Ligji Biot-Savart
Nga Wikipedia, Enciklopedia e Lirë
Ligji Biot–Savart eshte nje ekuacion ne teorine e elektromagnetizmit i cili pershkruan fushen magnetik B te prodhuar nga nje korrent elektrik. [Fusha vektoriale]] B varet tek madhesia , drejtimi, gjatesia, dhe afersia e pikes testuese nga korrenti elektrik, si dhe nga nje konstante themelore e quajtur konstantja magnetike. Ligji eshte i vlefshem ne perafrimin magnetostatik, i cili jep nje fushe B e cila eshte konsistente si me ligjin e Amperit ashtu edhe me Ligjin e Gausit per magnetizmin.[1]
Tabela e përmbajtjeve |
[redakto] Nje paraqitje e pergjithshme
Ligji i Biot–Savartit perdoret per te llogaritur fushen magnetike te prodhuar nga nje rrjedhe e qendrueshme korrenti elektrik, pra, nje rrjedhe e vazhduar ngarkesash,perms nje teli , e cila eshte konstante ne kohe dhe ne te cilen ngarkesa as nuk grumbullohet as nuk humbet ne cdo pike. Ekuacioni jepet si me poshte:
(ne njesi SI ), ku
eshte korrenti,
eshte nje vektor, madhesia e te cilit eshte gjatesia e nje elementi diferencial te telit, dhe drejtimi i se ciles eshte drejtimi i korrentit,
eshte kontributi diferencial tek fusha magnetike i cili vjen nga ky element diferencial i telit percjelles,
eshte konstantja magnetike,
eshte vektori njesi i zhvendosjes i drejtuar nga element ii telit drejt pikes ku llogaritet fusha,
eshte distance nga element ii telit tek pika ku llogaritet fusha ,- simbolet ne tekste te trashe tregojne njesi vektoriale.
[redakto] Shikoni gjithashtu
[redakto] Personalitete
[redakto] Elektromagnetizëm
[redakto] Aerodinamika
[redakto] Referenca
- Griffiths, David J. (1998). Introduction to Electrodynamics, 3rd ed., Prentice Hall. ISBN 0-13-805326-X.
- Feynman, Richard (1966). The Feynman Lectures on Physics. Addison-Wesley. ISBN 0-63-20717.
- ^ Jackson, John David (1999). Classical Electrodynamics, 3rd ed., New York: Wiley, Chapter 5. ISBN 0-471-30932-X.
[redakto] Lidhje te jashtme
- Electromagnetism, B. Crowell, Fullerton College
- MISN-0-125 The Ampere-Laplace-Biot-Savart Law (PDF file) nga Orilla McHarris dhe Peter Signell per Project PHYSNET.
