Senica

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
(Përcjellë nga Sjenica)
Shko te: navigacion, kërko
Senica
Emblema Vendndodhja
Qendra e qytetit
Statistika
Popullsia
-dendësia
13.161 banorë
? banorë/km²
Sipërfaqja ? km²
Administrata
Shteti Serbia
Qarku Zllatibori
Adresa e kuvendit ?
Kodi postal 36310
Prefiksi telefonik 020
Faqe zyrtare ?
Politika
Kryetar
Partia udhëheqëse
--

Senicë (serbisht: Сјеница/Sjenica) është vendbanim në Rrafshnaltën e Peshterit, në verilindje të Sanxhakut të Pazarit të Ri.

Etimologjia[redakto | redakto tekstin burimor]

Senica shtrihet në rrafshnaltë e Peshterit. Sipas etimologjisë popullore, si një vendbanim i një treve shumë të pasur me bar, i cili kositet tre herë në vit, dhe thahet e shndërrohet në sanë, për t'i ushqyer bagëtitë gjatë stinës së gjatë të dimrit. Ndërsa në etimologjinë serbe nga sěnь‘senka’-ka kuptimin e hijës .[1]

Statistikat[redakto | redakto tekstin burimor]

Ndryshimi I popullsisë gjat shek XIX

Gjeografia[redakto | redakto tekstin burimor]

Teritori i komunës së Senicës ka një sipërfaqe prej 1059 km2 në një lartësi mbidetare prej 1000-1030 m. Shtrihet në fushëgropën e Sjenicës në anën e djathtë të lumit Uvac dhe paraqet qendrën blegtorale të Peshterit.

Demografia[redakto | redakto tekstin burimor]

Sipas regjistrimit të fundit komuna e Sjenicës ka pasur 35 000 banorë në 101 lokalitete. Boshnjakët[2] përbëjnë 84.9% e popullsisë.

viti nr. I popullsisë Grafiku
1948 3805 Lëvizje e popu. së Sjenicës.png
1953 4478
1961 5124
1971 8552
1981 11136
1991 14445
2002 13161

External links[redakto | redakto tekstin burimor]

Referencat[redakto | redakto tekstin burimor]

  1. ^ http://botasot.info/opinione/320813/emertimet-gjeografike-apo-toponimet-ne-sanxhak/
  2. ^ Andrea Pieroni, Maria Elena Giusti, & Cassandra L. Quave (2011). "Cross-cultural ethnobiology in the Western Balkans: medical ethnobotany and ethnozoology among Albanians and Serbs in the Pešter Plateau, Sandžak, South-Western Serbia." Human Ecology. 39.(3): 335. "The current population of the Albanian villages is partly “bosniakicised”, since in the last two generations a number of Albanian males began to intermarry with (Muslim) Bosniak women of Pešter. This is one of the reasons why locals in Ugao were declared to be “Bosniaks” in the last census of 2002, or, in Boroštica, to be simply “Muslims”, and in both cases abandoning the previous ethnic label of “Albanians”, which these villages used in the census conducted during “Yugoslavian” times. A number of our informants confirmed that the self-attribution “Albanian” was purposely abandoned in order to avoid problems following the Yugoslav Wars and associated violent incursions of Serbian para-military forces in the area. The oldest generation of the villagers however are still fluent in a dialect of Ghegh Albanian, which appears to have been neglected by European linguists thus far. Additionally, the presence of an Albanian minority in this area has never been brought to the attention of international stakeholders by either the former Yugoslav or the current Serbian authorities."