Kisha e Shna Ndout, Laç

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
(Përcjellë nga Kisha e Laçit)
Jump to navigation Jump to search
Disambig.svg Shih: Kisha e Shna Ndout (kthjellim).
Njerëz duke u falur në kishën e Shna NdoutLaç.

Kisha e Shna Ndout ne Laç, Shqipëri është një kishë katolike e ndërtuar dhe e shuguruar për herë të parë në 1557, dhe me pas shkatërruar në 1967.[1] I dedikohet Shën Antonit të Padovës [2]

Histori[redakto | redakto tekstin burimor]

Kisha e Laçit e njohur si kishë paleokristiane, ndodhet në lindje të qytetit, në nismë të arave të bukës. Kisha është njënefshe. Nga ajo ka mbetur muret strukturore në lartësi rreth 1 m, me gjatësi prej 7.50 m e gjerësi 5 m. Në anën perëndimore ndodhet absida e ngritur për 1 m. Në anën e jashtme të kishës duken tri faqe mursh, ndërsa muri verior është prishur deri në themele. Muret e kishës janë bërë nga gurë të latuar të madhësive të ndryshme. Në të vërtet, në këtë fshat nuk ka gurë të tillë, prandaj mund të jenë sjellë nga ndonjë vend tjetër, po edhe vetë fshatarët nuk dinë nga jane sjellë. Kisha ka oborrin e saj të rrethuar me mur që duket nga rrënojat. Në anën ballore të një guri të vendosur në rrënojat e murit të oborrit ndodhet një gravim i yllit të Davidit. Më saktë, ylli i dekoruar është i vendosur brenda një rrethi të vendosur në një kornizë. Edhe në brendësi të gjashtë radhëve ka nga një yll të tillë 6 cepash. Korniza, në anën tjetër paraqitet e dekoruar me trekëndësha që ndodhen përkundër njëri – tjetrit. Në anën e prapme, guri ka një kryq në formë të shenjës së negacionit , ose L –së së përmbysur, sepse pjesa tjetër mungon, ngase guri është i thyer dhe forma e plotë e kryqit nuk eshte arritur të gjendet.[3]

Në 13 qershor 1990 besimtarët u mblodhën te rrënojat e kishës së shkatërruar në 1967, në rrezik që të akuzoheshin për "agjitacion e propagande". Sigurimi i shtetit nuk veproi.[4] Më vonë kisha u rindërtua në vitet 1990, pas rënies së regjimit komunist. Kisha e Laçit e njohur si kishë paleokristiane, ndodhet në lindje të lagjes , në nismë të arave të bukës. Kisha është njënefshe. Nga ajo ka mbetur muret strukturore në lartësi rreth 1 m, me gjatësi prej 7.50 m e gjerësi 5 m. Në anën perëndimore ndodhet absida e ngritur për 1 m. Në anën e jashtme të kishës duken tri faqe mursh, ndërsa muri verior është prishur deri në themele. Brendësia e naosit nuk mund të vështrohet sepse është e mubushur me dhè dhe shkurre, - një handrak I tërë. Muret e kishës janë bërë nga gurë të latuar të madhësive të ndryshme. Në të vërtet, në këtë fshat nuk ka gurë të tillë, prandaj mund të jenë sjellë nga ndonjë vend tjetër, po edhe vetë fshatarët nuk dinë nga jane sjellë. Kisha ka oborrin e saj të rrethuar me mur që duket nga rrënojat. Në anën ballore të një guri të vendosur në rrënojat e murit të oborrit ndodhet një gravim I yllit të Davidit. Më saktë, ylli I dekoruar është I vendosur Brenda një rrethi të venodsur në një kornizë. Edhe në brendësi të gjashtë radhëve ka nga një yll të tillë 6 cepash. Korniza në anën tjetër paraqitet e dekoruar me trekëndësha që ndodhen përkundër njëri – tjetrit. Në anën e prapme, guri ka një kryq në formë të shenjës së negacionit , ose L –së së përmbysur, sepse pjesa tjetër mungon, ngase guri është I thyer dhe nuk arritëm ta gjejmë pjesën tjetër, për të pohuar formën e plotë të kryqit.[5]

Burimet[redakto | redakto tekstin burimor]

  1. ^ Marku, Kastriot. "KISHA E SHNA NDOJIT (SHËN ANTONIT TË PADOVËS) NË LAÇ TË KURBINIT, MONUMENT I ARKITEKTURËS SË SHPRESËS DHE I SFIDËS NDAJ DIKTATURËS". Gazeta 55. Marrë më 21 September 2017. 
  2. ^ "misteri i kishës së Laçit". Radio Vaticana. Marrë më 21 September 2017. 
  3. ^ Kadriu, Sherafedin (2016). Trashëgimia Kulturore e Rajonit të Gjilanit. Prizren: Siprint. p. 21. ISBN 978 - 9951 - 8760 - 4 - 9. 
  4. ^ John Eade; Mario Kati? (22 April 2016). Pilgrimage, Politics and Place-Making in Eastern Europe: Crossing the Borders. Routledge. pp. 104–. ISBN 978-1-317-08083-1. 
  5. ^ Kadriu, Sherafedin (2016). Trashëgimia Kulturore e Rajonit të Gjilanit. Prizren: Siprint. p. 21. ISBN 978 - 9951 - 8760 - 4 - 9.