Zotësia gjuhësore

Zotësia gjuhësore është aftësia e një individi për të përdorur gjuhën me një nivel saktësie që transferon kuptimin në prodhim dhe të kuptuar.

Përkufizim

Nuk ka një përkufizim të vetëm të zotësisë gjuhësore: ndërsa grupe të caktuara e kufizojnë fushëveprimin e saj në aftësinë e të folurit, të tjera e zgjerojnë atë për të mbuluar si aftësitë gjuhësore produktive ashtu edhe ato receptive dhe zbatimin e tyre efektiv në kontekste të ndryshme praktike. Megjithatë, ky diversitet ka implikime për zbatimin e tij në fusha të tjera gjuhësore, siç janë shkrim-leximi, testimi, gjuhët e rrezikuara, dëmtimi i gjuhës. Ka pak qëndrueshmëri se si organizata të ndryshme e klasifikojnë atë. Që nga viti 2014, rrjedhshmëria në nivelin amtar vlerësohej se kërkonte një leksik midis 20,000 dhe 40,000 fjalëve, por rrjedhshmëria bazë bisedore mund të kërkojë vetëm 3,000 fjalë.

Zhvillimi

Zhvillimi i zotësisë në çdo gjuhë fillon me të mësuarit e fjalëve. Deri në moshën 12 muajsh, fëmijët mësojnë fjalët e tyre të para dhe deri në moshën 36 muajsh, ata mund të dinë mbi 900 fjalë me shprehjet e tyre të kuptueshme për njerëzit që ndërveprojnë më shumë me ta.

Zhvillimi i zotësisë gjuhësore përmirëson aftësinë e një individi për të komunikuar. Me kalimin e kohës, nëpërmjet ndërveprimit dhe ekspozimit ndaj formave të reja të gjuhës në përdorim, një individ mëson fjalë, struktura fjalish dhe kuptime të reja, duke rritur kështu aftësinë e tij për të përdorur forma të sakta të gjuhës së synuar.

Çështje në gjuhët e rrezikuara

Gjuhët e rrezikuara po bëjnë përpjekje për t'i rigjallëruar ato. Disa nga këto gjuhë kanë pak ose aspak folës. Nxënësit e këtyre gjuhëve janë të angazhuar në përdorimin e burimeve të dokumentuara (p.sh. lista fjalësh, himne, Bibla) për të rimësuar gjuhët e tyre. Zotësia gjuhësore në këto raste rrezikimi përcaktohet nga sa gjuhë mësohet në këto komunitete nëpërmjet këtyre përpjekjeve; folësit e aftë përcaktohen nga vetë këto komunitete.

Shiko edhe

• Gjuhësia