Parandalimi i krimit

Parandalimi i krimit i referohet strategjive dhe masave që synojnë të zvogëlojnë rrezikun e krimit duke ndërhyrë para se të jetë kryer një krim. Ai përfshin shumë qasje, duke përfshirë ndërhyrjet zhvillimore, situative, të bazuara në komunitet dhe të drejtësisë penale, për të adresuar faktorët e rrezikut në nivel individual, familjar, komunitar dhe shoqëror. Këto strategji synojnë të dekurajojnë shkelësit e mundshëm, të zvogëlojnë mundësitë për kryerjen e veprave penale dhe të zbusin frikën nga krimi në publik, dhe përdoren nga shumë qeveri në përpjekjet e tyre për të zvogëluar krimin, për të zbatuar ligjin, për të ruajtur drejtësinë penale dhe për të mbështetur stabilitetin e përgjithshëm.

Studime

Kriminologët, komisionet dhe organet kërkimore si Organizata Botërore e Shëndetësisë, Kombet e Bashkuara, Këshilli Kombëtar i Kërkimit i Shteteve të Bashkuara dhe Komisioni i Auditimit i Mbretërisë së Bashkuar kanë analizuar hulumtimet e tyre dhe të të tjerëve mbi atë që ul shkallën e krimit ndërpersonal. Ata bien dakord që qeveritë duhet të shkojnë përtej zbatimit të ligjit dhe drejtësisë penale për të trajtuar faktorët e rrezikut që shkaktojnë krimin sepse është më efektive nga ana e kostos dhe çon në përfitime më të mëdha sociale sesa mënyrat standarde të reagimit ndaj krimit. Sondazhet e shumta të opinionit konfirmojnë gjithashtu mbështetjen publike për investimet në parandalim. Profesori i Kriminologjisë Irvin Waller përdor këto materiale në librin e tij të vitit 2006 "Më pak ligj, më shumë rend" për të propozuar masa specifike për të ulur krimin, si dhe për të propozuar një projektligj për krimin.

Udhëzuesi i Organizatës Botërore të Shëndetësisë (OBSH) (botuar në vitin 2004) plotëson Raportin Botëror mbi Dhunën dhe Shëndetin (botuar në vitin 2002) dhe Rezolutën 56-24 të Asamblesë Botërore të Shëndetësisë të vitit 2003 për qeveritë që të zbatojnë nëntë rekomandime, të cilat ishin:

1. Krijimi, zbatimi dhe monitorimi i një plani kombëtar veprimi për parandalimin e dhunës.
2. Rritja e kapacitetit për mbledhjen e të dhënave mbi dhunën.
3. Përcaktimi i prioriteteve për shkaqet, pasojat, kostot dhe parandalimin e dhunës dhe mbështetja e kërkimit mbi to.
4. Promovimi i përgjigjeve për parandalimin parësor.
5. Forcimi i përgjigjeve për viktimat e dhunës.
6. Integrimi i parandalimit të dhunës në politikat sociale dhe arsimore dhe në këtë mënyrë promovimi i barazisë gjinore dhe sociale.
7. Rritja e bashkëpunimit dhe shkëmbimit të informacionit mbi parandalimin e dhunës.
8. Promovimi dhe monitorimi i respektimit të traktateve, ligjeve dhe mekanizmave të tjerë ndërkombëtarë për të mbrojtur të drejtat e njeriut.

1. Kërkimi i përgjigjeve praktike, të dakorduara ndërkombëtarisht, ndaj tregtisë globale të drogës dhe armëve.

Komisionet bien dakord për rolin e bashkive sepse ato janë më të aftat të organizojnë strategjitë për të trajtuar faktorët e rrezikut që shkaktojnë krimin. Forumi Evropian për Sigurinë Urbane dhe Konferenca e Kryetarëve të Bashkive të Shteteve të Bashkuara kanë theksuar se bashkitë duhet t'i synojnë programet për të përmbushur nevojat e të rinjve në rrezik dhe grave që janë të cenueshme ndaj dhunës.

Për të pasur sukses, ato duhet të krijojnë një koalicion të agjencive kryesore si shkollat, krijimi i vendeve të punës, shërbimet sociale, strehimi dhe zbatimi i ligjit rreth një diagnoze.

Shiko edhe

• Zbatimi i ligjit
• Kriminologjia