Luftërat e Opiumit

Beteja detare në Luftën e Parë të Opiumit.

Luftërat e Opiumit (kinezishtja e thjeshtuar: 鸦片战争; kinezishtja tradicionale: 鴉片戰爭; pinyin: Yāpiàn zhànzhēng) ishin dy konflikte të zhvilluara midis dinastisë Qing dhe fuqive perëndimore gjatë mesit të shekullit të 19-të.

Lufta e Parë e Opiumit u zhvillua nga viti 1839 deri në vitin 1842 midis Kinës dhe Perandorisë Britanike. Ajo u shkaktua nga fushata e qeverisë Qing për të zbatuar ndalimin e opiumit, e cila përfshinte shkatërrimin e rezervave të opiumit në pronësi të tregtarëve britanikë dhe Kompanisë Britanike të Indisë Lindore. Qeveria britanike u përgjigj duke dërguar një ekspeditë detare për të detyruar qeverinë kineze të paguante dëmshpërblime dhe të lejonte tregtinë e opiumit. Lufta e Dytë e Opiumit u zhvillua nga Britania dhe Franca kundër Kinës nga viti 1856 deri në vitin 1860 dhe si pasojë rezultoi në detyrimin e Kinës për të legalizuar opiumin.

Në secilën luftë, avantazhet ushtarake superiore që gëzonin forcat evropiane çuan në disa fitore të lehta ndaj ushtrisë kineze, me pasojë që Kina u detyrua të nënshkruante traktate të pabarabarta për t'u dhënë fuqive perëndimore tarifa të favorshme, koncesione tregtare, dëmshpërblime dhe territor. Të dy konfliktet, së bashku me traktatet e ndryshme të imponuara gjatë shekullit të poshtërimit, dobësuan autoritetin e qeverisë kineze dhe e detyruan Kinën të hapte porte të caktuara të traktateve (përfshirë Shangain) për tregtarët perëndimorë. Përveç kësaj, Kina ia dorëzoi sovranitetin mbi Hong Kongun Perandorisë Britanike, e cila e mbajti kontrollin mbi rajonin deri në vitin 1997.

Shiko edhe

• Opiumi