Matteo Salvini
Matteo Salvini | |
|---|---|
.jpg) Salvini në 2024 | |
| Zëvendëskryeministër i Italisë | |
Titullar | |
| Në detyrë 23 tetor 2022 | |
| Kryeministri | Giorgia Meloni |
| Ministër i Infrastrukturës dhe Transportit | |
Titullar | |
| Në detyrë 12 nëntor 2022 | |
| Kryeministri | Giorgia Meloni |
| Ministër i Infrastrukturës dhe i Mobilitetit të Qëndrueshëm | |
| Në detyrë 22 tetor 2022 – 11 nëntor 2022 | |
| Kryeministri | Giorgia Meloni |
| Ministër i Brendshëm | |
| Në detyrë 1 qershor 2018 – 5 shtator 2019 | |
| Kryeministri | Giuseppe Conte |
| Senator i Republikës Italiane | |
Titullar | |
| Në detyrë 5 tetor 2022 | |
| Njësia zgjedhore | Puglia |
| Sekretar federal i Legës | |
Titullar | |
| Në detyrë 15 dhjetor 2013 | |
| Të dhëna vetjake | |
| U lind më | 9 mars 1973 Milano, Itali |
| Nënshtetësia | italian |
| Partia politike | Lega per Salvini Premier |
| Lidhjet e tjera politike | Lega Nord (deri më 2017) |
| Profesioni | politikan, gazetar |
| Nënshkrimi |  |
Matteo Salvini (lindur më 9 mars 1973 në Milano) është politikan dhe gazetar italian. Ai është senator i Republikës Italiane, sekretar federal i Lega per Salvini Premier dhe, që nga viti 2022, zëvendëskryeministër dhe ministër i Infrastrukturës dhe Transportit në qeverinë e Giorgia Meloni-t.[1][2]
Jeta dhe formimi
[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]Salvini u lind në Milano më 9 mars 1973. Është gazetar me profesion dhe u përfshi në politikë në moshë të re, duke u regjistruar në Lega Nord në vitin 1990.[3]
Karriera politike
[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]Në vitet 1990 dhe 2000, Salvini mbajti poste të ndryshme në Lega Nord. Ai ishte përgjegjës i të rinjve të partisë në Milano nga viti 1994 deri më 1997, sekretar provincial i Lega Nord Milano nga viti 1998 deri më 2004 dhe këshilltar bashkiak në Milano nga viti 1993 deri më 2012.[4]
Ai u zgjodh deputet në Parlamentin Evropian në vitin 2004, më pas deputet në Parlamentin italian në vitin 2008, dhe sërish eurodeputet në vitin 2009. Në vitin 2013 fitoi zgjedhjet e brendshme të partisë dhe u bë sekretar federal i Lega Nord; në vitin 2017 u konfirmua në krye të forcës politike që më pas mori shtrirje kombëtare me emrin Lega per Salvini Premier.[5][6]
Ministër i Brendshëm
[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]Pas zgjedhjeve politike të vitit 2018, Salvini u zgjodh në Senat dhe dha dorëheqjen nga mandati në Parlamentin Evropian. Nga 1 qershori 2018 deri më 5 shtator 2019 ai ishte zëvendëskryeministër dhe ministër i Brendshëm në qeverinë e parë të Giuseppe Conte-s.[7]
Rikthimi në qeveri
[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]Në zgjedhjet e vitit 2022 Salvini u rizgjodh senator për Puglian. Në qeverinë e Giorgia Meloni-t ai u emërua zëvendëskryeministër më 23 tetor 2022; fillimisht mbajti postin e ministrit të Infrastrukturës dhe të Mobilitetit të Qëndrueshëm dhe, pas riorganizimit të ministrive, nga 12 nëntori 2022 është ministër i Infrastrukturës dhe Transportit.[8][9]
Ideologjia politike
[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]Salvini dhe partia e drejtuar prej tij janë përshkruar shpesh në literaturën politologjike si pjesë e së djathtës radikale populiste. Sipas disa studimeve mbi transformimin e Lega-s nën udhëheqjen e tij, partia u zhvendos nga një profil kryesisht rajonalist drejt një identiteti më të theksuar nacionalist, nativist dhe euroskeptik, me theks të fortë te sovraniteti kombëtar, kundërshtimi i imigracionit të parregullt dhe kritika ndaj Bashkimit Evropian.[10][11][12]
Kritika
[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]Salvini është kritikuar nga kundërshtarët politikë, organizatat humanitare dhe një pjesë e shtypit për qëndrimet e tij të ashpra ndaj migrantëve, për retorikën e fortë kundër imigracionit dhe për politikën e ashtuquajtur të porteve të mbyllura gjatë kohës kur ishte ministër i Brendshëm. Sipas organizatës Human Rights Watch, dekretet e promovuara prej tij kufizuan sistemin italian të azilit dhe formalizuan këtë qasje ndaj anijeve të shpëtimit në Mesdhe.[13]
Kontroversat
[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]Në vitin 2018, propozimi i Salvinit për një regjistrim të komuniteteve rome në Itali shkaktoi polemika të forta. Sipas Reuters, deklaratat e tij sollën kritika të menjëhershme nga opozita, e cila tha se ato ringjallnin kujtime të spastrimit etnik; më pas Salvini sqaroi se nuk synonte krijimin e një arkivi të veçantë për romët apo marrjen e gjurmëve të gishtërinjve.[14]
Një tjetër çështje shumë e debatueshme ishte rasti Open Arms, i lidhur me vendimin e tij në vitin 2019 për të penguar zbarkimin e migrantëve të shpëtuar në det. Në dhjetor 2024, gjykata në Palermo e shpalli të pafajshëm Salvinit nga akuzat për rrëmbim personash lidhur me këtë çështje.[15]
Salvini është përballur gjithashtu me kritika për lidhjet e mëparshme politike me Rusinë dhe për deklarata të konsideruara tepër të buta ndaj Vladimir Putinit. Në prill 2024, Lega shpalli se marrëveshja e bashkëpunimit e vitit 2017 me partinë ruse United Russia nuk ishte më e vlefshme pas pushtimit rus të Ukrainës, por debati publik mbi raportet e Salvinit me Kremlinin vazhdoi edhe më pas.[16][17]
Shih edhe
[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]Referime
[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]- ↑ "Scheda di attività di Matteo SALVINI - XIX Legislatura". Senato della Repubblica (në italisht). Marrë më 2026-04-13.
- ↑ "Attività svolta SALVINI Matteo". Camera dei deputati (në italisht). Marrë më 2026-04-13.
- ↑ "Salvini, Matteo". Treccani (në italisht). Marrë më 2026-04-13.
- ↑ "Salvini, Matteo". Treccani (në italisht). Marrë më 2026-04-13.
- ↑ "Salvini, Matteo". Treccani (në italisht). Marrë më 2026-04-13.
- ↑ "Scheda di attività di Matteo SALVINI - XIX Legislatura". Senato della Repubblica (në italisht). Marrë më 2026-04-13.
- ↑ "Salvini, Matteo". Treccani (në italisht). Marrë më 2026-04-13.
- ↑ "Scheda di attività di Matteo SALVINI - XIX Legislatura". Senato della Repubblica (në italisht). Marrë më 2026-04-13.
- ↑ "Attività svolta SALVINI Matteo". Camera dei deputati (në italisht). Marrë më 2026-04-13.
- ↑ Albertazzi, Daniele; Giovannini, Arianna; Seddone, Antonella (2018). "'No regionalism please, we are Leghisti !' The transformation of the Italian Lega Nord under the leadership of Matteo Salvini". Regional & Federal Studies (në anglisht). 28 (5): 645–671. doi:10.1080/13597566.2018.1512977.
- ↑ Basile, Linda; Borri, Rossella (2022). "Sovereignty of what and for whom? The political mobilisation of sovereignty claims by the Italian Lega and Fratelli d'Italia". Comparative European Politics (në anglisht). 20: 365–389. doi:10.1057/s41295-022-00273-w.
- ↑ "Matteo Salvini, the everyman leader of Italy's populist revolt". Reuters (në anglisht). 2018-03-07. Marrë më 2026-04-13.
- ↑ "Italy: Revoke Abusive Anti-Asylum Decrees". Human Rights Watch (në anglisht). 2020-01-31. Marrë më 2026-04-13.
- ↑ "Italian interior minister wants census of Roma communities". Reuters (në anglisht). 2018-06-18. Marrë më 2026-04-13.
- ↑ "Italian deputy PM Salvini acquitted of migrant kidnapping charges". Reuters (në anglisht). 2024-12-20. Marrë më 2026-04-13.
- ↑ "Italy's League disavows accord with Russia's ruling party". Reuters (në anglisht). 2024-04-02. Marrë më 2026-04-13.
- ↑ "Russians vote for Putin must be accepted, Italy's Salvini says". Reuters (në anglisht). 2024-03-18. Marrë më 2026-04-13.