Ndryshimi mes inspektimeve të "Lufta e Dytë Ballkanike"

Jump to navigation Jump to search
v
Robot: bg:Междусъюзническа война is a featured article; Ndryshime kozmetike
v (Fix)
v (Robot: bg:Междусъюзническа война is a featured article; Ndryshime kozmetike)
 
Lufta e Dytë Ballkanike ishte një konflikt i cili shpërtheu kur Bullgaria, të pakënaqur me pjesën e saj të plaçkës së Luftës së Parë Ballkanike, sulmuan aleatët e saj të mëparshëm, Serbia dhe Greqia, më 16 qershor 1913. Serbe dhe ushtritë greke revoltohet ofensivën bullgare dhe kundër-sulmuar, thekshëm në Bullgari. Duke angazhuar më parë në kontestet territoriale me Rumaninë, lufta e re ka shkaktuar një ndërhyrje rumune kundër Bullgarisë.Perandoria Osmane gjithashtu shfrytëzuan situatën për të rimarrë disa territore të humbur nga lufta e mëparshme. Kur trupat rumune afrua kryeqytetit Sofje, Bullgaria kërkoi një armëpushim, duke rezultuar në Traktatin e Bukureshtit, në të cilën Bullgaria duhej të heqin dorë shumë nga fitimet e saj të para ballkanike e Luftës në Serbi, Greqi, Rumani dhe Otomanët.
Lufta shkaktoi një të përhershëm të prishur e aleancës ruso-bullgar, dhe la kështu Serbinë si aleat i vetëm i Rusisë në këtë rajon kritik. Për këtë arsye Serbia ka mbështetjen e plotë të Rusisë. Kjo e lejoi Serbinë që të ndez krizën korrik të 1914, dhe më pas për të mbajtur pozitën e pakompromis kundër Austro-Hungarisë që çoi (nëpërmjet zinxhirit ekzistuese evropiane të aleancave) në Luftën e Parë Botërore
 
== Lufta e Parë Ballkanike ==
 
 
Kur ushtria rumune mbyllur në në Sofje, Bullgari i kërkoi Rusisë të arbitrojnë. Forcat osmane që pushtuan Thrakën lindore (12 korrik) pa takuar rezistencën bullgare tashmë ishin në edirne qenë të gatshëm për të ndaluar përparimin e tyre. Për të ndihmuar Bullgaria neverit përparimin e shpejtë osman në Trakë, Rusia kërcënoi se do të sulmojnë Perandorinë Osmane nëpërmjet Kaukazit, dhe dërgoni Zi flotën e saj të Detit të Konstandinopojës; kjo Britania e shkaktuar për të ndërhyrë.
 
== Traktati i Paqes dhe pasojat ==
Të pre territoriale ishin të ndarë në Traktatin e Bukureshtit dhe të Traktatit të Konstandinopojës. Bullgaria humbi shumicën e territoreve të fituar në Luftën e Parë Ballkanike, duke përfshirë Dobrudja jugore (në Rumani), shumica e Maqedonisë, Lindore dhe Traki (nga osmanët). Me mbështetjen e fortë diplomatike e Rusisë ajo arriti në mbajtjen e Trakinë Veriore, derdhet Egje e saj, me portin e Dedeagach simbolit Aleksandropolis), dhe pjesë të Maqedonisë. Bullgaria zgjeruar kështu në territorin e saj nga 16 për qind në krahasim me atë që ishte para Luftës së Parë Ballkanike, dhe u rrit popullsinë e saj nga 4.3 në 4.7 milion njerëz. Rumania zgjeruar territorin e saj me 5 për qind dhe Malit të Zi me 62 për qind. [32] Greqi u rrit popullsinë e saj nga 2.7 në 4.4 milion dhe territori i saj me 68 për qind. Serbia pothuajse dyfishuar territorin e saj zgjerojmë popullatën e saj nga 2.9 në 4.5 milionë. [33] Traktatet detyruan ushtrinë greke për evakuimin e Trakës Perëndimore dhe Pirin Maqedoninë, e cila kishte zënë gjatë operacioneve. Tërheqje nga këto zona që duhej të jepen në Bullgari, së bashku me humbjen e Epirit të Veriut në Shqipëri, nuk u prit mirë në Greqi, nga e pushtuar gjatë zonat e luftës, Greqia arriti të mbajë vetëm territoret e Serres dhe Kavala pas një mbështetje diplomatike nga Gjermania. Serbia bëri fitimet shtesë në veri të Maqedonisë dhe duke përmbushur aspiratat e saj në jug, e ktheu vëmendjen e vet në veri, ku rivaliteti i saj me Austro-Hungarinë mbi Bosnje-Hercegovinë çoi të dy vendet në luftë një vit më vonë ndezja e Luftës së Parë Botërore. Italia përdori justifikim të luftërave ballkanike për të mbajtur ishujt Dodekanezë në Egje që kishte zënë gjatë luftës TURKO-italiane e vitit 1911 mbi Libi, pavarësisht marrëveshjes që përfundoi luftën që në vitin 1912.
Për këmbënguljen e fortë të Austro-Hungarisë dhe Italisë, të dy duke shpresuar për të kontrolluar për vete shtetin dhe kështu Ngushticës Otranto në Adriatik, Shqipëria fituar zyrtarisht pavarësinë e saj në përputhje me kushtet e Traktatit të Londrës. Me përcaktimin e kufijve të saktë të shtetit të ri sipas Protokollit të Firences (17 dhjetor 1913), serbët humbën dalje e tyre në Adriatik dhe grekëve rajonit të Veriut Epirit (SOUTHERN Shqipëri). Kjo ishte shumë e papëlqyeshme me popullsinë lokale greke, i cili, pas një revolte, arritën të fitojnë autonominë lokale sipas kushteve të Protokollit të Korfuzit. [34]
Lufta e Parë Ballkanike[http://sq.wikipedia.org/wiki/Lufta_e_Par%C3%AB_Ballkanike]
 
== Burimi i të dhënave ==
* [http://www.onwar.com onwar.com]
 
== Shiko edhe këtë ==
 
[[Kategoria:Luftëra]]
 
{{Link FA|bg}}
 
[[nl:Balkanoorlogen#De Tweede Balkanoorlog]]

Menyja e navigimit