Afanasi Selishchev
Afanasi Selishchev | |
|---|---|
Афанасий Матвеевич Селищев | |
 Varri i Afanasi Selishchevit në Moskë | |
| Lindi | 23 janar 1886 Volovo, Perandoria Ruse |
| Vdiq | 6 dhjetor 1942 |
| Profesioni | Gjuhësia, Sllavistika, Dialektologjia |
| Njohur për | Studimet mbi popullsinë sllave në Shqipëri; Dialektologjia maqedonase |
Afanasi Matvejeviç Selishchev (rusisht: Афанасий Матвеевич Селищев; 23 janar 1886 – 6 dhjetor 1942) ishte një gjuhëtar i shquar rus, specialist në fushën e gjuhëve sllave dhe dialektologjisë sllave (përfshirë atë bullgare), anëtar korrespondent i Akademisë së Shkencave të Bullgarisë dhe asaj të Bashkimit Sovjetik.[1][2]
Biografia
[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]Afanasi Selishchev lindi më 11/23 janar 1886 në fshatin Volovo, Guvernata e Orlovit. Përfundoi Fakultetin Historiko-Filologjik të Universitetit të Kazanit në vitin 1911.[1]
Dha mësim në Universitetin e Irkutskit (1918–1920), Kazanit (1920–1921) dhe në Universitetin e Moskës nga viti 1921.[1] Gjatë viteve 1931–1933 punoi në Institutin Kërkimor të Gjuhësisë në Moskë. Në fillim të vitit 1934 u arrestua gjatë "Çështjes së sllavistëve" dhe u internua. Në vitin 1937 u kthye në Moskë dhe u bë profesor në Institutin e Filozofisë, Letërsisë dhe Historisë, si dhe në Universitetin Shtetëror Pedagogjik të Moskës.
Selishchev ishte anëtar korrespondent i Shoqërisë Finno-Ugre në Helsinki (1926), i Akademisë së Shkencave të BRSS (1929) dhe i Akademisë së Shkencave të Bullgarisë (1930).[1]
Kontributi shkencor
[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]Selishchev ishte ndër sllavistët më të mëdhenj rusë të shekullit XX, autor i punimeve mbi historinë e gjuhës ruse, gramatikën krahasuese të gjuhëve sllave, dialektet sllave në Shqipëri dhe ato bullgare në Maqedoni, ballkanistikën, paleografinë sllave dhe toponiminë.
Ai i konsideronte të folmet maqedonase si pjesë të gjuhës bullgare dhe kritikoi ashpër konceptin serbizues të Aleksandar Belić. Megjithatë, sipas Samuel Bernstein, ai kundërshtonte kur në Bullgari nxirreshin përfundime politike për përkatësinë territoriale nga teoritë e tij.[3] Në veprat e tij të zgjedhura të botuara në vitin 1968, të folmet maqedonase janë paraqitur si pjesë e territorit gjuhësor bullgar.[4] Ai ishte anëtar i Institutit Shkencor Maqedonas në Sofje.
Vepra e tij për popullsinë sllave në Shqipëri (1931) mbetet një studim fundamental për toponiminë dhe shtresat gjuhësore në territorin shqiptar.
Veprat kryesore
[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]- Vvedenie v sravnitelnuyu grammatiku slavyanskikh yazykov (Hyrje në gramatikën krahasuese të gjuhëve sllave), Kazan, 1914.
- Ocherki po makedonskoy dialektologii (Skica mbi dialektologjinë maqedonase), Kazan, 1918.
- Dialektologicheskiy ocherk Sibiri (Skicë dialektologjike e Siberisë), 1920.
- Yazyk revolyutsionnoy epokhi (Gjuha e epokës revolucionare), 1928.
- Polog i ego bolgarskoye naseleniye (Pologu dhe popullsia e tij bullgare), Sofje, 1929.
- Slavyanskoye naseleniye v Albanii (Popullsia sllave në Shqipëri), Sofje, 1931.
- Makedonskaya dialektologiya i serbskiye lingvisty (Dialektologjia maqedonase dhe gjuhëtarët serbë), Sofje, 1935.
- Staroslavyanskiy yazyk (Gjuha e vjetër sllave), 1951–1952.
Shih edhe
[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]Referime
[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]- 1 2 3 4 Enciklopedia e Kulturës Bullgare, Vol. 2, f. 248.
- ↑ Almanaku i lëvizjeve kombëtare bullgare pas vitit 1878, Shtëpia Botuese Akademike "Marin Drinov", Sofje 2005, f. 599 – 600.
- ↑ S. B. Bernstein. Zigzaget e kujtesës, Moskë, 2002, f. 228.
- ↑ Selishchev, A. M. Izbrannye trudy, Moskë 1968, f. 580 – 581.
Literatura
[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]- Bernstein, Samuel. A. M. Selishchev – sllavist dhe ballkanist. Moskë, Nauka, 1987.
- Ashnin F. D., Alpatov V. M. "Çështja e sllavistëve": vitet '30. Moskë, Nasledie, 1994.