek mbiemrat Ë vendoset në fund të tyre për të formuar shumësin, p.sh. "Artikull ushqimor" dhe "Artikuj ushqimorë",

Foljet[redakto | redakto tekstin burimor]

Tek foljet vendoset në fund të foljve kur veprimin e kryen personi ose veta e tretë, p.sh. "Unë do të krijoj" dhe "Ai do të krijojë" ose "Agroni do të krijojë".

Emrat[redakto | redakto tekstin burimor]

Tek emrat përdoret për intonaciaon, pra kur vendoset shkronja ë në fund të fjalës, zanorja e parafundit zgjatet, për shembull tek fjalët "Shkollë" dhe "Gomë", zanorja "o" zgjatet kurse tek fjalët "Top" dhe "Rob", zanorja "o" nuk zgjatet, kështë p.sh. nëse fjalën "Shkollë" e shkruajmë "Shkoll", ajo do të lexohej ndryshe, pra me "o" të shkurtër.

Tek emrat e gjinisë femërore në trajtën e pashquar zanorja e parafundit duhet të zgjatet kështë që vendose ë-ja në fund të emrit, p.sh. : "Kaltrina" dhe "Kaltrinë" kurse tek gjinia mashkullore bëhet "Arbeni" dhe "Arben".

Shih dhe[redakto | redakto tekstin burimor]

Wiki WikiFjalori: Ë – shfletoni më shumë në fjalorin e lirë
·A · B · C · Ç · D · Dh · E · Ë · F · G · Gj · H · I · J · K · L · Ll · M · N·


Nj · O · P · Q · R · Rr · S · Sh · T · Th · U · V · X · Xh · Y · Z · Zh·