Shko te përmbajtja

Said ibn el-Musejib

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Said ibn el-Musejib
Personal
Lindur642 CE
Hexhaz, Arabia (sot Arabia Saudite)
Vdekur715 CE
FejaIslam
PrindërEl-Musejib ibn Hazn el-Makhzumi (babai)
EraEpoka Rashidun,
Epoka Omejad
RajoniMedina
JurispodencaFikhu i tij i transmetuar nga shkollat siriane dhe medinase
Interesi kryesor (et)Fikhu; tafsīr, hadith (studentët e tij)
Muslim leader
Influenced

Ebu Muhamed Said ibn el-Musejib ibn Hazn el-Makhzumi (Arabisht: سعید بن المسیب; romanizuar: Saʿīd ibn al-Musayyib; 642–715) ishte një nga autoritetet më të rëndësishme të jurisprudencës (fikhut) në mesin e tabi'inëve (brezi pasues i shokëve të Muhamedit, të cilët quhen sahabe). Ai ishte i vendosur në Medine.

Jeta dhe kontributi në mësimin islam

[Redakto | Redakto nëpërmjet kodit]

Sa'id lindi në vitin 634, i biri i el-Musejib ibn Haznit nga Benu Mahzum nga fisi Kurejsh. Ai lindi gjatë kalifatit të Ymerit (s. 634–644) dhe u takua me shumicën e sahabëve, duke përfshirë pasardhësit e Ymerit, Othmanin (s. 644–656) dhe Aliun (s. 656–661).[1] Sa'idi ishte i mirënjohur për devotshmërinë, drejtësinë dhe përkushtimin e tij të thellë ndaj Allahut; sa i përket pozitës së tij në mesin e muslimanëve sunitë, ai është i njohur si më i shquari nga Shtatë Fukaha të Medinës.[2] Ai filloi, si Hasan el-BasriuBasra, të jepte mendime dhe të jepte vendime për çështje juridike kur ishte rreth njëzet vjeç. Sahabët e admiruan shumë. Në një rast, Abdullah ibn Omer vërejti: "Sikur [Muhamedi] ta kishte parë atë djalë, do të ishte shumë i kënaqur me të".[3]

Sa'id u martua me vajzën e Ebu Hurejres për t'u afruar me të dhe për të mësuar më mirë hadithet (traditat e profetit islam Muhamed dhe shokëve të tij) që ai transmetonte. Të dy kishin një vajzë.

Gjatë Betejës së el-Harrës dhe marrjes së mëvonshme të Medinës nga trupat siriane të kalifit emevi Jezid I në vitin 683, Sa'id ishte i vetmi medinas që falej në xhaminë e Profetit.[4] Pasi Jezidi vdiq, ai refuzoi t'i jepte betimin e besnikërisë ndaj kalifit kundër emevi, Abdullah ibn ez-Zubejr, me bazë në Mekë.[5] Pasi Abdulmalik e kishte ripushtuar Kalifatin, duke përfshirë Medinën, ai i kërkoi Saidit të martonte vajzën e tij (e lindur nga martesa me vajzën e Ebu Hurejres) me djalin e Abdulmalikut dhe kalifin e ardhshëm Hisham. Seidi refuzoi dhe përballë presioneve dhe kërcënimeve në rritje, ia ofroi atë Ibn Ebi Ueda's, i cili qëndroi në medrese.[6] Në vitin 705, Abdulmeliku urdhëroi guvernatorët e tij që të zbatonin betimin e besnikërisë ndaj djalit të tij el-Velid I si pasardhës të tij. Saidi nuk pranoi. Hisham ibn Isma'il el-Mahzumi, guvernatori i Medinës, e burgosi atë dhe e rrihte çdo ditë derisa u thye shkopi, por ai nuk u dorëzua. Kur miqtë e tij, si Mesruk ibn el-Ajda dhe Tavusi, e këshilluan atë që të pranonte kalifatin e El-Velidit për t'i kursyer vetes torturat e mëtejshme, ai u përgjigj: "Njerëzit na ndjekin në vepra. Nëse ne pajtohemi, si do të mundemi shpjegoju atyre këtë?”[7] Pasardhësi i Hishamit Omer II (nipi i Ymerit nga nëna), i cili qeverisi Medinën në vitet 706-712, nga ana tjetër u konsultua me Saidin në të gjitha vendimet e tij ekzekutive.[8]

Ata që morën vendime dhe tradita islame nga Sa'id përfshijnë Umer II, Katade, el-Zuhri dhe Jahja ibn Said el-Ensari, dhe të tjerë.[9]

Sa'id duket se ka argumentuar kryesisht nga arsyetimi i tij, me analogji, me shembujt e Ymerit dhe Muhamedit dhe me Kur'anin. Ai nuk e trajtoi hadithin si shkencë me zinxhirë transmetimi (isnad) në rrugën e atyre pas tij (veçanërisht el-Zuhri). Si rezultat, shumë nga vendimet e tij janë pajisur me zinxhirë të rreme dhe janë shndërruar në hadithe.[10] Ngjashëm është me tefsirin (interpretimi Kur'anor): Saidi argumentoi pikat e tij nga Kur'ani,[11] por refuzoi t'i shpjegonte vargjet për kontekstin ose kuptimin e tyre.[12] Për aq sa ka ekzistuar ndonjëherë një "tefsir i Ibn el-Musejib", ai është përpiluar nga studentët e tij bazuar në vendimet e tij.

Jurisprudentët kryesorë Malik ibn Enesi dhe Shafiu i morën si autentike padiskutim hadithet që Saidi transmetoi nga Omeri apo Muhamedi, pa përmendur se nga kush i mori ato.[13] Sipas mendimit të tyre, Saidi ishte i të njëjtit rang me sahabët në njohjen dhe transmetimin e haditheve.

  1. The 9th-century Medina-based historian Ibn Sa'd was aware of a claim that Sa'id had heard Umar speak directly, but noted that none of the ulema (Muslim scholarly class) believed this. Tabaqat v. 5 trans. as Aisha Bewley. The Men of Madina Volume II (në anglisht). London: Ta-Ha. fq. 80–96.; 80. Ibn Sa'd interprets this understanding as Sa'id's sensitive knowledge of what Umar would have commanded: Tabaqat tr. 81. Ibn Sa'd knew variant traditions which had Sa'id born four years into Umar's caliphate, 637 CE.
  2. Ibn Sa‘d tr. Bewley, 81. Even Orientalists skeptics concede his stature: GHA Juynboll (1983). Muslim Tradition (në anglisht). Cambridge University Press., 15-17. However the Prophetic Hadith is another matter; see below.
  3. M. 'Ajjaj al-Khatib. al-Sunna Qabl al-Tadwin (në anglisht). (Cairo: 1383/1963)?, 485.
  4. Ibn Sa'd tr. Bewley, 89.
  5. Ibn Sa'd tr. Bewley, 82-3, 91.
  6. Dhahabi. Siyaru A'lam al-Nubala' (në anglisht). (:)?, 4.234.
  7. Ibn Sa'd tr. Bewley, 84-5.
  8. Ibn Sa'd tr. Bewley, 82.
  9. Ibn Sa'd tr. Bewley, 90, 91, 95.
  10. Juynboll.
  11. Ibn Sa'd tr. Bewley, 82
  12. Ibn Sa'd tr. Bewley, 92 from Yahya b Sa'id.
  13. For instance: Shafii (1963). Risala (në anglisht). Përkthyer nga Khadduri. Islamic Texts Society., 135 (quoting Malik, Sa'id from Muhammad); 261, 263 (Sa'id < Umar).