Formula e Larmorit
Në fizike, në fushën e elektrodinamike, formula e Larmorit përdoret për llogaritjen e fuqisë së përgjithshme të rrezatuar nga një pikë ngarkese jorelativiste kur ajo përshpejtohet. Ekuacioni u derivua nga J. J. Larmor në 1897, në kontekstin e teorisë valore të dritës.
Çdo thërrmije e ngarkuar, kur përshpejtohet ose ngadalësohet (si për shembull një elektron) rrezaton energji në formën e valëve elektromagnetike. Për shpejtësitë që janë të të vogla në krahasim me shpejtësinë e dritës, fuqia e përgjithshme e rrezatuar jepet nga formula e Larmorit :
ku
është nxitimi,
është ngarkesa, dhe
është shpejtësia e dritës. Një përgjithësim relativist jepet nga Potencialet Liénard-Wiechert.
Përmbajtja |
Derivimi [redakto]
Derivimi 1 : Fusha e një ngarkese në levizje [redakto]
Zgjidhja e potencialeve të vonuara [redakto]
Në rastin kur nuk ka ndonjë kufi rreth ngarkesave, zgjidhja e vonuar për potencialet skalare dhe vektoriale (ne njësi cgs) të ekuacionit johomogjente valës janë (shikoni Ekuacioni johomogjen i valës elektromagnetike)
dhe
ku
është funksioni delta i Dirakut dhe ku korrenti dhe dendësia e ngarkesës janë
për një thermije tek
që udheton me një shpejtesi
.
Fusha elektrike dhe magnetike [redakto]
Potencialet skalare dhe vektoriale janë të lidhur me fushën elektrike dhe magnetike nga
.
Fushat mund të shkruhen
ku
është nxitimi,
është një vektor njesi në drejtimin e
,
është madhesia e
,
dhe termat ne të djathte vlerësohen në një kohë të vonuar
.
Termi i dyte, është proporcional me nxitimin, dhe paraqet një vale dritë sferike. Termi i parë bie me katrorin e distance dhe paraqet një valë që zvogëlohet në madhësi me distancën.
Derivimi 2 : Duke përdorur mënyrën e Edward M. Purcell [redakto]
Derivimi i plotë mund të gjendet tek http://physics.weber.edu/schroeder/mrr/MRRtalk.html
Shikoni gjithashtu [redakto]
Referenca [redakto]
- J. Larmor, "Mbi një teori dinamike te mjedisit elektrike luminefer", Philosophical Transactions of the Royal Society 190, (1897) pp.205-300
- Jackson, John D. (1998). Classical Electrodynamics (3rd ed.). Wiley. ISBN 0-471-30932-X.
- Misner, Charles; Thorne, Kip S. & Wheeler, John Archibald (1973). Gravitation. San Francisco: W. H. Freeman. ISBN 0-7167-0344-0.
- R. P. Feynman, F. B. Moringo, and W. G. Wagner (1995). Feynman Lectures on Gravitation. Addison-Wesley. ISBN 0-201-62734-5.










.![\mathbf{E}(\mathbf{r}, t) =
e \left [ { { \left ( \mathbf{n} - { \mathbf{v}_0 \over c } \right ) \left ( 1-\beta^2 \right ) } \over { \kappa^3 R^2 } } \right ]_{\mbox{ret} }
+ {e \over c} \left [ { { \mathbf{n} \times \left ( \mathbf{n} - { \mathbf{v}_0 \over c } \right ) \times { \mathbf{a} \over c } } \over { \kappa^3 R } } \right ]_{\mbox{ret} }](http://upload.wikimedia.org/math/9/3/3/933669c2d1a096c8d88f364b5936be13.png)

është nxitimi,
është një vektor njesi në drejtimin e
,
është madhesia e 

.