Dadaizmi

Dadaizmi, që ka marrë emrin sipas shprehjes da-da, që në fakt paraqet belbëzimin e parë të fëmijës, është rrymë ekstreme artistike dhe letrare nga fillimi i shekullit XX (1918-1924). Me mënyrën e shprehjes, dadaizmi tentonte të kthehej në fillimet e para të të menduarit dhe në format e para të komunikimit, duke u mbështetur në tendecat e ekspresionizmit.

Dadaizmi kundërshton çdo mendim logjik dhe angazhohet për paraqitje spontane dhe të pakontrolluar të ndjenjave dhe vrojtimeve, për asociacione pa marrë parasysh kuptimin e fjalëve. Ai thekson simultanitetin e përjetimit, ëndrrat dhe ndërdijen.

Në aspektin shoqëror dadaistët përshkoheshin nga idetë anarkiste dhe theksonin relativitetin dhe pakuptimësinë e sistemeve më stabile shoqërore.

Dada (dadaizmi) u paraqit në skenë me një manifest të publikuar në revistën Cabaret Voltaire (Kabareja Volter) të vitit 1916, të cilin e kishin përkthyer Jean Arp (Zhan Arp) dhe Tristan Tzara (Tristan Cara).

Dadaizmi ka pasur pikëpjekje të hetueshme me futurizmin dhe surrealizmin.