Marrëdhëniet mes Shqipërisë dhe Nigerisë

Marrëdhëniet Shqipëri-Nigeri

Shqipëria	Nigeria

Shqipëria dhe Nigeria kanë vendosur marrëdhënie diplomatike më 22 maj 1973.

Marrëdhëniet politike

Përpara se të dy vendet të vendosnin zyrtarisht marrëdhënie diplomatike, të dy vendet u bënë pjesë e konventës së Vjenës së 18 prillit 1961, për vendosjen e marrëdhënieve diplomatike mes vendeve. Shqipëria u bë pjesë e konventës më 18 prill 1961 dhe e ratifikoi atë më 8 shkurt 1988, ndërsa Nigeria u bë pjesë e konventës më 31 mars 1962 dhe e ratifikoi atë më 19 qershor 1967. Konventa kishte qëllim formimin e thellimin e marrëdhënieve diplomatike dhe bashkëpunimin mes vendeve të ndryshme. Më 24 prill 1963, Shqipëria dhe Nigeria u bënë pjesë e konventës së Vjenës për marrëdhëniet konsullore. Shqipëria e ratifikoi atë më 4 tetor 1991, ndërsa Nigeria e kishte ratifikuar më 22 janar 1968. Konventa kishte për qëllim vendosjen e marrëdhënieve konsullore mes vendeve të ndryshme, që përbën marrëdhëniet komerciale dhe ekonomike mes vendeve të ndryshme. Mes 13 prillit dhe 21 majit 1972, Shqipëria dhe Nigeria u bënë pjesë e traktatit të Organizatës së Tregtisë dhe Zhvillimit të OKB-së, një marrëveshje që do të sillte shkëmbime të mëdha e të lira tregtare mes vendeve të ndryshme. Mes muajve prill-maj 1991, që nga ardhja e sistemit demokratik në Shqipëri, u zhvilluan mbledhje e takime të ndryshme mes delegatëve shqiptarë e nigerianë, me qëllim forcimin e mëtejshëm të marrëdhënieve politike, ekonomike e kulturore. Mbledhjet e konferencat mes delegatëve shqiptarë e nigerianë në vitin 1991 me ardhjen e demokracisë në Shqipëri u pasqyruan në një artikull të publikuar në internet nga Fondi Kombëtar për Demokraci (NED). Në vitin 1991, Shqipëria u bë pjesë e një traktati të Qendrës Ndërkombëtare për Zgjidhjen e Mosmarrëveshjeve të Investimeve të Bankës Botërore. Shqipëria e nënshkroi atë më 15 tetor 1991 dhe e depozitoi paktin për ratifikim po në të njëjtën datë, më 15 tetor 1991, dhe hyrja në fuqi e nënshkrimit të paktit të Shqipërisë në konventë u krye më 14 nëntor 1991. Ndërsa Nigeria e kishte nënshkruar paktin më përpara, më 13 korrik 1965, e kishte depozituar paktin për ratifikim më 23 gusht 1965 dhe hyrja në fuqi e nënshkrimit të paktit të Nigerisë në konventë u krye më 14 tetor 1966. Nëpërmjet marrëveshjes mes vendeve të ndryshme nga ky pakt, vende të ndryshme që investojnë te njëri tjetri, do të zgjidhin mosmarrëveshjet mes tyre më thjeshtë dhe në mënyrë të njëtrajtshme. Më 29 maj 1994, Shqipëria u bë pjesë e një çështje në Gjykatën Ndërkombëtare të Drejtësisë në Hagë, mes disa mosmarrëveshjeve të kufirit mes Nigerisë dhe Kamerunit, për disa pretendime që të dy palët bënin për zotërimin e tokës në Liqenin e Çadit dhe pretendime territoriale në Gadishullin e Bakasit. Shqipëria, edhe pse përkrahu Nigerinë, si vend partner i saj që kishte marrëdhënie të ngushta diplomatike në atë periudhë, por synoi dhe shpresoi edhe të zgjidhej e drejta territoriale mes Nigerisë dhe Kamerunit, Gjykata Ndërkombëtare e drejtësisë vendosi që pretendimet territoriale të Nigerisë t'i kalonin në favor të Kamerunit. Më 27 gusht 2011, Ministria e Jashtme e Shqipërisë dënoi një sulm terrorist në Abuja të Nigerisë, që la shumë viktima dhe të plagosur në atë periudhë. Ministria e Jashtme e Shqipërisë tha se "ngjarja tragjike në Abuja të Nigerisë është një tregues i qartë se terrorizmi dhe lufta kundër tij mbeten një sfidë për bashkësinë ndërkombëtare dhe Shqipërinë, si pjesë e koalicionit". "Me këtë rast, duke shprehur vlerësimin tonë më të thellë për ata që sakrifikojnë jetën e tyre në shërbim të njerëzve në nevojë, shprehim solidaritetin tonë me ta dhe njëkohësisht shprehim ngushëllimet tona të sinqerta familjeve të viktimave dhe të plagosurve", theksoi Ministria e Jashtme e Shqipërisë. "Republika e Shqipërisë do të vazhdojë të jetë pjesë aktive e organizatës së Kombeve të Bashkuara dhe e promovimit të vlerave mbi të cilat u themelua organizata, në shërbim të paqes, sigurisë dhe zhvillimit kudo në botë", nënvizoi Ministria e Jashtme e Shqipërisë. Mes muajve mars-tetor 2011, në një artikull të publikuar nga organizata "E Drejta Penale Bashkëkohore" në Itali, u përpilua një artikull ku bëhej fjalë për ligjin e krimeve në Shqipëri dhe krimin mjedisor. Në artikull përmendej edhe Nigeria, që Shqipëria trafikonte mbetje të rrezikshme nga ky vend. Organizata "E Drejta Penale dhe Bashkëkohore" në Itali synonte që Shqipëria të ketë më themel në zbatimin e ligjeve të ndryshme, përfshirë edhe zbatimin e ligjit për mjedisin. Nga ky konkluzion, shteti shqiptar morri masa për të pasur më ligjvënie në parimet e tij dhe zbatim më të madh për ligjin e mjedisit. Importimi i mbetjeve të këqija nga Nigeria u ndalua. Mes datave 24-26 tetor 2017, në një studim të bërë nga Komisioni i Pavarur Kundër Skllavërisë në Mbretërinë e Bashkuar, doli në konkluzion se trafikimi i qënieve njerëzore përbënte një problem të madh në Nigeri, dhe se këto proçedura po aplikoheshin edhe në shtete të tjera në botë nga depërtimi i trafikantëve dhe të trafikuarëve nga Nigeria, dhe këto shtete përfshinin Shqipërinë, Vietnamin dhe Mbretërinë e Bashkuar. Delegatë të huaj nga Shqipëria, Vietnami dhe Mbretëria e Bashkuar i bënë thirrje zyrtarëve të lartë shtetërorë nigerianë të merrnin masa për parandalimin e trafikimit të qënieve njerëzore, dhe të mos e aplikonin këtë çështje edhe te vendet e tyre përkatëse. Çështja u trajtua nga shteti nigerian dhe u morrën masa që në vazhdim të ketë eleminim të rasteve të trafikimit të qënieve njerëzore në Nigeri dhe eleminimi i aplikimit të tyre në këto vende. Më 18 prill 2019, në një artikull të publikuar nga mediat italiane dhe media prestigjoze shqiptare Koha, por edhe nga mediat nigeriane, u vu në dukje një fenomen që një emigrant shqiptar dhe një emigrant nigerian në Itali ishin përleshur. Mosmarrëveshja kishte të bënte me trafikimin e drogës. Zyrtarë të huaj shqiptarë e nigerianë dënuan aktin dhe shprehën për ndalimin e trafikimit të drogës mes emigrantëve në vendet ku ata banojnë si dhe të ketë qetësi dhe mirëkuptim mes shtetasve të huaj në vendet ku ata banojnë. Zyrtarë të huaj shqiptarë e nigerianë i bënë me dije autoriteteve shtetërore italiane që në rast përsëritjesh të ngjarjeve të tilla, shteti italian të marrë masat përkatëse për vënien para drejtësisë së autorëve. Shteti italian u zotua se do të marrë masa të parandalojë ngjarje të tilla dhe të vendosë para drejtësisë shkelësit e ligjit në këto lloj rastesh. Po ashtu, zyrtarë të huaj shqiptarë dhe nigerianë bënë thirrje për të disiplinuar e sensibilizuar shtetasit e tyre për të pasur marrëdhënie të mira në vendet e përbashkëta ku ata banojnë. Më 12 qershor 2021, në një artikull të publikuar nga media prestigjoze britanike Sunday Guardian, tema në fjalë bën me dije se si Shqipëria dhe Nigeria refuzuan ekstradimin e familjes indiane Sandesara dhe që Ministria e Jashtme e Indisë u dha vaksina këtyre vendeve. Shqipëria dhe Nigeria, të cilat i kanë dhënë strehim një prej familjeve më të kërkuara të Indisë dhe kanë refuzuar t'i ekstradojnë ato, ishin ndër përfituesit e programit "vaksinimi maitri" të Ministrisë së Punëve të Jashtme të Indisë. Sipas shifrave të ndara nga Ministria e Jashtme e Indisë, ndërsa Nigeria mori 40.24 lakh vaksina (e treta më e madhe pas Bangladeshit dhe Mbretërisë së Bashkuar nga 95 vendet që morën vaksinat), Shqipëria mori 0.50 (në lakh) vaksina. Në shtator të vitit 2020, një gjykatë në Delhi, ndërsa pranoi kërkesën e Drejtorisë së Zbatimit (ED), i kishte shpallur promotorët e promotorëve të kompanisë farmaceutike Sterling Biotech - vëllezërit Sandesara - si "shkelës ekonomikë në arrati" sipas Aktit të Shkelësve Ekonomikë në Arrati. Ata që u shpallën si të arratisur sipas këtij urdhri ishin Nitin Jayantilal Sandesara, Chetan Jayantilal Sandesara, gruaja e Nitin, Dipti Chetan Jayantilal Sandesara dhe kunati i Nitin, Hiteshkumar Narendrabhai Patel. Të katër anëtarët ikën nga India diku në vitin 2017, pasi mashtruan bankat e PSU-së (Sektorët Publikë Bankarë Indianë) me mbi 8,100 milionë rupi. Hetimi në këtë rast u bë nga Byroja Qendrore e Hetimit (CBI) dhe Drejtoria e Zbatimit të Ligjit (ED). Media ndërkombëtare dhe media lokale e Shqipërisë dhe Nigerisë konfirmuan se Sandesara-ve u është dhënë shtetësia e Shqipërisë dhe tani ata lëvizin midis Nigerisë, ku kanë ngritur biznes në shkallë të gjerë në fushën e prodhimit të naftës, dhe Shqipërisë. Në janar 2019, Nitin Sandesara u emërua Konsull Nderi i Shqipërisë në Nigeri, një post të cilin e mbajti deri në dhjetor 2019. Rastësisht, sipas një çështjeje të paraqitur në Gjykatën Supreme të Indisë në prill të vitit 2021, PSU-të - "Sektorët Publikë Bankarë" indiane të naftës, përfshirë Indian Oil Corporation Limited (IOCL), Bharat Petroleum Corporation Limited dhe Hindustan Petroleum Corporation Limited, po blinin naftë nga një nga shumë subjektet e grupit Sterling Biotech, Sterling Oil Exploration & Energy Production Co. (SEEPCO). Sipas burimeve zyrtare, familja Sandesara ka xhepa të thellë që i përdorte për të kultivuar burokratë të rëndësishëm në Indi dhe në çdo vend që kishte interesa biznesi, gjë që ndoshta shpjegon se si një individ kundër të cilit India kishte ngritur Interpolin u bë Konsull. "Ishin paratë e tyre që i lejuan të largoheshin nga India sapo agjencitë filluan të bënin hetimet e tyre paraprake kundër tyre në vitin 2017. Miqtë e tyre në departamentin e tatimit mbi të ardhurat, të cilët i kishin mbështetur gjatë gjithë këtyre viteve, u thanë atyre se agjencitë indiane kishin filluar hetimet e tyre kundër tyre. Ne ekzekutuam Njoftimin e Kujdesit kundër tyre në gusht 2017, por ata ishin larguar nga India shumë kohë më parë. CBI (Byroja Qendrore Indiane e Investigimit) dhe ED (Drejtoria e Zbatimit të Ligjit në Indi)q u përfshinë në çështje në tetor, por atëherë ishte tepër vonë", tha një zyrtar. Në gusht 2017, CBI (Byroja Qendrore Indiane e Investigimit) kishte ngritur një padi kundër tre zyrtarëve të lartë të Shërbimit Indian të të Ardhurave (IRS): Sunil Kumar Ojha (IRS 1986), i cili atëherë ishte Komisioneri Kryesor i Tatimit mbi të Ardhurat, Guntur, Subhash Chandra, i cili në atë kohë ishte Komisioner i Tatimit mbi të Ardhurat, Thane, dhe Manas Shankar Ray (IRS 1985), Komisioneri i atëhershëm i Tatimit mbi të Ardhurat, Ahmedabad, për dyshimin se kishin ndihmuar familjen Sandesara të ngrinin subjekte jashtë vendit për t'i ndihmuar ata të pastronin para. CBI (Byroja Qendrore Indiane e Investigimit) kishte zbuluar se këta tre zyrtarë paguheshin në para të gatshme dhe në natyrë që nga viti 2011 nga familja Sandesara. Sipas FIR (Raporti i Parë i Informacionit Indian), këta zyrtarë pranuan më shumë se pesë milionë dollarë secili nga kompania në vetë vitin 2011. Rastësisht, më 30 nëntor 2017, Komiteti i Emërimeve të Kabinetit (ACC) emëroi dy nga këta zyrtarë të IRS si Komisionerë Kryesorë të Tatimit mbi të Ardhurat. Të dy personat përfshinin Sunil Kumar Ojha dhe Manas Shankar Roy, të cilët u emëruan si të akuzuarit numër një dhe të akuzuarit numër tre në raportin 11-faqësh të CBI-së (Byrosë Qendrore Indiane të Investigimit) për pranimin e miliona rupive si ryshfet. Disa ditë më vonë, urdhri i lartpërmendur i punësimit u anulua. Sunday Guardian u dërgoi një pyetësor të detajuar qeverive të Shqipërisë dhe Nigerisë për këtë çështje, por nuk u mor asnjë përgjigje prej tyre. CBI-ja (Byroja Qendrore Indiane e Investigimit) gjithashtu nuk u përgjigj për çështjen e statusit FIR (Raporti i Parë i Informacionit Indian) që u ngrit kundër tre oficerëve të IRS-së për "gjoja" ndihmë ndaj familjes Sandesara. Më 1 janar 2023, u themelua një konventë nga Universiteti i Mastrihtit në Holandë dhe Organizatave Botërore të Turizmit dhe Mjedisit, "Konventa mbi tregtinë ndërkombëtare të specieve të rrezikuara të faunës dhe florës së egër dhe zbatimi i saj në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, Bashkimin Evropian, Tanzani, Indi dhe Kolumbi". Në konventë morrën pjesë edhe pjesëtarë të Ministrive të Turizmit dhe Mjedisit si dhe ambjentalistë nga Shqipëria dhe Nigeria, ku u diskutua për mbrojtjen e specieve të rrezikuara të florës dhe faunës në vende të ndryshme, ruajtjen e tyre dhe zbatimi i ligjit për t'u kujdesur për këto lloj gjallesash. Më 20 nëntor 2023, u zhvillua një pakt nga Organizata Ndërkombëtare Detare, me temë "Informacion gjithëpërfshirës mbi statusin e Konventave dhe instrumenteve shumëpalëshe në lidhje me të cilat Organizata Ndërkombëtare Detare ose Sekretari i Përgjithshëm i saj kryen funksione depozituese ose funksione të tjera". Në pakt morrën pjesë edhe delegatë të jashtëm nga Shqipëria dhe Nigeria, ku folën për bashkëpunim të njëanshëm, të njëtrajtë dhe të ndërsjelltë në lidhje me shkëmbimet e ndryshme të flotave detare dhe shkëmbimet tregtare nga pjesa detare.

Marrëdhëniet ekonomike

Në një artikull të publikuar nga Revista Shkencore Evropiane në dhjetor të vitit 2016, u zhvillua një progresraport ekonomik "Pengesa për Sipërmarrjen në Shqipëri, Gjeorgji, Marok, Nigeri dhe Pakistan", ku bëhej fjalë për problemet e përgjithshme që hasin këto vende në të bërit ekonomi, tregti dhe biznes, të mirat dhe të metat e tyre ekonomike dhe dallimet e të përbashkëtat mes tyre në fushën e ekonomisë, tregtisë, biznesit dhe investimeve në secilin vend përkatës. Si Shqipëria dhe Nigeria kishin bërë progres në zhvillimin ekonomik të vendeve dhe të dy vendet investojnë më shumë te njëri tjetri. Të dy vendet eksportojnë mallra dhe shërbime te njëri tjetri. Tregtia e importeve eksporteve përfshin industrinë ushqimore dhe pijet, industrinë mekanike, industrinë elektrike, industrinë elektronike, industrinë e hekurit, industrinë e drurit, industrinë minerale, industrinë tekstile, industrinë inerte si dhe industrinë e peshkimit ku përfshihen importe eksporte të materialeve të ndryshme të peshkimit dhe ujore.

Marrëdhëniet kulturore

Në një artikull të publikuar nga media prestigjoze britanike e publikimeve online, Taylor & Francis Online, më 22 janar 2024, u publikua një artikull rreth marrëdhënieve kulturore të ndërsjellta mes Shqipërisë dhe Nigerisë, ku ndër vite Shqipëria dhe Nigeria kanë zhvilluar shkëmbime me njëri tjetrin me artistë të ndryshëm nga fusha e muzikës, kinematografisë dhe persona nga fusha e sportit. Në artikull flitet edhe për shpjegimin e veprimeve të fshehta të SHBA-së dhe Mbretërisë së Bashkuar në Shqipëri si dhe marrëdhëniet kulturore mes Shqipërisë dhe Nigerisë në përputhje me veprimtarinë amerikane dhe britanike në Shqipëri dhe Nigeri.

Publikime dhe koleksione të marrëdhënieve politike

Numri i punëtorëve të huaj në Shqipëri është trefishuar në tre vitet e fundit; megjithatë, punëdhënësit nuk i respektojnë gjithmonë të drejtat e tyre dhe as legjislacionin në fuqi. Më 1 nëntor, pas një fluturimi të gjatë 12-orësh nga Lagosi në Tiranë, Dauda* mbërriti nga Nigeria në Shqipëri, me premtimin e një pune në xhep. Ai kishte dëgjuar për Shqipërinë nga miqtë e tij, të cilët ishin punësuar këtu përmes një agjencie punësimi. Në pamundësi për të përballuar një agjenci, Dauda aplikoi në internet. "Në fillim, komunikimi ishte shumë i lehtë. Ai [punëdhënësi] më pyeti se çfarë mund të bëja dhe unë i thashë se më pëlqen shumë bujqësia. Ai më tha se kishte një biznes vere në Durrës", thotë Dauda për bisedat fillestare me ish-punëdhënësin shqiptar. Por ndryshe nga sa priste për një punë në vreshta, kur Dauda mbërriti në Durrës, ai u ngarkua me prerjen e metaleve me pajisje që ai thotë se nuk dinte si t'i përdorte. Nigeriani kujton se punëdhënësi i tha: "Nëse nuk di si ta bësh këtë punë, do të të pres një gjobë dhe do të të kthej në Nigeri." "Punova vetëm pesë ditë dhe pastaj u largova pa paralajmërim," tha ai, duke shtuar se punëdhënësi i tij e mbajti pasaportën e tij. "Nuk pranova të kthehesha në Nigeri, pasi kisha paguar vetë biletën e kthimit dhe kisha ikur që andej me borxhe," shtoi i riu nigerian. Rasti i Daudës nuk është i izoluar. Shumë emigrantë nga Afrika dhe Azia që vijnë për të punuar në Shqipëri detyrohen nga punëdhënësit e tyre të paraqesin dokumentet e tyre të identifikimit. Sipas autoriteteve, një veprim i tillë jo vetëm që është i paligjshëm, por përbën edhe një vepër penale. Pronari i vreshtit në Durrës, ku Dauda punoi për një kohë të shkurtër dhe i cili aktualisht e ka pasaportën e tij, i tha Citizens se ishte i gatshëm ta kthente atë, por prapë do të njoftonte policinë sepse ndihej përgjegjës për qëndrimin e tij në Shqipëri. "[Dauda] mund të vijë të marrë pasaportën, por unë do të njoftoj policinë, pasi unë jam përgjegjës për të," tha ai. "Gjithashtu rezervova një biletë kthimi [për në Nigeri] - për 800 dollarë amerikanë dhe humba paratë, në mënyrë që ky zotëri të mund të largohej siç kërkohet me ligj," shtoi ai për Citizens. Sipas Institutit Kombëtar të Statistikave (INSTAT), numri i të huajve me leje qëndrimi në Shqipëri arriti në 21,460 në vitin 2023. Nga numri i përgjithshëm i lejeve të qëndrimit, 71% janë shtetas evropianë, 18% nga Azia dhe 5% nga Afrika. Sipas Agjencisë Kombëtare të Punësimit dhe Aftësive (AKPA), aplikimet për leje unike janë trefishuar në tre vitet e fundit, nga 3,341 leje të lëshuara në vitin 2020 në mbi 9,800 në vitin 2023. "Ka 2,500 biznese për të cilat është miratuar të paktën një leje punësimi," konfirmoi AKPA për Qytetarët. Në gjashtë muajt e parë të vitit 2024, autoritetet shqiptare kanë miratuar 5,132 aplikime për të ashtuquajturat "leje unike", të cilat u mundësojnë të huajve të qëndrojnë dhe të punojnë në Shqipëri. Megjithatë, numri i të huajve që punojnë në vend mund të jetë më i lartë, pasi shumë prej tyre punojnë ilegalisht. Në një pyetësor që Citizens publikoi në lidhje me punëtorët e huaj përmes platformës (ECR), 33% e të anketuarve pranuan se nuk kishin leje qëndrimi, edhe pse aktualisht punonin në Shqipëri. Avokati Gentian Serjani thekson se mbajtja e pasaportës nga punëdhënësi është një formë e privimit të lirisë, e paligjshme, por që shpesh përdoret si mjet për të mbajtur nën kontroll punonjësit e huaj. "Ai [punonjësi] mund të largohet për në vendet e BE-së, dhe punëdhënësi mban përgjegjësi ligjore," tha ai. Sipas Serjanit, nëse punëdhënësi ka vendosur të ndërpresë kontratën, emigranti duhet të kthehet në vendin e origjinës, sepse nëse nuk e bën këtë, atëherë ai po qëndron ilegalisht. Por avokati shton se rasti ndryshon kur punëdhënësi i jep emigrantit të drejtën të gjejë një kontratë tjetër pune, duke argumentuar se ajo nuk i plotëson nevojat e tij. Kjo kontratë duhet të paraqitet në zyrat e imigracionit. Në këtë mënyrë, Serjani thekson se përgjegjësia i kalon punëdhënësit të ri. Sipas AKPA-s, rreth 54% e totalit të lejeve të miratuara gjatë periudhës janar-qershor u dhanë sektorëve të akomodimit dhe shërbimit ushqimor. Shtetasit nga India, Filipinet, Turqia, Egjipti, Italia, Kina dhe Mianmari përbëjnë rreth 62% të totalit të lejeve të miratuara. Pavarësisht numrit në rritje të punëtorëve të huaj, shumë pak prej tyre raportojnë tek autoritetet raste të abuzimit ose kufizimit të të drejtave në punë. Inspektorati Shtetëror i Punës tha se gjatë vitit 2024 pati vetëm tre ankesa nga punëtorë të huaj për shkelje të të drejtave në punë, krahasuar me nëntë të tilla të raportuara gjatë vitit 2023. Nga ankesat e shqyrtuara, tre u zgjidhën në favor të punonjësve, ndërsa në tre të tjera, pretendimet për shkelje u gjetën të pabazuara. 67% e punëtorëve të huaj që plotësuan pyetësorin e Qytetarëve thanë se nuk do të donin të punonin në Shqipëri në të ardhmen. Ata ushtronin profesione të tilla si elektricistë, mirëmbajtës shtëpie, fermerë, shpërndarës të produkteve ushqimore dhe të tjera. Haruna Moro nga Gana është një nga punëtorët e huaj që nuk sheh të ardhme në Shqipëri. "Kushte të këqija pritëse," tha ajo, duke shpjeguar se punon si pjatalarëse me një pagë prej rreth 350 eurosh në muaj. Albin Gega, Drejtori i Përgjithshëm i Punësimit dhe Arsimit Profesional nga Ministria e Ekonomisë, Kulturës dhe Inovacionit, tha se një nga sfidat kryesore të punëtorëve të huaj në Shqipëri është mosnjohja e shqipes ose anglishtes, gjë që kufizon aftësinë e tyre për të komunikuar me kolegët dhe menaxherët. "Në disa raste, kushtet e ofruara nuk janë në përputhje me pritjet e tyre, veçanërisht për strehimin dhe sigurinë," tha ai. "Gjithashtu, izolimi kulturor dhe social, si dhe mungesa e njohjes së të drejtave ndikojnë në jetesën e tyre në vendin tonë," shtoi Gega. Gega nënvizoi se legjislacioni shqiptar mbi kriteret e pritjes dhe integrimin e shtetasve të huaj në strukturat e punësimit është huazuar nga Bashkimi Evropian. "Shumë nga kriteret dhe kushtet e përcaktuara për hyrjen dhe qëndrimin për punësim të shtetasve të vendeve të treta në Republikën e Shqipërisë pasqyrojnë kushtet dhe kriteret e përcaktuara në Acquis të BE-së për imigracionin e punës," tha ai. Sipas Gegës, sfida e menaxhimit të fuqisë punëtore të huaj është e dyfishtë - si për punëdhënësit ashtu edhe për punonjësit, pasi shumë prej tyre largohen nga vendi i punës papritur pa paralajmërim.

• Shënim: Dauda* është një pseudonim për të mbrojtur identitetin e personit.

Shiko edhe

• Marrëdhëniet e jashtme të Shqipërisë