Në munç

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Shko te: navigacion, kërko
Books-aj.svg aj ashton 01.svg Ky material duhet bartur tek projekti i Librave Books-aj.svg aj ashton 01.svg


Në munç, në anglisht If është poezi e shkruar në vitin 1895 nga Rudyard Kipling. Kjo poemë është përkthyer në shumë gjuhë të botës. Më poshtë kemi përkthimin shqip të bërë nga Fan S. Noli.

Në munç

Në munç të mbash në kokë terezinë

Kur shokët çmendër dhe fajtor të nxijnë

Në munç të kesh besim, kur të dyshon

Kushdo, dhe s'ka njeri që të beson

Në munç të preç, dhe pritjen s'e kursen

Në të gënjefshin, ti nuk i gënjen

Në të urrefshin, ti s'i çan me brirë

Dhe s'hiqesh as m'i mënçim as m'i mirë

Në munç të çndërrosh e të mejtosh

Dhe nga këto në mos u robërofsh

Në munç të preç Triumfin dhe Hatanë

Dhe t'i shkelmosh të dy si kallpazanë

Në munç të mbahesh, kur një dreq ta dreth

Të drejtën dhe në lak syleshin heth

Kur sheh kalan' e jetës të rëzuar

Dhe prap e ngre me veglën e çkallmuar

Në munç të vësh m'i grumbull çdo thesar

Edhe t'i loç të gjitha me një zar

T'i humpç edhe të nisësh përsëri

Pa thën' asgjë për këtë batërdi

Në munç të kesh një zemër, trup e kokë

Që të shërbejnë sa të bëhen trokë

Dhe të vazhdosh i djegur shkrump në furrë

Dhe të thërret vullneti: "Mbahu, or burrë!

Në munç të zbreç në turm' e të mbash nderin

Të hash me mbretin, të pish me neferin

Në mos të ngaftë dot as mik as hasmë

N'i daç të gjithë, po asnjë për dasmë

Në munç për çdo minutë të përpjetë

Të rënç tamam sekunda gjashtëdhjetë

Zaptove dhenë me çdo mall dhe hir

Dhe ca më mirë, qënke trim, or bir


Rudyard Kipling

Pershtatje e Fan Nolit eshe pak e vjeter poshte mund ta gjeni me shqipen standarte

Ne Mundesh

Në mundsh ta ruash arsyen kur bota humbet fillin

E fajin ty ta hedh – dhe vetes ti besosh,

Sa herë të dyshojnë e s’të përfillin,

Por edhe dyshimet drejtë t’i gjykosh.

Në munsh të rrish në pritje, në pritje pa u lodhur,

A, kur të urrejnë, urrejtje mos të ushqesh

Madje ndaj shpifjeve të rrish pa folur

Me thjeshtësi, me to pa rënë ndesh.


Në mundsh të mendosh, por jo në shkatërrim

Të ëndërrosh por jo rob ëndërrimesh,

Dhe t’i trajtosh njëlloj e padallim

Ngadhnjim e shpartallim – burim mashtrimesh.

Në durofsh dot thënjet e tua të drejta

Në kurthe për tradhtarët, kopukët të t’i kthejnë

T’i shohësh të thyera gjërat më te shtrenjta

E prap t’i ndërtosh me vegla që nuk vlejnë.


Në mundsh fitoret që ke korrur t’i flijosh

Si në kumor, në një të vetme lojë,

Të rrezikosh, të humbësh, e prap t’ia fillosh

Dhe humbjen kurrë t’mos e zëshë në gojë

Në durofsh dot muskul, nerv, puls e zemër

Të të shërbejnë edhe kur gjithçka të duket e kotë,

E të qëndrosh kur s’ke më asgjë veç vullnetit

Që veç një fjalë “ QËNDRO” gjithnjë të thotë.

Në mundsh të flasësh me maskarenj, por nderin ta ruash

A të ecësh përkrah mbretit pa krenari që t'vërbon

Nëse armiku ose miku s’të bëjnë dot të vuash

Dhe gjithçka e çmon, por veç sa meriton.

Në mundsh të mbushësh dy minuta aq të rënda

Me vepra që peshojnë-dije dhe mos ke asnjë dyshim

Se jotja do jetë bota me cka ka brenda

Dhe Burrë do jesh, o biri im!


Rudyard Kipling, 1896

Punoi Erald Maknori