GPON
ITU-T G.984 është seria e standardeve për zbatimin e një rrjeti optik pasiv (GPON) me kapacitet gigabit për sekondë. Përdoret zakonisht për të zbatuar lidhjen me klientin (kilometri i fundit ose milja e fundit) e shërbimeve fibër-në-vend (FTTP).
GPON vendos kërkesa për mediumin optik dhe harduerin e përdorur për të aksesuar atë, dhe përcakton mënyrën se si kornizat Ethernet konvertohen në një sinjal optik, si dhe parametrat e atij sinjali. Gjerësia e brezit të lidhjes së vetme midis OLT (terminimi i linjës optike) dhe ONT-ve (terminaleve të rrjetit optik) është 2.4 Gbit/s poshtë, 1.2 Gbit/s lart, ose rrallë simetrik 2.4 Gbit/s, i ndarë midis deri në 128 ONT-ve duke përdorur një protokoll aksesi të shumëfishtë me ndarje kohore (TDMA), të cilin e përcakton standardi. GPON specifikon protokollet për korrigjimin e gabimeve (Reed-Solomon) dhe enkriptimin (AES), dhe përcakton një protokoll për kontrollin e linjës (OMCI) i cili përfshin vërtetimin (numri serial i GPON dhe/ose fjalëkalimi PLOAM). Ndryshe nga standardi i mëparshëm EPON, i cili ka një topologji shumë më të thjeshtë, GPON kapsulon paketat Ethernet në porta virtuale GEM, radhë TCONT dhe VLANID nëpërmjet OMCI.
Lloji i saktë i kabllit me fibra dhe lidhësve që duhet të përdoren është i papërcaktuar, por përdor gjerësisht kabllon OS2 me lidhës SC/APC.
Transmetuesi kryesor optik, i njohur si terminali i linjës optike (OLT), është vendosur brenda zyrës qendrore të operatorit të telekomunikacionit. Një lazer në OLT injekton fotone nga zyra qendrore në një kabllo me fibra optike prej qelqi dhe plastike që përfundon në një ndarës optik pasiv. Ndarësi e ndan sinjalin e vetëm nga zyra qendrore në shumë sinjale që mund të dërgohen deri në 64 konsumatorë. Numri i konsumatorëve të shërbyer nga një lazer i vetëm përcaktohet nga kriteret inxhinierike të operatorit; Operatorët mund të zgjedhin ta zvogëlojnë numrin në 32 konsumatorë. Për më tepër, operatori mund të zgjedhë ta ndajë sinjalin dy herë, për shembull, një herë në tetë dhe përsëri më tej në linjë. Distanca maksimale midis zyrës qendrore dhe vendndodhjes mund të jetë 20 kilometra, megjithatë operatorët normalisht do ta kufizojnë atë në 16 kilometra në mënyrë që të ruajnë një nivel të lartë shërbimi.
Në ndryshim nga teknologjia ADSL, e cila përkeqësohet ndërsa distanca midis zyrës qendrore dhe familjes rritet, me humbje të rënda të sinjalit përtej 3 km, të gjithë klientët mund të gëzojnë akses në rrjet me shpejtësi të lartë brenda rrezes 16 km të një zyre qendrore me fibra.