Miti i krijimit

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Shko te: navigacion, kërko
Krijimi sipas Uilliam Blejkut.
Krijimi i Adamit, nga Mikelangjelo.

Miti i krijimit është narracion simbolik që tregon se si bota filloi të ekzistojë dhe si filluan njerëzit ta banojnë atë. Krijimi në filozofi dhe në fe të ndryshme është krijimi i botës dhe i gjithësisë, i gjërave dhe lindja e njeriut, përgjithësisht nëpërmjet një fuqie të mbinatyrshme, hyji apo hyjnish, perëndie apo perëndish.

Krijimi sipas shkencës[redakto | redakto tekstin burimor]

Iluminizmi evropian, duke përvetësuar metaforën e "kurdisjes" mekanistike materialiste mbi organizimin dhe ndërtimtarinë e gjithësisë, ka pranuar si parim të përgjithshëm idealizmin transcendentalEmanuel Kantit se hyjnorja është "shkaku parësor" i krijimit. Besimi se gjithësia vetë ishte e organizuar në mënyrë të arsyeshme dhe e aftë për t´u hetuar duke përdorur mendjen dhe arsyen u zhvillua në pikëpamjen mesjetare se bota vetë ishte zbulesa parësore e hyjnores së Krijuesit, dhe kjo është ideologjia shtytëse e zhvillimit të shkencës moderne në tre qindvjeçarët e fundit.

Pikëpamja e krijimit biblik[redakto | redakto tekstin burimor]

Në Judaizëm dhe Krishterim[redakto | redakto tekstin burimor]

Në Islam[redakto | redakto tekstin burimor]

Hinduizëm[redakto | redakto tekstin burimor]

Maja[redakto | redakto tekstin burimor]

Krijim apo zhvillim[redakto | redakto tekstin burimor]

Shiko edhe[redakto | redakto tekstin burimor]

Lidhje të jashtme[redakto | redakto tekstin burimor]