Meditimi

Nga Wikipedia, Enciklopedia e Lirë

Përsiatja (ose meditimi nga lat. meditatio - mendoj, përsias,) është një mënyrë përkushtimi fetar ose ushtrimi mendor dhe shpirtëror, në të cilin njeriu përqendron mendjen e tij në një pikë të vetme (fjalë, fjali, emër), për të arritur një gjendje apo shkallë më të lartë të vetëdijes shpirtërore.

Tabela e përmbajtjeve 1 Përkufizime të emërtimit 2 Hyrje 3 Llojet e përsiatjes 3.1 Budizëm 3.2 Gnostikë 3.3 Hinduizëm 3.4 Krishterim 3.5 Islam 3.6 Judaizëm 3.7 Sikhizëm 3.8 Taoizëm 4 Qëndrimet trupore 5 Qëllimi dhe pasojat e përsiatjes 6 Thënie 7 Shiko edhe 8 Lidhje të jashtme

[redakto] Përkufizime të emërtimit

[redakto] Hyrje

[redakto] Llojet e përsiatjes

[redakto] Budizëm

[redakto] Gnostikë

[redakto] Hinduizëm

[redakto] Krishterim

[redakto] Islam

[redakto] Judaizëm

[redakto] Sikhizëm

[redakto] Taoizëm

[redakto] Qëndrimet trupore

[redakto] Qëllimi dhe pasojat e përsiatjes

[redakto] Thënie

• "Përsiatja sjell dituri; mungesa e përsiatjes lë në padije. Mëso mirë çka të çon përpara dhe çfarë të mban prapa, dhe zgjidh shtegun që të çon në dituri." Buddha

[redakto] Shiko edhe

• Kuji-in
• Isihiazmi
• Joga
• Lutja
• Vipasana
• Zazeni

[redakto] Lidhje të jashtme

• "Shoqëria Ndërkombëtare e Përsiatjes" në anglisht