Juliette Mayniel

Juliette Mayniel
Juliette Mayniel
	Zhyliet Meniel në vitin1960
Lindi	22 janar 1936; Saint-Hippolyte, Aveyron, France
Vdiq	21 korrik 2023 (87 vjeçe); San Miguel de Allende, Guanajuato, Meksikë
Profesioni	Aktore
Vitet aktive	1958–1978
Partnerët	Vittorio Gassman; (1964–1968)
Fëmijë	Alessandro Gassmann
Të afërm	Leo Gassmann (nipi)

Juliette Mayniel (shqiptim: Zhyliet Meniel) (lindur më 22 janar 1936 - 21 korrik 2023) ishte aktore franceze. Ajo ka luajtur në 30 filma dhe ka marrë pjesë në shfaqje televizive mes viteve 1958-1978. Në Festivalin e 10-të Ndërkombëtar të Filmit në Berlin, ajo fitoi çmimin "Ariu i Argjendtë për Aktoren më të Mirë" për rolin e saj në filmin The Fair.^[1]

Jeta dhe vepra

Në vogëli, ajo u rrit në një fshat të izoluar francez. Shtëpia e saj u bë bazë e aleatëve gjatë Luftës së Dytë Botërore.^[2]

Mayniel-i debutoi për herë të parë në filmin artistik Les Cousins. Regjisori dhe producenti i filmit, Claude Chabrol, do të shkruante në autobiografinë e vet se e zbuloi Mayniel-in ndërkohë që reklamonte një telenovelë.^[3]

Nga viti 1964 deri në vitin 1968, ajo ishte e martuar me aktorin italian Vittorio Gassman-in dhe djali i saj është aktori i mirënjohur italian, Alessandro Gassman Ajo jetonte në Meksikë.^[2] Mayniel-i vdiq më 21 korrik 2023, në moshën 87-vjeçare.^[4]

Filmografia e zgjedhur

Kushërinjtë (1959)
Peshkatarët e Ishullit (1959)
Panairi (1960)
Sy pa fytyrë (1960)
Kali i Trojës (1961)
Landru (1963)
Ofelia (1963)
Sepse, për shkak të një gruaje (1963)
Amori pericolosi (1964)
Vrasja në Romë (1965)
L'Odisea (1968)
Dëgjo, le të bëjmë dashuri (1969)
Këmbë e sheshtë (1973)
Vesi i Familjes (1975)
Hija e Përgjakur (1978)

Referime

↑ "Berlinale: Prize Winners". berlinale.de (në anglisht). Marrë më 5 dhjetor 2014.
1 2 "Papa Vittorio made me become a bartender as a punishment. My mother? At 86 he is in Mexico and we talk to each other by email »- time.news". Time News (në anglishte amerikane). 30 janar 2022. Marrë më 31 janar 2022.^{[lidhje e vdekur]}
↑ Chabrol, Claude (1976). Et pourtant je tourne (në frëngjisht). Paris: Ramsay. fq. 142. ISBN 2-84041-012-5.
↑ "Morta la madre di Alessandro Gassmann, Juliette Mayniel". la Repubblica (në italisht). 2023-07-21. Marrë më 2023-07-21.

[berlinale_1960-1] "Berlinale: Prize Winners". berlinale.de (në anglisht). Marrë më 5 dhjetor 2014.

[auto-2] 1 2 "Papa Vittorio made me become a bartender as a punishment. My mother? At 86 he is in Mexico and we talk to each other by email »- time.news". Time News (në anglishte amerikane). 30 janar 2022. Marrë më 31 janar 2022.^{[lidhje e vdekur]}

[3] Chabrol, Claude (1976). Et pourtant je tourne (në frëngjisht). Paris: Ramsay. fq. 142. ISBN 2-84041-012-5.

[4] "Morta la madre di Alessandro Gassmann, Juliette Mayniel". la Repubblica (në italisht). 2023-07-21. Marrë më 2023-07-21.

[1]

[2]

[3]

[4]