Tigri i Kinës Jugore

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Jump to navigation Jump to search
Tigri i Kinës Jugore
2012 Suedchinesischer Tiger.JPG
Një mashkull, Shangai
Statusi i ruajtjes
Klasifikimi shkencor
Mbretëria: Animalia
Filumi: Chordata
Klasa: Mammalia
Rendi: Carnivora
Nënrendi: Feliformia
Familja: Felidae
Nënfamilja: Pantherinae
Gjenia: Panthera
Speciet: P. tigris
Nënspeciet: P. t. amoyensis
Emri trinomial
Panthera tigris amoyensis
(Linnaeus, 1758)
Panthera tigris amoyensis distribution map.png

Tigri i Kinës Jugore (Panthera tigris amoyensis) është nënlloji i tigrave në krahinat e Fujian, Guangdong, Hunan, Jiangxi në jug të Kinës. Popullata është renditur si e rrezikuar në mënyrë kritike në Listen e Kuqe që nga viti 1987 dhe është ndoshta zhdukur fare pasi asnjë tiger nuk është regjistruar që nga fillimet e viteve 1970. Tashmë në fund të viteve 1990, mbijetesa e tyre konsiderohej e pamundur për shkak të densitetit të ulët të preve, degradimit të gjerë të habitatit dhe fragmentimit e presioneve të tjera njerëzore. Ky tiger njihet gjithashtu si Kinezi i Jugut dhe Tigri Xiamen. [2]

Karakteristikat[redakto | redakto tekstin burimor]

Tigri Kinez nga projekti "Te ruajme tigrat e Kines"

Në 1905, zoologjisti gjerman Max Hilzheimer e përshkroi për herë të parë tigrin e Kinës Jugore si i ngjashem në lartësi me Tigrin Bengalez, por dallonte në karakteristikat e kafkës dhe gezofit. Ngjyrat e tyre janë më të lehta dhe më të verdha ndersa kembet dhe fytyra më të bardha. Sa per shiritat, janë më të ngushta dhe më të mprehta.[3]

Tigri i Kinës Jugore është nje nenlloji me i vogel i tigrave nga Azia kontinentale, por më i madhe se nenllojet e ishujve Sunda të tilla si tigër Sumatran. Meshkujt masin nga 230 deri 265 cm midis kunjave dhe peshojnë 130 deri 175 kg. Femrat janë më të vogla dhe masin 220-240 cm midis kunjave dhe peshojnë 110 deri 115 kg. Gjatësia e bishtit zakonisht nuk tejkalon gjysmën e gjatësisë së kokës dhe trupit. Gjatësia e flokëve ndryshon gjeografikisht. Gjatësia më e madhe e kafkës se meshkujve është 318 në 343 mm, ndërsa femrat 273 deri në 301 mm.

Perhapja[redakto | redakto tekstin burimor]

Vargu historik i tigrave të Kinës Jugore shtrihej mbi një peizazh të gjerë prej 2.000 km nga lindja në perëndim dhe 1.500 km nga veriu në jug në Kinë. [4] Nga lindja shkonin nga Provincat Jiangxi dhe Zhejiang në rreth 120 km2 e drejt perëndimit përmes Guizhou dhe Provincat Sichuan rreth 100 km2. Shtrirja më veriore ishte në zonën Qinling Mountain dhe Yellow River në afërsisht 35 km 2 në shtrirjen e saj jugore në Guangdong, Guangxi dhe Yunnan Province në 21 km2.

Rënia e popullatës[redakto | redakto tekstin burimor]

Në fillim të viteve 1950, popullata e tigrave te Kinës Jugore u raportua të numërojë më shumë se 4.000 individë. Por ai u bë objektivi i fushatave të mëdha të qeverisë "anti-murtajë" të shpallura nga "Great Leap Forward" i Mao Ceedong. Efektet e gjuetisë pakriter u përforcuan nga shpyllëzimi i gjërë dhe reduktimi i mundshëm i preve qe tigrat kishin në dispozicion, zhvendosjet në shkallë të gjerë të popullatave urbane në vendet rurale duke çuar në fragmentimin e popullatave te tigrave dhe rritjen e ndjeshmërisë ndaj zhdukjes lokale nga ngjarjet stokastike. Deri në vitin 1982, vetëm rreth 150-200 tigrat e Kinës Jugore mbetën të egra.

Deri në vitin 1987, popullata e tigrave e mbetur në jug të Kinës u vlerësua në 30-40 individë, kështu që rreziku i zhdukjes ishte i afërt. Gjatë një sondazhi në vitin 1990, shenjat e tigrave të Kinës Jugore u gjetën në 11 rezerva në malet Sichuan, Guangdong, Hunan, Jiangxi dhe Fujian, por këto të dhëna nuk ishin të mjaftueshme për të vlerësuar madhësinë e popullsisë. Asnjë tigër nuk u vëzhgua drejtpërdrejt; provat u kufizuan në zbulimet e gjurmëve, skrapeve dhe shikimeve të raportuara nga njerëzit lokalë. Tani raportohen te jene rreth 20 deri ne 30 individe.

Shiko edhe[redakto | redakto tekstin burimor]

Referencat[redakto | redakto tekstin burimor]

  1. ^ Nyhus, P. (2008). "Panthera tigris ssp. amoyensis". IUCN Red List of Threatened Species. Version 2016.2. International Union for Conservation of Nature.  doi:10.2305/IUCN.UK.2008.RLTS.T15965A5334628.en
  2. ^ The Wild South China Tiger: The Photographers Account Archived 17 October 2007 at the Wayback Machine.. Save China's Tigers.
  3. ^ Lu, H., Sheng, H. (1986). Distribution and status of the Chinese tiger. pp. 51–58 in: Miller, S., Everett, D. (eds.) Cats of the World: Biology, Conservation and Management. National Wildlife Federation, Washington, DC. ISBN 091218678X
  4. ^ Tiger finance, a banker's effort to fund survival. Reuters. 16 February 2011. Retrieved on 26 September 2011.

Lidhje te jashtme[redakto | redakto tekstin burimor]