Baphomet

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Jump to navigation Jump to search
Baphomet nga Éliphas Lévi

Baphomet është një hyjniTempullarët u akuzuan për adhurim dhe që më pas u përfshi në traditat okulte dhe mistike.

Që nga viti 1856, emri Baphomet është shoqëruar me imazhin "Bricjapi Sabatik" të vizatuar nga Éliphas Lévi, i cili përmban elemente binare që përfaqësojnë "simbolizimin e ekuilibrit të të kundërtave" (p.sh. gjysmë-njeri dhe gjysmë-kafshë, mashkull dhe femër, e mira dhe e keqja, etj.). Nga njëra anë, qëllimi i Lévi ishte të simbolizonte konceptin e tij të ekuilibrit që ishte thelbësor për nocionin e tij magnetik të Dritës Astrale; nga ana tjetër, Baphomet përfaqëson një traditë që duhet të rezultojë në një rend shoqëror të përsosur.

Edhe pse ngatërrohet shpesh me satanin e biblës, Baphomet është një djall krejtësisht ndryshe nga satani. Prap se prap qmohet nga shumë, edhe nga grupe të mëdha siq është Iluminati.

Tem. olip. Ab, Templi oinnium hominum Pacis abhas

Babai i tempullit universal të mbajtjes së paqes mes njerëzve[1]

Historia[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Sipas legjendës Baphomet është një demon me kokën si të dhisë, i cili adhurohej nga praktikuesit e okultit - megjithëse kishte pak fakte që kjo të ishte e vërtet deri më vonë dikur në hisotri. Baphomet u bë i famshëm nga ata të cilët besonin në fenë ortodokse, dhe kështu u bë mbrojtës i shumtë i atyre të dorës-së-majtë.[2]

Emri i Baphomet u përdor për herë të parë në vitin 1098 në një letër nga Anslemi i Ribemontit:

Sequenti die aurora apparente, altis vocibus Baphometh invocaverunt; et nos Deum nostrum in cordibus nostris deprecantes, impetum facientes in eos, de muris civitatis omnes expulimus.[3]

Përderisa dita tjetër agoi, ata thërritën me zë të lrtë Baphometh; dhe ne u lutëm në qetësi me zemrat tona drejt zotit, pastaj ne i sulmuam dhe i dëbuam ata nga muret e qytetit.[4]

Refrencat[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

  1. ^ http://www.occultopedia.com/b/baphomet.htm
  2. ^ http://villains.wikia.com/wiki/Baphomet_(folklore)
  3. ^ Migne, p. 475.
  4. ^ Barber and Bate, p. 29.