Jump to content

Dallime mes rishikimeve të "Vikingët"

42 bytes added ,  9 vjet më parë
ska përmbledhje të redaktimeve
[Redaktim i kontrolluar][redaktim i pashqyrtuar]
No edit summary
No edit summary
[[Populli]] që jetonte në një mjedis të egër afër brigjeve të [[Mesdheu]]t.
 
Që nga viti [[800]] deri në vitin [[1100]], vikingët u shpërndanë në të gjithë [[Evropë]]n me famën e tyre si luftëtarë. Ata arritën deri në territorin e [[Kanada]]së duke dhënë kështu prova të jashtëzakonshme të qenit marinar të vërtetë. Ky popull ishte sëbashku me mjaft tribu nomadë dhe nga Evropa Veriore. Vikingët kanë kontribuar në mënyrë indirekte në progresin e qytetërimit perëndimor. Një gjë mund të thuhet me bindje përsa i përket kushteve të jetesës së vikingëve.Shkurt muhabetit vikinget ishin budallenj Ata jetonin në një vend me natyrë të egër duke mos folur për bregdetin në të cilin fuqia e natyrës të imponon edhe sot frikë dhe respekt. Duke i hedhur një sy hartës gjeografike të këtij rajoni, madhështia e këtyre gjireve të bën të mendosh aktivitetin e fortë hidrik të oqeanit [[Atlantik]]. Në fakt, deti në veri karakterizohet nga një fund relativisht i ulët i cili lidhet në mënyrë të papritur me thellësitë marramendëse të Oqeanit Atlantik. Pasojë e kësaj janë dallgët pesëmbëdhjetë metra të larta të cilat ndihmohen nga një erë që arrin deri në 240 km/orë, ndërsa rrymat detare lëvizin deri në 8 nyje. Gjiri është edhe shumë i përshkueshëm dhe kjo është ndoshta arsyeja për të cilën vikingët peshkonin në këto ujëra ekstremist të rrezikshme. Emri vikingë ndoshta e ka prejardhjen nga termi skandinav "Vik". Ata ishin tributë nomadë të popujve të ndryshëm të Evropës Veriore mes të cilëve dhe Sasoni, Iuti dhe Angli ku në breza kishin origjinë vikinge. Vikingët tronditën tokën evropiane dhe [[afrika]]no veriore. Motivet që i shtynë këta njerëz të jetojnë në [[Deti i Zi|Detin e Zi]] sipas historianëve janë dy : në njërën anë nevoja për të gjetur toka që mund të lejonte zgjerimin demografik të tribuve dhe nga ana tjetër specializimi teknik në ndërtimin e anijeve. Kurioziteti i shtyu vikingët të shkonin në [[Irlandë]] dhe më pas në [[Angli]]. Sikur të ishin duke ndjekur një skemë apo itinerar preciz ata vazhduan në [[Francë]], [[Spanjë]] duke kaluar "Kolonitë e Herkulit" në vitin 859, e më pas në gjirin e detit Mesdhe. Në vitin 860 vikingët mbërrijnë edhe në [[Itali]] e pikërisht në [[Romë]]. Por këtë radhë nuk ishin shumë me fat ose më mirë të themi nuk ishin të informuar. Për tre pjesët e para të shekullit IX, vikingët fituan mjaft beteja dhe ishin të ngazëllyer nga fuqitë dhe aftësia e tyre. Vetëm Spanja doli një problem për ta.
 
Ndër përshkrimet më të hershme për vikingët, paraardhësit të popujve skandinav sidomos të suedezëve, danezëve dhe norvegjezëve, është një [[mysliman]] i quajtur Ibn Fadlan. Në librin e tij "Risala" në vitin 922, si i dërguar i kalifit të [[Bagdad]]it do të përshkruante një varrim të një prijësi viking. Jo vetëm kaq, ai do të përshkruajë edhe ritet dhe traditat e vikingëve sic i kishte vështruar afër brigjeve të [[Volga|Volgës]], lum në [[Rusi]]në e sotme. Gjithë teksti i tij mund të lexohet i përkthyer në gjuhën suedeze në librin "Araber, Vikingar, vwringar" nga Stig Wikander (Stockholm 1978). Mund të paramendohet se si i ka parë çuditshëm Ibn Fadlani paganët, vikingët, skandinav. Fjetja e disa meshkujve radhazi me një grua, mos pastrimi, pija e madhe alkoolike, etj, rite tipike pagane, e kishin tmerruar atë.
Anonymous user