Historia e Kuranit

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Jump to navigation Jump to search

Historia e Kuranit i referohet shpalljes gojore së Kuranit tek profeti Muhammed, dhe përpilimi i mëvonshëm i shkruar në një dorëshkrim. Përfshin shumë dekada dhe formon një pjesë të rëndësishme së historisë së fesë Islame.

Sipas besimtarëve myslimanë dhe dijetarëve, thuhet se historia e Kuranit filloi nga viti 610 kur Xhebraili u duk tek Muhammedi në shpellën Hira afër Mekës, duke ja lexuar ajetet e para të sures El Alak, fillimi i shpalljes së Kuranit. Gjatë gjithë jetës së tij, Muhammedi vazhdoi të ketë shpalljet para vdekjes së tij në vitin 632. Kuranin që e shohim sot ishte hartuar nga Uthmani, hilafeti i tretë (sundimi 644 deri 656); i cili më vonë u bë udhëheqës.politikë i Hilafetit (qeveria Islame). Për këtë arsye, Kurani sot ekziston i cili është i njohur si dorëshkrim i vjetër i Uthmanit.

Origjina sipas traditës[redakto | përpunoni burim]

Sipas besimtarëve, Kurani i'u shpall Muhammedit në muajin e Ramazanit, kur ai ishte në moshë 40 vjeçare. Dijetarët kanë thënë se Muhammedi ka qenë analfabet, siç përmendet edhe në Kuran;

"Ata që ndjekin rrugën e Pejgamberit, lajmëtarit të fesë, i cili nuk di shkrim lexim (Muhammedi), të cilin ata e gjejnë të shënuar në Teurat dhe Inxhil..." (Araf 7:157).

Sipas Buhariut, gruaja e Muhammedit, Ashja e përshkruan se shpallja e Kuranit ndodh kur Xhibrili e takoi Muhammedin dhe i tha ikra (lexo). Muhammedi i tha ma ana bīqāre'u (Unë nuk di të lexoj). Xhibrili e kapi për dore dhe pastaj e lëshoi dhe i tha: Lexo! Kështu vazhdoi tri herë deri sa Xhibrili i tha: Lexo në emrin e Zotit tënd që të krijoi. Myslimanët besojnë që Xhibrili e solli fjalën e Zotit, pa asnjë ndryshim.

Koleksioni i Kuranit[redakto | përpunoni burim]

Muhammedi[redakto | përpunoni burim]

Gjatë kësaj kohe, Muhammedi ishte kryesisht me gojë, do të thotë që Muhammedi i'a recitonte shokëve të tij në mënyrë që ata t'a memorizonte. Sepse shkrimi nuk ishte aftësi në kohën e Muhammedit. Po ashtu njerëzit e pyesnin nëse Kurani është shkruar në kohën e Muhammedit.

Synitët dhe Shiitët besojnë që Kurani ishte shkruar në kohën e vdekjes së Muhammedit. Abdullah Ibn Abas, kushëriri i Muhammedit e përshkruan mënyrën në të cilin versioni i fundit i Kuranit ishte caktuar: Profeti i'a lexonte Xhibrilit çdo vjet në muajin e Ramazanit, në vitin kur vdiq, Muhammedi i'a lexoi vetëm dy herë. Në një hadith të Muhammedit që thuhet, Do t'ju lë dy gjëra si vlerësim të lartë ; Librin i Zotit dhe Familjen time.

Ali Ibn Ebu Talib[redakto | përpunoni burim]

Dijetarët shiitë janë unanimë se Ali ibn Ebu Talibi zotëronte një transkript personale të Kuranit, i cili grumbulloi gjashtë muaj pas vdekjes së Muhammedit, dhe kjo ishte përpilimi i parë i Kuranit. Disa dijetarë shiitë argumentojnë se Aliu e prezantoi Kuranin te komuniteti, por ata refuzuan të pranojnë kopjen e tij. Abdul Kasim al-Khoei, një dijetarë shiitë bën një argumentin lidhje me këtë besim, Ai thotë se edhe në qoftë se Kur'ani i Aliut ka inkorporuar shtesat që nuk janë pjesë e Kuranit ekzistuese, por kjo nuk do të thotë se këto shtesa përbën pjesë të Kur'anit dhe kanë rënë prej saj për shkak të ndryshimit.

Ebu Bekr[redakto | përpunoni burim]

Sipas dijetarëve sunni, gjatë jetës së Muhammedit, pjesët e Kuranit megjithëse ishte shkruar, ishin shkruar nga shokët e tij. Shumë shkrues ishin 43 shokë. Dhe disa prej tyre nuk kanë qenë shkrues, por kanë memorizuar Kuranin.

Transmetohet në Sahih Buhariu: "Pasha Allahun, nëse Ebu Bekri më ka udhëruar që të ndryshoj në grumbull, për mua nuk do të ishte e vështirë sesa të më udhërontë t'a ndryshoj koleksionet e Kuranit... Kështu fillova të gjej materiale Kur'anore dhe nga kujtimet e njerëzve.

10 njerëzit të cilit e formuan zinxhirin e transmetimeve :

  1. Othman ibn Affani
  2. Omer ibn Hatabi
  3. Ali ibn Ebu Talib
  4. Ebu Musa el-Ashari
  5. Ubej ibn Kab
  6. Abdullah ibn Mesud
  7. Zejd ibn Thebit
  8. Ebu Hurejre
  9. Abdullah ibn Abazi
  10. Ebu Derda

Ndër këtyreve dhjetëve, dy njerëz kanë qenë të rëndësishme: Zejd ibn Thebit, shkrues personal i Muhammedit dhe i Ubej in Kabit.

Othman ibn Affani[redakto | përpunoni burim]

Ligji i Kuranit është forma e Kuranit. Ky nuk mund të ndryshohet ose modifikohet. Procesi i kanonizimit përfundoi gjatë hilafetit të tretë, Othmanit i cili ka qenë 20 vjet pas vdekjes së Muhammedit.

Gjatë hilafetit të Othmanit, kishte nevojë të perceptuar për sqarimin e leximit të Kur'anit. Sipas versioneve të Buhariut, koleksioni i fundit i Kuranit ishte konflikt midis forcave së myslimanëve prej Irakut dhe Sirisë.

Kur taska përfundoi, Othmani e mbajti një kopje në Medinë dhe të kopje të tjera i dërgoi në Kufa, Busra, Damaskë dhe disa thojnë që i ka dërgu në Mekë, por janë udhëruar që të gjitha të shkatërrohen. Para kanonizimit së Othmanit, kanë qenë shumë versione të ndryshme.

Burimet Islamike[redakto | përpunoni burim]

Të dhënat burimore Islame sugjerojnë se para hilafetit Othman, ku variante gjoja u dogjën, Kurani mund të ketë përmbante as 116 kapituj ose 111 në vend se 114. Këtu është një hadith i gjerë që tregon për kapituj dhe ajete të humbura parapak tek koleksioni i Othmanit.

Mendimi Islame[redakto | përpunoni burim]

Sunni[redakto | përpunoni burim]

Disa literatura sunnite transmetojnë që sugjerojnë se disa prej shpalljeve janë humbur para koleksionit së Kur'anit nga Ebu Bekri.

Shia[redakto | përpunoni burim]

Dijetarë shiitë thojnë që paraardhësit e Aliut përjashtojnë të gjitha referencat për të drejtën e Aliut që të jetë hilafeti i ardhshëm pas vdekjes së Muhammedit. Një grup ekstremist shiitë pyetën për integritetin e Othmanit për dy sure: "al Nurayn" (Dy dritat) dhe "al-Walayah" (Rojtari), i cili i'u përket virtyteve të familjes së Muhammedit.

Shiko edhe[redakto | përpunoni burim]

Lidhje të jashtme[redakto | përpunoni burim]