Enes ibn Nadhar

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Jump to navigation Jump to search

Enes ibn Nadhar (Arabisht: أنس بن النضر) ishte një nga shokët e profetit Muhammed. Ai i përkiste fisit Banu Khazraj të Ensarive dhe ishte axha i Enes ibn Malikut.[1] Ai nuk mundi të shkoj në Betejën e Bedrit dhe u pikëllua për këtë.

"O i Dërguari i Allahut! Isha larg nga beteja e parë që luftove kundër paganëve. (Pasha Allahub) nëse Allahu më jep mundësinë për të luftuar paganët, pa dyshim. Allahu do të shohë se si me guxim do të luftoj".

— Sahih Buhariu, Libri i Xhihadit, 2805 dhe 2806

Ai luftoi kundër idhujtarëve në Betejën e Uhudit deri sa ra dëshmorë. Trupi i tij u gjet me më shumë se tetëdhjetë plagë prej shpatave dhe shigjetave. Vetëm motra e tij mund ta njihte atë përmes gishtave të tij.[2][3][4] Vargu i mëposhtëm i Kur'anit u shpall për të dhe për burra të tjerë të këtij lloji:

"Prej besimtarëve kishte burra që vërtetuan bsën e dhënë All-llahut, e disa prej tyre e realizuan premtimin duke dhënë jetën, dhe ka prej tyre që janë duke pritur (ta zbatojnë) dhe ashtu nuk bënë kurrfarë ndryshimi.".[5]

— Surja Ahzab, 33:23

Referimet[redakto | përpunoni burim]