Shko te përmbajtja

Direktiva e Ekodizajnit

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë

Direktiva e Ekodizajnit (Direktiva 2009/125/KE)[1] e Bashkimit Evropian përcakton një kornizë për të vendosur kërkesa të detyrueshme ekologjike për produktet që përdorin energji dhe produktet që lidhen me energjinë të shitura në të 27 shtetet anëtare. Fusha e saj e zbatimit aktualisht mbulon më shumë se 40 grupe produktesh (si kaldaja, llamba, televizorë dhe frigoriferë), të cilët janë përgjegjës për rreth 40% të të gjitha emetimeve të gazrave serrë të BE-së.

Rishikimi i Direktivës në vitin 2009 e zgjeroi fushëveprimin e saj në produktet që lidhen me energjinë, siç janë dritaret, materialet izoluese dhe disa produkte që përdorin ujë.

Qëllimi përfundimtar i Direktivës së Ekodizajnit është që prodhuesit e produkteve që përdorin energji (EuP), në fazën e projektimit, të jenë të detyruar të zvogëlojnë konsumin e energjisë dhe ndikimet e tjera negative mjedisore të produkteve. Ndërsa qëllimi kryesor i Direktivës është të zvogëlojë përdorimin e energjisë, ajo synon gjithashtu të zbatojë konsiderata të tjera mjedisore, duke përfshirë: përdorimin e materialeve; përdorimin e ujit; emetimet ndotëse; çështjet e mbeturinave dhe riciklueshmërinë.

Direktiva e Ekodizajnit është një direktivë kornizë, që do të thotë se nuk përcakton drejtpërdrejt kërkesat minimale ekologjike. Këto miratohen nëpërmjet masave specifike zbatuese për secilin grup produktesh në fushëveprimin e Direktivës. Masat zbatuese miratohen nëpërmjet të ashtuquajturës procedurë komitologjie. Masat zbatuese bazohen në rregullat e tregut të brendshëm të BE-së që rregullojnë se cilat produkte mund të vendosen në treg. Prodhuesit që fillojnë të tregtojnë një produkt që përdor energji, i mbuluar nga një masë zbatuese në zonën e BE-së, duhet të sigurohen që ai të jetë në përputhje me standardet e energjisë dhe mjedisit të përcaktuara nga masa.

Në praktikë, futja e një kërkese të re minimale rezulton në ndalimin efektiv të shitjes së të gjitha produkteve që nuk janë në përputhje me standardet në 28 Shtetet Anëtare. Ky ishte për shembull rasti i llambave inkandeshente, për të cilat filloi një heqje graduale nga përdorimi në BE në vitin 2009 sipas kësaj Direktive.[2] Vetëm kjo masë - e cila mori disa kritika në disa pjesë të medias, por u mirëprit nga ambientalistët - pritet të zvogëlojë emetimet vjetore të CO2 me 16 milionë ton në vitin 2020.

  1. https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/ALL/?uri=CELEX%3A32009L0125. {{cite web}}: Mungon ose është bosh |title= (Ndihmë!)
  2. Jha, Alok (2009-09-24). "Eco bulbs: How I found the light". The Guardian (në anglishte britanike). ISSN 0261-3077. Marrë më 2025-08-25.