Rezistenca elektrike

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Shko te: navigacion, kërko

Rezistenca elektrike është kundërshtimi i lëvizjes së elektroneve të lira përbrenda një përcjellësi. Ajo kufizon kalimin e rrymës dhe shënohet me R. Rezistenca është një dukuri fizike e çdo përcjellësi. Ngarkesat ose harxhuesit edhe vetë perçuesit kan një rezistencë të brendshme si për shembull: lartëperquesit (telat elektrik) një llambë elektrike inkandeshente që përdor energjinë e rrymës ose kalimin saj. Me një fjalë rezistenca R[Ohm] Om(shqip) mundet me u spjeguar edhe sikurse marrim një lum: i njejti lum gjatë shtratit të tij diku është me i hapur diku më i ngushtë, atëherë aty ku është i ngushtë rezistencaR është më e madhe mirëpo shpejtësia INTENZITETI [A]njesia matëse Amperi e lumit rritet edhe pse ai rrjedh po të njejtin UJI --> Tensioni [V] njesia matëse Volti Pra në fund kët mund ta shprehim si U[V] = R[Ω] * I[A] formula fondamentale për çdo çark elektrik pa marr parasysh formen

Rezistenca negative[redakto | redakto tekstin burimor]

Koncepti i rezistencës negative edhe pse në dukje të parë është jo-intuitiv ekziston. Ajo thjesht do të thotë se kur tension në një element rritet rryma elektrike në po atë element zvogëlohet. Ky fenomen vërehet tek diodat e Gunnit.Njesia matese per rezistence elektrike eshte 1 Ohm

Llojet e rezistencave[redakto | redakto tekstin burimor]

  • Rezistencat e Përcaktuara (Fikse)
  • Rezistencat e Vdekura
  • Rezistencat e Shkallëzuara
  • Rezistencat e Ndryshueshme
  • Reostati
  • Potenciometri