Mëkati

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Shko te: navigacion, kërko
Mëkati biblik, paraqitur nga Kornelis fan Harlem, 1592.

Mëkati (Xhynahu) është veprimi a ana e ligtë, e plogshtë a e dobët e njeriut nga pikëpamja shpirtërore.

Mekati krysisht përdoret si sgprehje pak e shumë e përkufizuar në fe, përkatësisht ndër fetë abrahamike (judaizëm, krishterim, dhe islam) për të përshkruar një vepër që dhunon një rregull apo normë morale dhe gjendjen e kryerjes të këtij dhunimi. Sipas këtyre feve çdo mendim, fjalë apo vepër e menduar si jomorale, e turpshme, e dëmshme, apo tjetërsuese në të keqen mund të quhet "mëkat".

Në disa fe vepra mëkatare qëndron përgjithësisht në tejkalimin, edhe pa dashje, te kufijve të vendosur nga sfera e gjërave të shenjta dhe të gjërave jofetare.

Mëkati në Budizëm[redakto | redakto tekstin burimor]

Mëkati në Judaizëm[redakto | redakto tekstin burimor]

Mëkati në Krishterim[redakto | redakto tekstin burimor]

Në krishterim mëkati është gjendja e papërsosmërisë së njeriut, i cili u nda nga Perëndia. Kjo ndarje, sipas rrëfimeve biblike (Zan. 3) u shkaktua nga rënia në mëkat e njeriut.

Mëkati në Islam[redakto | redakto tekstin burimor]

Shiko edhe këtë[redakto | redakto tekstin burimor]

Lidhje të jashtme[redakto | redakto tekstin burimor]