Pedagogjia pragmatiste

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Jump to navigation Jump to search

Pedagogjia pragmatiste është një drejtim pedagogjik i cili u paraqit në Shtetet e Bashkuara të Amerikës në fund të shekullit XIX dhe në fillim të shekullit XX gjersa me kalimin e kohës është përhapur edhe në vende tjera. Pedagogjia pragmatiste mbështetet tek filozofia pragmatiste prej të cilës edhe rrjedh si drejtim pedagogjik. Themelues dhe përfaqësues kryesor i pedagogjisë pragmatiste konsiderohet pedagogu amerikan John Dewey prandaj ne disa burime ky drejtim quhet në mënyrë të kufizuar "Djuizëm (Deweyism)". Përfaqësues të tjerë janë edhe William Heard Kilpatrick, Nel Noddings, Richard Rorty, etj. Ky drejtim ka për bazë konceptin e punës, veprimin (pragma), i cili e përcakton pozitën e individit, nxënësit në shkollë. Esencën e pedagogjisë pragmatiste e shprehin thëniet "të nxënit nëpërmjet veprimit" (learning by doing), "Arsimi është jetë" (Education is life), "Shkolla është bashkësi" (School is society), etj. [1] [2] [3]

Shih edhe[redakto | përpunoni burim]

Referime[redakto | përpunoni burim]

  1. ^ Xheladin Murati:Pedagogjia e përgjithshme. Logos - A, Shkup, 1998, fq. 119 - 121.
  2. ^ Shefik Osmani: Fjalor i pedagogjisë. 8 Nëntori, Tiranë, 1983, fq. 544 - 545.
  3. ^ Leon Zhlebnik: Histori e përgjithshme e shkollave dhe ideve pedagogjike. Prishtinë, 1964, fq. 214 - 227