Këshilli i dytë Vatikanor

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Shko te: navigacion, kërko

Këshilli i dytë Vatikanor (Vaticanum II), ishte këshilli i dytë ekumenik i kishës katolike i cili u thirr nga Papa Gjoni XXIII në vitin 1962 dhe u mbyll nga Papa Pali VI në vitin 1965.

Çështjet që u parashtruan nga ky këshill ishin liria e besimit dhe dialogu i fuqishëm me besime të tjera.

Përmbajtja

Thirrja e këshillit [redakto]

Mendimi i nje keshilli te ri i njihet Gjonit XXIII-te. Ai kishte para menduar zhvillimin e nje keshilli, i cili do te pershtaste kishen me kohet moderne. Kete ai e pershkroi si "Aggiornamento" (përditësimi). Me 25 janar 1959 Papa u beri te njohur 17 kardinaleve synimin e tij te thirrjes se nje keshilli për kishen mbareboterore, qellimi i te cilit do te ishte "perteritja", "qartesi me te madhe ne mendim" dhe, "perforcimin e lidhjes se bashkesise". Kur Papa Gjoni XXIII u pyet se pse nevojitej ky keshill, ai u pergjigj duke hapur nje dritare e duke thene: "Un dua te hap krejtesisht dritaret e kishes me qellim qe ne te shohim jashte dhe populli te mundet te shohi brenda." Ai ftoi kishat e tjera te krishtera te dergonin vezhgues ne kete keshill. Kjo ftese u pranua nga te dyja kishat, protestante dhe ortodokse.

Lajmi i thirrjes se keshillit u prit ne mbare boten me vemendje te madhe dhe madje me kenaqesi. Nje pjese e mire e kardinaleve te kuries ishte kunder kesaj thirrjeje sepse i trembeshin nje gerryerjeje te mesimit kishtar nepermjet pershtatjes se shpirtit mbizoterues te kohes.

Përgatitjet [redakto]

Hapja [redakto]

Ecuria [redakto]

Lista e dokumentave të këshillit [redakto]

4 kushtetuta:

9 decrete:

3 shpallje:

Pjesmarrësit [redakto]

Kritikat [redakto]

Shiko edhe [redakto]

Lidhje të jashtme [redakto]