Ibën Kethiri

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Jump to navigation Jump to search

Ismail Ibn Kethiri (Arabisht: ابن كثير‎‎) lindi më 1299 në Mijdal, një fshat në qytetin e Bosrës në lindje të Damaskut. Ibn Kethiri ishte ekspert në tefsire të Kuranit dhe fikhut. Ai ishte poashtu ishte historianë. Ibn Haxher el-Askalani tha për Ibn Kethirin, "Ai punoi në tekstet e haditheve dhe në zinxhirët e haditheve. Ai kishte memorizim të fortë, librat e tij u bën të famshëm gjatë kohës së tij, njerëzit ende përfitojnë nga librat e tij edhe pas vdekjes së tij".

Biografia[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Emri i tij i plotë ishte Abū l-Fidāʾ Ismāʿīl ibn ʿUmar ibn Kaṯīr. Ai u martua me vajzën e El-Mizzit, një dijetarë nga Siria. Në vitin 1345, Ibn Kethiri u bë predikues në xhaminë në Mizza. Më vonë, ai u bë i verbër. Ai thotë për verbërimin e tij se ai u bë i verbër për shkak qëndrimit të gjatë në natën. Ai vdiq në shkurt të vitit 1373 dhe u varros afër mësuesit të tij Ibn Tejmije.

Punët[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Ibn Kethiri shkroi një komentim të famshëm të Kuranit i cili quhet "Tafsīr al-Qurʾān al-ʿaẓīm". Dijetari i Egjipit, Ahmed Muhammed Shekir rekdatoi tefsirin e Ibn Kethirit si "Umdat at-Tafsir" në pesë vëllime i cili u botua gjatë viteve 1956–1958.

Al-Jami (الجامع) është një koleksion i madh i teksteve të hadithit të destinuara për përdorim enciklopedike. Kjo është një listë e alfabetizuar e shokëve të profetit, duke rindërtuar zinxhirin e autoritetit për çdo hadith.

Al-Bidāya wa-n-nihāya (البداية والنهاية) që domethënë "fillimi dhe fundi" është një nga punimet më të njohura në historinë Islame nga Ibn Kethiri. Ibn Kethiri poashtu shkroi Al-Sira Al-Nabawiyya, për jetën e Muhammedit dhe Qisas Al-Anbiya (Historia e profetëve).

Lidhje të jashtme[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]