Johannes Eckhart

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
Shko te: navigacion, kërko
Porta e kishësErfurtit me një thënie të Ekhartit. "Das Licht leuchtet in der Finsternis und die Finsternis hat es nicht erfasst" - "Drita ndriçon në errësirë dhe errësira nuk e ka pushtuar".

Johannes Eckhart (Johanes Ekhart) (1260 -1328), i njohur edhe si Eckhart von Hochheim (Ekhart fon Hohhajm) dhe shumë i përmendur si Meister Eckhart (Mjeshtër Ekhart), ishte një teolog, filozof dhe mistik. Lindi pranë Erfurtit, në Thüringen (Tyringen).

Quhej mjeshtër pasi fitoi titullin akademikParis. Nga fundi i jetës së tij ai u shpall si heretik nga Papa Gjoni XII. Ekharti pranoi gabimin e tij ose shpjegoi arsyen pas gjithë artikujve të tij grishës, dhe kështu nuk u dogj, por ai vdiq përpara përfundimit të gjykimit të tij. Në studimin e tij Richard Southern (Riçard Sauthërn) e rendit atë së bashku me Bede-n dhe Shën Anselmin si simbol i shpirtit mendor të Mesjetës së vonë.

Përmbledhje[redakto | redakto tekstin burimor]

Jeta[redakto | redakto tekstin burimor]

Veprat dhe mësimet[redakto | redakto tekstin burimor]

Megjithese ai ishte nje teolog akademik i perkryer, punet e tij me te mira janë psallmet e tij ne gjuhen amtare gjermane. Sauthërni beson se popullariteti i ketyre psallmeve lidhet me rritjen e popullsise qytetare, e cila ishte shume e pakenaqur me nderlikimet e adhurimit bashkekohor kristian.

Tema qendrore e psallmeve te Ekhartit ne gjuhen gjermane është prania e Perendise ne shpirtin e individit, dhe dinjiteti i shpirtit te njeriut.

Mistika e Ekhartit[redakto | redakto tekstin burimor]

Burimet[redakto | redakto tekstin burimor]

  • Meister Eckhart: Die deutschen und lateinischen Werke. Herausgegeben im Auftrage der Deutschen Forschungsgemeinschaft. Stuttgart and Berlin: Verlag W. Kohlhammer, 11 Vols., 1936.
  • Josef Quint, ed. and trans. Meister Eckehart: Deutsche Predigten und Traktate, Munich: Carl Hanser, 1955.
  • Josef Quint, ed., Textbuch zur Mystik des deutschen Mittelalters: Meister Eckhart, Johannes Tauler, Heinrich Seuse, Halle/Saale: M. Niemeyer, 1952.
  • Augustine Daniels, O.S.B., ed., "Eine lateinische Rechtfertigungsschrift des Meister Eckharts," Beiträge zur Geschichte der Philosophie des Mittelalters, 23, 5 (Münster, 1923): 1 - 4, 12 - 13, 34 - 35, 65 - 66.
  • Franz Jostes, ed., Meister Eckhart und seine Jünger: Ungedruckte zur Geschichte der deutschen Mystik, De Gruyter, 1972 (Series: Deutsche Neudrucke Texte des Mittelalters).
  • Thomas Kaepelli, O.P., "Kurze Mitteilungen über mittelalterliche Dominikanerschriftsteller," Archivum Fratrum Praedicatorum 10, (1940), pp. 293 - 94.
  • Thomas Kaepelli, O.P., Scriptores ordinis Praedicatorum medii aevi. Vol. I (A-F). Rome, 1970.
  • M.H. Laurent, "Autour du procés de Maître Eckhart. Les documents des Archives Vaticanes," Divus Thomas (Piacenza) 39 (1936), pp. 331 - 48, 430 - 47.
  • Franz Pelster, S.J., ed., Articuli contra Fratrem Aychardum Alamannum, Vat. lat. 3899, f. 123r - 130v, in "Ein Gutachten aus dem Eckehart-Prozess in Avignon," Aus der Geistewelt des Mittelalters, Festgabe Martin Grabmann, Beiträge Supplement 3, Munster, 1935, pp. 1099 - 1124.
  • Gabriel Théry, O.P., "Édition critique des piéces relatives au procés d'Eckhart continues dans le manuscrit 33b de la Bibliothèque de Soest," Archives d'histoire littéraire et doctrinal du moyen âge, 1 (1926), pp. 129 - 268.

Shiko edhe[redakto | redakto tekstin burimor]

Lidhje të jashtme[redakto | redakto tekstin burimor]

 Commons: Meister Eckhart – Album me fotografi dhe/apo video dhe material multimediale