Shko te përmbajtja

Akiba Rubinstein

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Akiba Rubinstein
Rubinstein rr. 1907/1908

Akiba Kiwelowicz Rubinstein (1 dhjetor 1880 – 14 mars 1961) ishte një shahist polak. Ai konsiderohet të ketë qenë një nga lojtarët më të mëdhenj që nuk është bërë kurrë Kampion Botëror i Shahut.[1] Rubinstein iu dha titulli Mjeshtër i Madh Ndërkombëtar në vitin 1950, në inaugurimin e tij.

Në rininë e tij, ai mundi lojtarët më të mirë José Raúl Capablanca dhe Carl Schlechter dhe ishte planifikuar të luante një ndeshje me Emanuel Lasker për Kampionatin Botëror të Shahut në vitin 1914, por u anulua për shkak të shpërthimit të Luftës së Parë Botërore. Ai nuk ishte në gjendje të rikrijonte vazhdimisht të njëjtën formë pas luftës, dhe jeta e tij e mëvonshme u pllakos nga sëmundjet mendore.

Biografia

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Jeta e hershme

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Akiba Kiwelowicz Rubinstein lindi në Stawiski, Kongresi i Polonisë, në një familje jehude. Ai ishte më i riu nga 12 fëmijë, por vetëm një motër mbijetoi deri në moshë madhore.[2][3][4] Rubinstein mësoi të luante shah në moshën relativisht të vonë, 14 vjeç, dhe familja e tij kishte planifikuar që ai të bëhej rabin.[5] Ai u stërvit dhe luajti kundër mjeshtrit të fortë Gersz Salwe në Łódź dhe në vitin 1903, pasi përfundoi i pesti në një turne në Kiev, Rubinstein vendosi të braktiste studimet e tij rabinike dhe t'i përkushtohej tërësisht shahut.

Karriera e shahut

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Midis 1907 dhe 1912, Rubinstein u vendos si një nga lojtarët më të fortë në botë. Në vitin 1907, ai fitoi turneun e Carlsbad dhe turneun e Mjeshtrave Gjithë Rusi, dhe u nda i pari në Shën Petersburg. Në vitin 1912 ai pati një varg fitoresh, duke përfunduar së pari në pesë turne të njëpasnjëshëm të njëpasnjëshëm: San Sebastián, Pöstyén, Breslau, Warsaw dhe Vilna (Turneu i Mjeshtrave Gjithë Rusi), megjithëse asnjë nga këto ngjarje nuk përfshinte Lasker ose Capablanca.[6] Disa burime besojnë se ai ishte më i fortë se kampioni botëror Emanuel Lasker në këtë kohë.[7] Vlerësimet nga Chessmetrics mbështesin këtë përfundim, duke e vendosur atë si Nr. 1 në botë midis mesit të vitit 1912 dhe mesit të vitit 1914.[8]

Gjatë dekadës së parë të shekullit të 20 -të, fusha e lojës për shah konkurrues ishte relativisht i hollë. Wilhelm Steinitz, kampioni i parë botëror i njohur në mënyrë universale, vdiq në vitin 1900 pasi u tërhoq kryesisht nga shahu për disa vjet, mjeshtri rus Mikhail Chigorin ishte afër fundit të jetës së tij, ndërsa mjeshtri amerikan Frank Marshall jetonte në anën tjetër të Atlantikut, larg nga qendra e aktivitetit të shahut në Evropë. Një tjetër mjeshtër premtues amerikan, Harry Nelson Pillsbury, kishte vdekur në vitin 1906 në vetëm 33 vjeç. Në epokën para-FIDE, kampioni i mbretërimit botëror hodhi poshtë sfiduesin e tij, dhe Emanuel Lasker kërkoi një shumë të lartë parash që Rubinstein nuk mund të prodhonte. Në turneun e Shën Petersburgut në 1909, ai kishte lidhur me Lasker dhe fitoi takimin e tij individual me të.[9][10] Sidoqoftë, ai pati një shfaqje të dobët në turneun e Shën Petersburgut të vitit 1914, duke mos u vendosur në pesë të parët. Një ndeshje me Lasker u rregullua për tetor 1914, por ajo nuk ndodhi për shkak të shpërthimit të Luftës së Parë Botërore.[11]

Kulmi i Rubinstein si lojtar në përgjithësi konsiderohet se ka qenë midis viteve 1907 dhe 1914. Gjatë Luftës së Parë Botërore, ai u kufizua në Poloni, megjithëse luajti në disa ngjarje të organizuara të shahut atje dhe udhëtoi për në Berlin në fillim të vitit 1918 për një turne. Luajtja e tij pas luftës kurrë nuk rifitoi të njëjtën qëndrueshmëri siç kishte para-1914. Ai dhe familja e tij u transferuan në Suedi pas armëpushimit në nëntor 1918, ku ata qëndruan deri në vitin 1922, dhe më pas u transferuan në Gjermani. Rubinstein fitoi në Vjenë më 1922, përpara kampionit të ardhshëm të botës Alexander Alekhine, dhe ishte udhëheqësi i ekipit polak që fitoi Olimpiadën e Shahut të vitit 1930 në Hamburg me një rekord prej trembëdhjetë fitoresh dhe katër barazimesh. Ai gjithashtu fitoi një argjend olimpik në Olimpiadën e Shahut të vitit 1931, duke udhëhequr përsëri ekipin polak.

Rubinstein erdhi në vendin e katërt në turneun në Londër 1922, pas së cilës kampioni i ri i botës Jose Raul Capablanca ofroi ta luante atë në një ndeshje nëse ai mund të mblidhte paratë, të cilat edhe një herë ai nuk ishte në gjendje të bënte. Në Hastings 1922, ai erdhi në vendin e dytë, i ndjekur nga një përfundim i vendit të pestë në Teplitz-Schönau në fund të vitit, dhe më pas fitoi në Vjenë shkëlqyeshëm. Sidoqoftë, ky triumf u derdh kur Rojet kufitare austriake bllokuan pjesën më të madhe të parave të çmimeve që ai kishte fituar. Rubinstein mbylli 1922 me një paraqitje tjetër në Hastings, të cilën ai e fitoi, por rekordi i tij i turneut gjatë vitit 1923 ishte zhgënjyes ndërsa ai erdhi në vetëm vendin e dymbëdhjetë në Carlsbad dhe të dhjetën në Maehrisch-Ostrau.

Turneu i tij i parë i vitit 1924, në Meran, e pa atë të vinte në vendin e tretë. Ai u përpoq të merrte pjesë në turneun e Nju Jorkut atë pranverë, por u përjashtua nga ngjarja për shkak të një numri të kufizuar lojërash në dispozicion, të gjitha këto ishin të mbushura. Rekordi i turneut të Rubinstein në 1925 ishte mjaft i mirë, por paraqitja e tij në fund të vitit në Moskë e pa që ai të vinte në 14-të. Rekordi i tij në 1926 ishte i drejtë, por jo i jashtëzakonshëm. Atë vit, familja Rubinstein u transferua në Belgjikë përgjithmonë.

Në 1927, Rubinstein vizitoi vendlindjen e tij në Poloni, ku ai fitoi Kampionatin Polak në łódź. Ai u fut në një turne ekspozite në Shtetet e Bashkuara në fillim të vitit 1928; Megjithëse u propozua një ndeshje me mbretërimin e kampionit të shahut amerikan Frank Marshall së bashku me një turne ndërkombëtar, ajo kurrë nuk u materializua. Ai u lidh e treta me Max Euwe në Bad Kissingen dhe më pas dha një shfaqje të dobët në Berlin. Rubinstein pati shfaqjen e tij më të mirë pas Luftës së Dytë Botërore gjatë vitit 1929, kur ai dominoi në turneun Ramsgate në Britani dhe pati shfaqje të shkëlqyera në Carlsbad dhe Budapest. Ai fitoi Rogaška-Slatina.

Ndërsa filloi vitet 1930, Rubinstein kundërshtoi turneun e San Remo, duke ardhur në vendin e katërt. Ai luajti mirë në disa ngjarje belge atë vit, dhe më pas vendin e tretë në Scarborough. Performanca e tij në Liege ishte e dobët, ndoshta për shkak të rraskapitjes. Ai e anashkaloi Bled 1931 pavarësisht një ftese, luajti mirë në Antwerp, por erdhi i vdekur i fundit në Roterdam. Kjo ishte ngjarja e fundit e madhe e shahut ku ai mori pjesë.

Trashëgimia

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Ai ishte një nga lojtarët e parë të shahut që mori në konsideratë fundlojën kur zgjodhi dhe luajti hapjen. Ai ishte jashtëzakonisht i talentuar në fundlojë, veçanërisht në fundloja me torra, ku hapi terren të ri në njohuri. Jeremy Silman e renditi atë si një nga pesë lojtarët më të mirë të fundlojës të të gjitha kohërave dhe një mjeshtër të fundlojës me torra.[12]

Ai krijoi Sistemin Rubinstein kundër variantit të Mbrojtjes Tarrasch të Gambitit të Mbretëreshës Refuzuar: 1.d4 d5 2.Kf3 c5 3.c4 e6 4.cxd5 exd5 5.Kc3 Kc6 6.g3 Kf6 7.Og2 (Rubinstein–Tarrasch, 1912). Ai gjithashtu njihet si shpikësi i Variacionit Meran, i cili rrjedh nga Gambiti i Mbretëreshës Refuzuar, por arrin një pozicion të Gambitit të Mbretëreshës Pranuar me një lëvizje shtesë për të Ziun.

Shumë variacione hapjeje janë emëruar sipas tij. Sipas Mjeshtrit të Madh Boris Gelfand, "Shumica e hapjeve moderne bazohen në Rubinstein."[13] Sulmi i Rubinstein shpesh i referohet 1.d4 d5 2.c4 e6 3.Kc3 Kf6 4.Og5 Oe7 5.e3 0-0 6.Kf3 Kbd7 7.Dc2. Variacioni Rubinstein i Mbrojtjes Franceze lind pas 1.e4 e6 2.d4 d5 3.Kc3 (ose 3.Kd2) dxe4 4.Nxe4. Përveç 4.Dc2, Variacioni Rubinstein i Nimzo-Indian:[14] 1.d4 Kf6 2.c4 e6 3.Kc3 Ob4 4.e3. Ekzistojnë gjithashtu Varianti Rubinstein i Lojës së Katër Kuajve, i cili lind pas 1.e4 e5 2.Kf3 Kc6 3.Kc3 Kf6 4.Ob5 Kd4, dhe Varianti Rubinstein i Anglishtes Simetrike, 1.c4 c5 2.Kc3 Kf6 3.g3 d5 4.cxd5 Kxd5 5.Og2 Kc7, një sistem kompleks që është shumë popullor në nivelin e mjeshtrit të madh.

Kurthi Rubinstein, një kurth hapës në Gambitin e Mbretëreshës Refuzuar që humbet të paktën një ushtar për të Ziun, është emëruar sipas tij sepse ai ra në të dy herë. Një version i saj është 1.d4 d5 2.c4 e6 3.Kc3 Kf6 4.cxd5 exd5 5.Og5 Oe7 6.e3 0-0 7.Kf3 Kbd7 8.Od3 c6 10.0-0 Te8 11.Rc1 h6 12.Of4 Kh5? 13. Kxd5! Tani 13...cxd5?? përballet me 14.Oc7, duke fituar mbretëreshën, ndërsa 13...Kxf4 14.Kxf4 e lë të Bardhën një ushtar përpara.

Turneu Memorial Rubinstein në nder të tij mbahet çdo vit që nga viti 1963 në Polanica Zdrój, me një listë të shkëlqyer fituesish të nivelit të lartë. Boris Gelfand e ka quajtur Rubinstein si lojtarin e tij të preferuar,[13] dhe dikur tha, "ajo që më pëlqen në shah... vjen nga Akiba."[15]

Referime

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]
  1. ↑ "Rubinstein-Alekhine, Karlsbad 1911" (në anglisht). ChessBase. 12 janar 2010.
  2. ↑ Rubinstein's DOB (në anglisht), Chess History & Literature Society, 19 prill 2014, arkivuar nga origjinali më 2014-06-03, marrë më 5 dhjetor 2022
  3. ↑ Edward Winter, Chess and Jews, 2003, retrieved April 26, 2007
  4. ↑ Anderson, Lucas (24 prill 2017). "The Life and Chess of Akiba Rubinstein". YouTube (në anglisht). Marrë më 24 nëntor 2020.
  5. ↑ Hooper, David; Whyld, Kenneth (1996) [First pub. 1992]. The Oxford Companion to Chess (në anglisht) (bot. 2nd). Oxford University Press. fq. 346–47. ISBN 0-19-280049-3.
  6. ↑ The World's Great Chess Games, Reuben Fine, (McKay, 1976), p.79–80 ISBN 4-87187-532-6
  7. ↑ Silman, Jeremy (2007). Silman's Complete Endgame Course: From Beginner to Master (në anglisht). Siles Press. fq. 477. ISBN 978-1-890085-10-0.
  8. ↑ Chessmetrics Summary for 1905–15, retrieved on 25-Apr-2007
  9. ↑ B.F. Winkelman, "Biography of Akiba Rubinstein", in RUBINSTEIN'S Chess Masterpieces: 100 Selected Games, Annotated by Hans Kmoch, Translated by Barnie F. Winkelman (Dover 1960).
  10. ↑ Alexey Popovsky. "International Tournament St Petersburg 2-28.2.1909". Russian Chess Base (në anglisht). Marrë më 2021-01-27.
  11. ↑ Silman 2007, f. 477
  12. ↑ Silman 2007, fq. 477–88
  13. 1 2 "Boris Gelfand: "Kasparov offered his help, but I said no" | Interview, part 2 of 2" (në anglisht). ChessVibes. 9 qershor 2012. Arkivuar nga origjinali më 29 janar 2013. Marrë më 11 shkurt 2013.
  14. ↑ Popularity of the non-classical line of the Nimzo–Indian from Chessgames.com
  15. ↑ "Gelfand at Crestbook Part I | Interview, part 2 of 2" (në anglisht). Chess in Translation. 6 maj 2012. Arkivuar nga origjinali më 12 mars 2013. Marrë më 11 shkurt 2013.

Lexim më tutje

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Lidhje të jashtme

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]
Marrë nga "https://sq.wikipedia.org/w/index.php?title=Akiba_Rubinstein&oldid=2938418"