Kontejnerizimi
Kontejnerizimi është një sistem i transportit intermodal të mallrave duke përdorur kontejnerë intermodalë (të quajtur edhe kontejnerë transporti, ose kontejnerë ISO). Kontejnerizimi, i njohur edhe si mbushje kontejnerësh ose ngarkim kontejnerësh, është procesi i unifikimit të ngarkesave në eksporte. Kontejnerizimi është forma mbizotëruese e unifikimit të ngarkesave të eksportit sot, në krahasim me sisteme të tjera si sistemi i barkave ose paletizimi. Kontejnerët kanë dimensione të standardizuara. Ato mund të ngarkohen dhe shkarkohen, të grumbullohen, të transportohen në mënyrë efikase në distanca të gjata dhe të transferohen nga një mënyrë transporti në tjetrën - anije kontejnerësh, vagona të sheshtë transporti hekurudhor dhe kamionë gjysmërimorkio - pa u hapur. Sistemi i trajtimit është i mekanizuar në mënyrë që i gjithë trajtimi të bëhet me vinça dhe kamionë të posaçëm ngritës. Të gjithë kontejnerët numërohen dhe gjurmohen duke përdorur sisteme të kompjuterizuara.
Kontejnerizimi filloi disa shekuj më parë, por nuk u zhvillua mirë ose nuk u aplikua gjerësisht deri pas Luftës së Dytë Botërore, kur uli ndjeshëm kostot e transportit, mbështeti bumin e tregtisë ndërkombëtare pas luftës dhe ishte një element i rëndësishëm në globalizim. Kontejnerizimi eliminoi klasifikimin manual të shumicës së dërgesave dhe nevojën për depo në port, ndërsa zhvendosi mijëra punonjës të portit që më parë thjesht merreshin me ngarkesat e mëdha. Kontejnerizimi uli mbingarkesën në porte, shkurtoi ndjeshëm kohën e transportit dhe uli humbjet nga dëmtimet dhe vjedhjet.
Kontejnerët mund të bëhen nga një gamë e gjerë materialesh si çeliku, polimeri i përforcuar me fibra, alumini ose një kombinim. Kontejnerët e bërë nga çeliku që i rezistojnë motit përdoren për të minimizuar nevojat e mirëmbajtjes.