Tigri i Kinës Jugore

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Jump to navigation Jump to search
Tigri i Kinës Jugore
2012 Suedchinesischer Tiger.JPG
Një mashkull, Shangai
Statusi i ruajtjes

Rrezik kritik, mundësisht i zhdukur në natyrë të egër (IUCN 3.1)[1]
Klasifikimi shkencor
Mbretëria: Animalia
Filumi: Chordata
Klasa: Mammalia
Rendi: Carnivora
Nënrendi: Feliformia
Familja: Felidae
Nënfamilja: Pantherinae
Gjenia: Panthera
Speciet: P. tigris
Nënspeciet: P. t. tigris
Emri trinomial
Panthera tigris tigris
(Linnaeus, 1758)
Panthera tigris amoyensis distribution map.png
Sinonimet

më parë P. t. amoyensis (Hilzheimer, 1905)

Tigri i Kinës Jugore (Panthera tigris tigris) është nënlloji i tigrave në krahinat e Fujian, Guangdong, Hunan, Jiangxi në jug të Kinës. Popullata është renditur si e rrezikuar në mënyrë kritike në Listen e Kuqe që nga viti 1987 dhe është ndoshta zhdukur fare pasi asnjë tiger nuk është regjistruar që nga fillimet e viteve 1970. Tashmë në fund të viteve 1990, mbijetesa e tyre konsiderohej e pamundur për shkak të densitetit të ulët të preve, degradimit të gjerë të habitatit dhe fragmentimit e presioneve të tjera njerëzore.[2]

Që nga vitet 1980, tigri i Kinës Jugore konsiderohet popullsi reliktuese e tigër "rrjedhës", që jeton afër zonës së mundshme të origjinës. Morfologjikisht, ajo është më e dallueshme e të gjitha nënspeciet e tigrave.[3] Rezultatet e një studimi filogjeografik tregojnë se Kina Jugore ose Indokina Veriore ka të ngjarë të jetë qendra e rrezatimit të tigrave të Pleistocenit.

Në vitin 2017, Grupi i Specialistëve të maceve të BNRN rishikoi taksonominë dhe tani njeh popullsinë e tigrave në kontinentin jugor dhe juglindor të Azisë si P. t. tigris.[4]

Karakteristikat[redakto | redakto tekstin burimor]

Në 1905, zoologjisti gjerman Max Hilzheimer e përshkroi për herë të parë tigrin e Kinës Jugore si i ngjashem në lartësi me tigrin Bengalez, por dallonte në karakteristikat e kafkës dhe gezofit. Ngjyrat e tyre janë më të lehta dhe më të verdha ndersa kembet dhe fytyra më të bardha. Sa per shiritat, janë më të ngushta dhe më të mprehta.[5]

Meshkujt masin nga 230 deri 265 cm midis kunjave dhe peshojnë 130 deri 175 kg. Femrat janë më të vogla dhe masin 220–240 centimetra (87–94 in) midis kunjave dhe peshojnë 100–115 kilogram (220–254 lb). Gjatësia e bishtit zakonisht nuk tejkalon gjysmën e gjatësisë së kokës dhe trupit. Gjatësia e flokëve ndryshon gjeografikisht. Gjatësia më e madhe e kafkës se meshkujve është 318 në 343 mm, ndërsa femrat 273 deri në 301 mm.

Përhapja[redakto | redakto tekstin burimor]

Vargu historik i tigrave të Kinës Jugore shtrihej mbi një peizazh të gjerë prej 2.000 km nga lindja në perëndim dhe 1.500 km nga veriu në jug në Kinë.[6] Nga lindja shkonin nga Provincat Jiangxi dhe Zhejiang në rreth 120 km2 e drejt perëndimit përmes Guizhou dhe Provincat Sichuan rreth 100 km2. Shtrirja më veriore ishte në zonën Qinling Mountain dhe Yellow River në afërsisht 35 km2 në shtrirjen e saj jugore në Guangdong, Guangxi dhe Yunnan Province në 21 km2.[7]

Rënia e popullatës[redakto | redakto tekstin burimor]

Në fillim të viteve 1950, popullata e tigrave te Kinës Jugore u raportua të numërojë më shumë se 4.000 individë[8], por ai u bë objektivi i fushatave të mëdha të qeverisë "anti-murtajë" të shpallura nga "Great Leap Forward" i Mao Ceedong. Efektet e gjuetisë pakriter u përforcuan nga shpyllëzimi i gjërë dhe reduktimi i mundshëm i preve qe tigrat kishin në dispozicion, zhvendosjet në shkallë të gjerë të popullatave urbane në vendet rurale duke çuar në fragmentimin e popullatave te tigrave dhe rritjen e ndjeshmërisë ndaj zhdukjes lokale nga ngjarjet stokastike. Deri në vitin 1982, vetëm rreth 150-200 tigrat e Kinës Jugore mbetën në zona të egra.

Deri në vitin 1987, popullata e tigrave e mbetur në jug të Kinës u vlerësua në 30-40 individë, kështu që rreziku i zhdukjes ishte i afërt. Gjatë një sondazhi në vitin 1990, shenjat e tigrave të Kinës Jugore u gjetën në 11 rezerva në malet Sichuan, Guangdong, Hunan, Jiangxi dhe Fujian, por këto të dhëna nuk ishin të mjaftueshme për të vlerësuar madhësinë e popullsisë. Asnjë tigër nuk u vëzhgua drejtpërdrejt; provat u kufizuan në zbulimet e gjurmëve, skrapeve dhe shikimeve të raportuara nga njerëzit lokalë. Tani raportohen të jenë rreth 20 deri ne 30 individë.[1]

Shiko edhe[redakto | redakto tekstin burimor]

Referencat[redakto | redakto tekstin burimor]

  1. ^ a b Nyhus, P. "Panthera tigris ssp. amoyensis". IUCN Red List of Threatened Species. Version 2016.2. International Union for Conservation of Nature.  doi:10.2305/IUCN.UK.2008.RLTS.T15965A5334628.en
  2. ^ The Wild South China Tiger: The Photographers Account Archived 17 October 2007 at the Wayback Machine.. Save China's Tigers.
  3. ^ Herrington, S. J. "Subspecies and the Conservation of Panthera tigris: Preserving Genetic Heterogeneity". më Tilson, R. L.; Seal, U. S. Tigers of the world: the biology, biopolitics, management and conservation of an endangered species. Park Ridge: Noyes Publications. f. 51–63. 
  4. ^ Kitchener, A.C.; Breitenmoser-Würsten, C.; Eizirik, E.; Gentry, A.; Werdelin, L.; Wilting, A. & Yamaguchi, N. "A revised taxonomy of the Felidae: The final report of the Cat Classification Task Force of the IUCN Cat Specialist Group" (PDF). Cat News. 
  5. ^ Hilzheimer, M. (1905). Über einige Tigerschädel aus der Straßburger zoologischen Sammlung. Zoologischer Anzeiger 28: 594–599.
  6. ^ Tiger finance, a banker's effort to fund survival. Reuters. 16 February 2011. Retrieved on 26 September 2011.
  7. ^ Lu, H., Sheng, H. (1986). Distribution and status of the Chinese tiger. pp. 51–58 in: Miller, S., Everett, D. (eds.) Cats of the World: Biology, Conservation and Management. National Wildlife Federation, Washington, DC. ISBN 091218678X
  8. ^ BNRN, Tigri i Kinës Jugore numëronte më shumë se 4000 individë gjatë shekullit të 20 (1951)

Lidhje te jashtme[redakto | redakto tekstin burimor]