Michel Sogny
Michel Sogny (i lindur më 21 nëntor 1947 në Pau, Francë) është një pianist, kompozitor dhe shkrimtar francez me prejardhje hungareze. Ai zhvilloi një qasje të re për mësimdhënien e pianoit.[1][2] Metoda e tij ka mundësuar që shumë studentë të të gjitha moshave të kënaqen duke praktikuar këtë instrument, pasi që të luajturit e pianoit konsiderohet përgjithësisht e paarritshme nëse nuk mësohet gjatë fëmijërisë.[3]
Biografia
[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]Michel Sogny ndoqi École Normale de Musique de Paris, ku kreu studime pianoje nën drejtimin e Jules Gentil dhe Yvonne Desportes. Ai zotëron një diplomë master në psikologji, një diplomë bachelor në letërsi dhe një doktoratë në filozofi,[4] të cilën e përfundoi në Sorbonë në 1974 nën drejtimin e Vladimir Jankélévitch. Michel Sogny është themelues i Fondacionit SOS Talents.
Së bashku me Valéry Giscard d'Estaing dhe stërmbesën e Franz Liszt, Blandine Ollivier de Prévaux, Sogny ishte një nga anëtarët themelues të Shoqatës Franceze Franz Liszt.[5][6]
Metoda e pianos së Michel Sogny
[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]Metodologjia e Sogny mësohet në shkollat e tij në Paris dhe Gjenevë. Që nga 1974, më shumë se 20,000 studentë po përvetësojnë pianon me metodën e Sogny.[7][8]
Metoda përbëhet nga dy komponentë kryesorë: vepra didaktike – Prolegomena, të cilat përfaqësojnë ushtrime të vogla.[9] Prolegomena zhvillojnë perceptimin e simfonisë muzikore dhe zërit.[10] Drejtimi i dytë përbëhet nga cikli i etydeve, ku përqendrimi është në zhvillimin e aftësive teknike, si gjestet dhe pozicionet e duarve.[11]
Një nga studentët e Sogny, i cili filloi praktikën e pianos tashmë si i rritur, ishte profesoresha e gjuhës franceze Michel Paris.[12] Pas përfundimit të kursit katërvjeçar të metodologjisë së Sogny, në moshën 30 vjeç ajo interpretoi një koncert solo në Théâtre des Champs-Élysées me patronazhin e Ministrisë së Kulturës.[13]
Një tjetër studente e suksesshme e Michel Sogny ishte Claudine Zévaco, e cila interpretoi në Théâtre des Champs-Élysées në 1983 dhe 1984.[14]
Në 1981, Senati iu drejtua formalisht Ministrit të Kulturës, Jack Lang, për të diskutuar prezantimin e metodologjisë së Michel Sogny në të gjithë Francën.[15]
Referime
[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]- ↑ Valérie Sasportas (23 April 2010). « Michel Sogny, La musique sans soupirs ». Le Figaro.
- ↑ Radio Classique (December 2015). "L’art et la Méthode de Michel Sogny".
- ↑ « L'histoire d'une adulte prodige », Piano n°19, 2005–2006.
- ↑ Le Processus de l'esprit créateur chez Liszt Stampa:SUDOC
- ↑ Association française Franz Liszt 1972 », Documentation Association Franz Liszt, octobre 1972
- ↑ "Une Association Franz Liszt". Le Figaro. 16 tetor 1973. fq. 29.
{{cite news}}: Mungon ose është bosh parametri|language=(Ndihmë!) - ↑ Hillériteau, Thierry (2 maj 2014). "Les antiques accords de Michel Sogny". Le Figaro.
{{cite news}}: Mungon ose është bosh parametri|language=(Ndihmë!) - ↑ "L'HUMANISTEDE LA MUSIQUE". 18 maj 2017.
{{cite news}}: Mungon ose është bosh parametri|language=(Ndihmë!) - ↑ François Lancel, "En avant la musique", Le Parisien, mai 1981
- ↑ Stephan Friedrich, "L'Art et la Méthode", Classica L'Express", décembre 2015, p. 4
- ↑ Georges Hilleret, "Le bonheur de jouer Bach après quelques mois de pratique", Télé 7 Jours, 26 mai 1984
- ↑ Stephan Friedrich, "Michèle Paris – L'adulte prodige", Classica L'Express, décembre 2014, p. 9
- ↑ Edgar Schneider, "Jours de France", Le Carnet de la Semaine, 3 mai 1980
- ↑ "En Bref- Récital à la Fondation Cziffra", Le Monde, 26 mai 1984
- ↑ "Enseignement de la musique : extension du centre Michel Sogny – Sénat".
{{cite news}}: Mungon ose është bosh parametri|language=(Ndihmë!)