Sylejmani I

Nga Wikipedia, enciklopedia e lirë
(Përcjellë nga Sulejmani I)
Shko te: navigacion, kërko
Sulltan Sylejmani i I


Sylejmani I (Ottoman Turkish: سلطان سليمان اول, Sultān Suleimān-i evvel or قانونى سلطان سليمان‎, Kānūnī Sultān Suleimān, Turqishte moderne: I. Süleyman (Shqiptimi ne Turqisht: [sylejˈmɑn]) ose Kanuni Sultan Süleyman;Shqip:Sulltan Sulejman Ligjvenesi.U lind me 6 nëntor 1494 dhe vdiç me 5/6 ose 7 shtator 1566.Ishte sulltani i dhjete dhe mbreterimin me te gjate ne Peracndorine Osmane,nga viti 1520-1566.Ne perendim është i njohur si Sylejmani i Madhërishëm.

Jeta[redakto | redakto tekstin burimor]

Sulltan Suleimani, i njohur në perëndim si "Magnificent "(i madhërishmi) dhe në Lindje si "Suleiman el kanuni "(ligjvënësi) lindi më 6 nëntor 1494 si i biri i Sulltan Selimit I dhe i Ayse Hafsa Sulltan e cila me pas mori titullin "valide sultan" apo nëna sulltanesh.Pas vdekjes së të atit më 21 shtator 1520 u thirr nga veziri i lartë që të trashëgonte fronin si pasardhësi i vetëm i mbetur nga katër pasardhës sa ishin gjithsej. Ai ishte i dhjeti sulltan me radhë dhe njëherësh edhe sulltani me sundimin më të gjatë ne histori perandorisë osmane, gjegjësisht nga viti 1520 deri në vdekjen e tij në vitin 1566 . Suleimani u bë një monark i shquar i shekullit të 16-të , duke udhëhequr perandorinë në kulmin e fuqisë ushtarake , politike dhe ekonomike të saj. Suleimani personalisht udhëhoqi ushtrinë osmane drejt pushtimit te fortesave te shumta të krishtera si: të Beogradit , Rodosit , dhe pjesën me të madhe të Hungarisë.Pas gjithë këtyre triumfeve ai dështoi ta pushtonte Vjenën ne vitin 1529. Fitoreve të tij ju shtuan edhe sukseset e tij ushtarake në  lindje pasi në at kohë Perandoria Osmane kishte aneksuar pjesën më të madhe të Lindjes së Mesme duke rënë keshtu në konflikt me Safavidët.Ndërsa ne Afrike tashmë veq kishte pushtuar pjesë të mëdha si Algjerinë e e Egjiptin.Flota osmane kishte dominuar për shumë vite në detin Mesdhe te Kuq dhe Gjirin persik.Në krye të një perandorie të zgjeruar, Suleimani personalisht kishte kërkuar ndryshime të mëdha legjislative që lidhen me arsimin, tatimet dhe ligjin penal. Ligjet e vendosura ne kohën e sundimit të tij gjetën perdorim edhe shumë shekuj pas vdekjes së tij .Ai nuk ishte vetëm një poet i shquar por edhe një argjendar i zoti. Ai ishte gjithashtu mbrojtës i madh i kulturës , artit dhe zhvillimit të arkitekturës . Suleimani ishte shumë i arsimuar për vet faktin se zotëronte pesë gjuhë . Ai poashtu theu traditën Osmane duke u martuar me vetëm një vajzë nga haremi i tij e quajtur Alexandra Anastasia Lisofska (e njohur edhe si Roxelana ) , e cila njihet si si sulltanesha Hürem. Ajo krijoi intriga te shumta të cilat kishin për qëllim forcimin e pozitës se saj ne oborrin mbretëror dhe marrjen e fronit nga njëri nga katër djemtë e saj.Pasi pasardhesi me i madh ne at koh ishte Mustafai i vetmi pasardhes i Suleimanit e i cili nuk ishte i lindur nga Hürremi por nëna e tij ishte Mahidevrani.Mirepo nga nje kurth i Hurremit dhe i vezirit te lart Rustem Pashes ,kurth i cili e detyroi pasardhes Mustafan qe te gabonte e qe me von i kushtoi me jet pasi Suleimani kishte vendosur ta ekzukonte me 6 tetor 1553 mirepo se pari ai e kishte e ftuar at ne tenden e tij qe ti bashkangjitej ekspedites kunder safavideve,edhe pse Mustafa nuk besonte fare se do ndodhte nje gje e tille perkunder paralajmrimeve ai e pranoi ftesen e te atit dhe me te hyr ne tend u ekzekutua.Nje tragjedi tjeter e cila ndodhi ne kete periudhe te sundimit ishte edhe ekzekutimi i vezirit te larte Ibrahim pasha i cili luajti rol te rendesishem ne politikat udheheqese te perandorise ai perndryshe u njoftua me Suleimanin qysh ne kohen kur ai ishte vetem nje pasardhes per kete arsye ai ndryshe njihej edhe si shoku i jetes se Suleimanit,poashtu thuhet se Ibrahimi ishte shum inteligjent fakt ky qe e beri shum arrogant nje nder arsyet edhe te ekzekutimit te tij.Poashtu thuhet se ne ekzekutimin e tij luajti rol edhe sulltanesha Hurem pasi qe dihej se Ibrahimi mbeshteste fuqishem pasardhes Mustafan keshtu pas gjithe ketyre arsyeve ai ne vitin 1536 gjersa ishte duke fjetur ne dhomen e tij ne saraje u ekzekutua.Pas shum mundimeve te pergjakshme te së ëmës i biri i dytë i Hürremit , Selim II trashëgoi fronin e Sylejmanit pas vdekjes së tij në vitin 1566 , pas 46 vjet sundimi, mirëpo këto ngjarje nuk ariti ti përjetonte Hürremi pasi ajo kishe vdekur ne vitin 1558.


Reformat Administrative'

Ndërkohë Sulltan Sylejmani i cili njihej si i madhërishmi në Perëndim për shkak të pushtimeve të tij ,në Lindje njihej si Sylejman Ligjvënësi përshkak të shumë ligjeve të krijuara gjatë sundimit të tij. Siç vuri në dukje edhe historiani Lord Kinross , ai nuk ishte vetëm një luftëtar i madh , një njeri i shpatës , siç ishin para tij babai i tij dhe gjyshi por ai ishte edhe një njeri mirë i arsimuar e i edukuar. Ai ishte një ligjvënës i madh, e u dallua në sytë e popullit të tij , si një sovran shpirtmadh e i drejtë. Ligji parësor i perandorisë ishte sheriati , apo ndryshe i njohur si ligji hyjnor i Islamit ,Sulltani nuk kishte fuqinë për ta ndryshuar at ,por legjislacionet e tjera te njohura si Kanuni (Rregullat ) vareshin vetëm nga vullneti i Sulltanit , këto rregulla mbulonin qështje si ligji penal , zotërimi i tokës dhe tatimet. Duke eliminuar ligje e tekste kontradiktore , ai lëshoi ​​një kod të vetëm ligjor , duke qenë i kujdesshëm për të mos shkelur ligjin e sheriatit ketu rol te rendesishem pati edhe myftiu i quajtur Ebu Suud efendi.Ne momentin kur ligjet moren formen perfundimtare ato u emeruan si "Kanuni Osman" rregulla kto te cilat ndikuan pozitivisht ne zhvillimin e perandorise dhe te cilat gjeten perdorim edhe tre shkuj pas vdekjes se Suleimanit.Suleimani dha konsideratë të veçantë edhe për gjendjen e robërve , të krishterëve e të hebrenjëve të cilët punonin sipas ligjeve te vjetruara osmane . Kanuni i ri atyre iu mundësonte qe te migronin e te punonin ne toka turke me taksa shumë me te vogla se sa qe ishin më parë . Sulltani gjithashtu ka luajtur një rol të rëndësishëm në mbrojtjen e të hebrenjëve të ardhur ne perandori per shume vite me radhë . Për më tepër Suleimani futi legjislacion të ri penal që ulnin gjobat me vdekje apo gjymtim dënim ky qe ishte shumë i shpesht nga gjykatësit.

Arsimi ishte një tjetër fushë e rëndësishme për sulltanin. Shkollat ​​e lidhura me xhamitë qe financoheshin nga institucionet fetare , iu garantonin shkollim falas te gjithë fëmijëve muslimanë. Në Stamboll veqse ishte rritur numri i shkollave fillore qe i mesonin djemte te lexonin e te shkruanin dhe pashtu edhe parimet themelore te islamit. Të rinjtë që dëshironin arsimimin e mëtejshëm mund të vazhdonin shkollimin e tyre në një prej tetë medreseve (shkollave) të cilat përfshinin studime nga gramatika,metafizika,filozofia e astronomia.Ndersa medreset e larta u mundesonin arsimim te nivelit universitar ku te diplomuarit e ketyre shkollave beheshin imam ose mesues.

Luftrat/Betejat[redakto | redakto tekstin burimor]

Pushtimet në Evropë'

Kur Sylejmani ariti ne Stamboll menjëherë filloi me një seri të operacioneve ushtarake se pari duke shtypur një rebelim nga guvernatori otoman i Damaskut në 1521 . Suleimani shpejt bëri përgatitjet për pushtimin e Beogradit nga ana e mbreterise se Hungarisë qytet te cilin me par kishte deshtuar ta pushtone stergjyshi i Suleimanit, Mehmeti i II-të.Pas nenshtrimit te bullgareve,shqiptareve,bizanteve e serbeve ishte e qart se vetem Hungaria mund ti shfaqte pengesa osmaneve drejt Evropes perendimore .Keshtu Suleimani rrethoi Beogradin duke vendosur ushtaret e tij rreth kalas perndryshe ushtaret e tij dhe armatimet e tjera ishin derguar per ne Beograd permes lumit Danub. Beogradi, me vetëm 700 burra rojtar dhe pa ndihmë nga Hungaria , ra ​​në gusht te vitit 1521.

Renia e Beogradit mbolli frike ne te gjithe Evropen pasi ky pushtim ishte thjesht hapi i pare i shume aksioneve te tjera ushtarake te cilat do ti sillnin fundit Hungarise dhe mbretit Luis.Me pushtimin e pjeses me te madhe te Hungarise frika e shteteve fqinje te saj ishte shum e madhe per faktin se edhe ato mund te perjetoni te njejtin fat..

Rruga për në Hungari dhe Austri ishte e hapur , por Suleimani kishte kthyer vëmendjen e tij në Mesdheun Lindor ,perkatesisht ne ishullin e Rodosit,baza e Kalorësit te Shën Gjonit . Në verën e vitit 1522 , duke përfituar nga flotën e madhe që kishte trashëguar nga babai i tij , Sylejmani dërgoi një armat me rreth 400 anijeve në Rodos , dhe çoi personalisht një ushtri prej 100.000 njerëzve përmes Azise se Vogël në një pikë përballë ishullit. Këtu Suleimani kishte ndërtuar një fortesë të madhe ( Kalaja Marmaris ) , e cila shërbente si bazë e flotës osmane. Pas Rrethimit pesë -mujor të Rodosit ( 1522 ) me shum mundim Rodos u pushtua dhe Suleimani lejohen Kalorësit e Rodosit të largohen te lire nga ishulli.( Kalorësit e Rodosit përfundimishtu larguan per të krijuar bazën e re në Maltë )

Ndërsa marrëdhëniet mes Hungarisë dhe Perandorisë Osmane u përkeqësua , Suleiman rifilloi fushatën e tij në Evropën Lindore dhe më 29 gusht 1526 ai mundi Louis II e Hungarisë ( 1506-1526 ) në Betejën e Mohács . Pas kësaj ,rezistenca hungareze ra dhePerandoria Otomane u bënëfuqia dominuese në Evropën Lindore . Duke u përballur me trupin e pajetë të Mbretit Louis, Suleiman është thënë se kanë ankohej : në fakt u përplas me të, por unë nuk dua të largohen kaq pak duke shijuar ëmbëlsinë e jetës dhe do të mbretërojë . Ndërsa Suleiman ishte duke luftuar në Hungari fiset turkmene Qendrore në Azinë e Vogël u rebelua nën udhëheqjen e Callender Celebi .

Disa fisnikët hungarezë propozuara për Ferdinand, i cili ishte sundimtar i Austrisë fqinje dhe i lidhur nga martesa me familjen e Louis II , duke u bërë mbreti i Hungarisë , duke kujtuar se marrëveshjet e mëparshmehungarez do të merrni Habsburgut nëse Louis vdiq pa lënë trashëgimtarë . Megjithatë , fisnikët e tjerë u kthye në Zapolia John fisniku , i mbështetur nga Sylejmanit . Sipas Charles V dhe Ferdinand vëllai i tij , Habsburgët reoccupied Buda dhe Hungarinë . Pasi që në 1529 Sylejmanit , njëherë marshuan nëpër luginën e Danubit dhe rimori kontrollin e Buda dhe në vjeshtën e mëposhtme rrethuar në Vjenë . Kjo do të ishtendërmarrja më ambicioz i Perandorisë Osmane dhe Apogee natyrisht drejt Perëndimit . Me një garnizon përforcuar e 16.000 njerëzve , austriakët arritën të Suleiman humbjen e tij të parë , duke vënë farat e një osmane konkurrenca e ashpër - Habsburge , e cila zgjati deri në shekullin e 20-të. Një përpjekje e dytë për të pushtuar Vjenën dështuar në 1532 , me Sylejmanit të ulet para se të arrijnë qytetin. Në të dyja rastet ,ushtria osmane u godit nga moti i keq (i cili e detyroi atë për të lënë pas rrethimit pajisjeve esenciale ) dhe të parregullta në linjat e furnizimit .

Gjatë 1540s një ringjallje të polemikave në Hungari Sylejmani i dha mundësinë për t'u hakmarrë për humbjen e pësuar në Vjenë . Në 1541 Habsburgët njëherë angazhuar në konflikt me osmanët , duke u përpjekur për të rrethojë Budën. Pas zbrapsjes përpjekjet dhe kapjen e shumë kështjella e Habsburgëve nga otomanët në dy fushatave të njëpasnjëshme në 1541 dhe 1544 ,rezultati ishte Ferdinand dhe vëllai i tij Charles V u detyrua të nënshkruajë me një Sylejmanit poshtëruese traktat pesë-vjeçar. Ferdinand tërhoqi pretendimet e tij për Mbretërinë e Hungarisë dhe ishte i detyruar të paguajnë një haraç vjetor sulltanit për tokat hungareze ende kontrolleve. Symvolikoteri rëndësi ishte setraktati referuar Charles V jo si perandori , por si Mbret i Spanjës , duke e lënë Suleiman të konsiderojnë veten si Cezari i vërtetë. Me konkurrentët kryesorë evropianë Suleiman subjugated kishte siguruar për rolin Osmane rregull i rëndësishëm në peisazhin politik të Evropës për disa vjet .


Lufta Osmane - Safavidëve

Athos Suleiman stabilizuar kufijtë e tij evropiane, tani ktheu vëmendjen e tij për kërcënimin gjithnjë aktuale të dinastisë shiite Safavidëve të Persisë . Dy ngjarje në veçanti ishin të beftë një përsëritje të tensioneve. Së pariTachmasp Shahu kishte vrarë besimtarët për Suleiman guvernatorit të Bagdadit dhe e zëvendësoi atë me besuari i tij dhe të dytë ,guvernatori i Bitlis kishte dezertuar dhe të betuar besnikërinë ndaj Safavids . Pasi që në 1533 Suleiman urdhëroi Vezir Grand tij , Pargali Ibrahim Pasha që të çojë një ushtri në Azi , ku Bitlis arratisjes dhe Tabriz pushtuar pa rezistencë . Së bashku me 1534 Ibrahim Sylejmanit u promovua në Persi ,Shah sakrifikuar territorin vend të dhënë një luftë të ashpër , me një pamje të theksoj ushtrisë osmane si ajo vazhdoi në brendësi shkretë . KurSuleiman vijim vit dhe Ibrahim bëri një hyrje të madhe në Bagdad ,komandanti i dorëzoi qytetin , duke konfirmuar Sylejman si udhëheqës të botës islame dhe pasardhësi i ligjshëm të kalifëve abasid .

Duke kërkuar për të mposhtur Shahun një herë dhe për të gjithë Sylejmanit tentuar një ekspeditë të dytë në 1548-1549 . Si më parë Tachmasp shmangur konfliktin dhe në vend të kësaj zgjodhi të bjerë , duke ndjekur politikën e tokës së djegur dhe ekspozimin e ushtrisë osmane për të dimrit të ashpër të Kaukazit . Suleiman braktisur fushatën me fitimet përkohshme osmane në Tabriz dhe Urmia rajonit, një prezencë të qëndrueshme në provincën e Van, dhe disa jekjeve në Gjeorgji . 1553 Suleiman filloi fushatën e tij të tretë dhe të fundit kundër Shahut . Duke humbur fillimisht territoret në Erzurum nga Shah djali i tij Suleiman Erzurum anakatalamvanontas kundërpërgjigj , duke kaluar lumin Epërme dhe pjesë hedhjen e mbeturinave të Persisë . Ushtria e Shahut vazhdoi taktikën e saj të shmangur osmanët , duke çuar në stanjacion, nga të cilat një ushtri kishte asnjë fitim të konsiderueshëm . Në vitin 1554 ka nënshkruar një marrëveshje që i dha fund fushatat aziatike të Sylejmanit . Përfshinin kthimin e Tabriz , por Bagdad siguruar,Mesopotami ulët, gojët e lumenjve Tigër dhe Eufrat dhe një pjesë e Gjirit Persik . Shah premtoi gjithashtu të ndërpresin të gjitha bastisjet në territorin osman.

Ndërmarrjet në Oqeanin Indian

Osman anijet me vela në Oqeanin Indian në 1518 . Osman admiral si Chantim Suleiman Pasha Reis Seid Ali dhe Kourtogklou rrezet Chizir janë të njohur për të kanë udhëtuar për në portet e Perandorisë mongol e Tata Indisë , Surat dhe Tzantzira . Perandori Mughal EkberMadhe është i njohur për të kanë shkëmbyer gjashtë dokumente me Sylejmanit të Madhërishëm .

Në Oqeanin Indian , Suleiman mbajtur disa operacione detare kundër portugalisht në një përpjekje për largimin e tyre dhe të rivendosë tregti me Indinë . Aden në Jemen u pushtua nga osmanët në vitin 1538 për të siguruar një bazë për sulme kundër osmane pasurinë portugeze mbi bregun perëndimor të Pakistanit dhe Indisë moderne . Lundrim në Indi nga osmanët dështoi kundër portugalisht në rrethimin e diu në shtator të vitit 1538, por pastaj u kthye në Aden , ku ata fortifikuar qytetin me 100 armë . Mbi këtë bazë Sylejman Pasha arriti të kontrollojë të gjithë vendin e Jemenit zënë Elliot Sana'a . Aden por rebeluan kundër osmanëve dhe ftoiportugalisht në vend , në mënyrë që ata të kontrolluara nga qyteti deri në sekuestrimin e saj nga Piri Reis ( 1548 ) .

Me kontrollin e plotë të Detit të Kuq Suleiman u përpoq pa sukses për të sfiduar kontrollin e rrugëve tregtare portugeze të Indisë dhe ka ruajtur një nivel të konsiderueshëm të tregtisë me Perandorinë mongolisht e Indisë rreth shekullit të 16-të. Admirali Piri Reis udhëhoqi një flotë osmane në Oqeanin Indian , duke arritur pushtimin e Muscat në 1552 .

Në 1564 Suleiman mori një ambasadë nga Aceh Indonesia ( moderne , duke kërkuar mbështetje otoman kundër portugeze, e cila rezultoi në një fushatë osman në Aceh , i cili ishte në gjendje për të siguruar mbështetje të gjerë ushtarake për Atsechezous . Mesdhe dhe Afrikën e Veriut

Duke konsoliduar pushtimet e tij në tokë

Suleiman mbërriti në lajme se Kalaja e Koronit në Morea moderne ( Peloponez) kishte rënë në admiralit e Charles V, Andrea Doria . Prania e spanjollëve në Mesdheun Lindor ishte i shqetësuar Sylejman, të cilët e panë atë si një tregues të parë qëllimin e Charles Një rival i dominimit osman në rajon. Duke pranuar nevojën për të rishpallur superioritetin e marinës në Mesdhe , Suleiman emëruar një kryetar të jashtëzakonshme të flotës , në fytyrën e Hairentin , i njohur për evropianët si Barbarosa . Pasi emëruar Flota admiral Barbarossa ngarkuar me rindërtimin flotën osmane , deri në atë masë sa qëkundërpeshë flota osmane në numrin e atyre të të gjitha vendeve të tjera mesdhetare mazi.To 1535 Charles mori në një fitore të rëndësishme kundër osmanëve në Tunis të cilat së bashku me luftën kundër Venedikutvitin e ardhshëm , bëri Suleiman për të pranuar propozime nga Francis I të Francës për të formuar një aleancë kundër Karlit . Në vitin 1538,flota spanjolle u mposhtën nga Barbarosa në Betejën e Prevezës , sigurimin Mesdheun lindor për turqit për 33 vjet deri në disfatës së tyre në Betejën e Lepantit më 1571 .

Në Afrikën e Veriut aneksuar zona të gjera në lindje të Marokut . Shtetet berberet e Tripolitania , Tunizia, Algjeria u bë dhe krahinat autonome të Perandorisë , duke shërbyer si avantazh kryesor të konfliktit Suleiman me Charles V, përpjekjet e të cilit për të dëbuar turqit dështuan në 1541 . Pirateria e ndjekur më pas nga piratët berbere mund të shihet në kontekstin e luftërave kundër Spanjës . Për një zgjerim periudhë të shkurtër Osmane siguruar dominimin detare nëMesdhe.

Në vitin 1542 , përballet me armikun e përbashkët e Habsburgëve , o Francis kam kërkuar për të ripërtërirë aleancën franko- osman , duke çuar Suleiman për të dërguar 100 galerat nën Barbarosa për të ndihmuarfrancezët në Mesdheun perëndimor . Barbarossa plaçkitur brigjet e Napolit dhe Sicilisë para se të mbërrinte në Francë, ku Francis bërë selinë Toulon detare e admiralit osman. Në fushatën njëjtën Barbarossa sfiduar dhe pushtoi Nikesë në 1543 . Në vitin 1544 një paqe mes Francis Charles I dhe V të vënë një fund i përkohshëm për aleancën midis Francës dhe Perandorisë Osmane .

Gjetkë në Mesdhe , kurKalorësit u rishpall si Kalorësve të Maltës në 1530 , veprimet e tyre kundër flotave muslimane shpejt tërhoqi inat e osmanëve të cilët kryenin një tjetër ushtri masive për të larguar Kalorësve të Maltës . Osmanët sulmuan në 1565 , duke u përpjekur të rrethimit të Madh të Maltës , e cila filloi më 18 Maj dhe zgjati deri në shtator 8, dhe përshkruar grafikisht në afresket e Matteo Aletsio d' Perez në Sallën e Shën Mikelit dhe Shën Gjergjit . Fillimisht dukej se kjo do të jetë një përsëritje e pushtimit të Rodosit , me shumicën e qyteteve të shkatërruara Maltës dhe Kalorësit e gjysmë vrarë në betejë, por mori në një betejë Forcës së Ndihmës në Spanjë , duke rezultuar në humbjen e 30.000 trupave osmane dhe fitorja e qytetarëve lokale malteze.

Eşleri Hürrem Sultan: Sancak beyliği veya 1520'deki tahta çıkışının ardından haremine girdiği tahmin edilen cariye Hürrem Sultan, 1521'de Mahmed'i, 1522'de Mihrimah'ı, 1522 veya 1523'te Abdullah'ı, 1524'te Selim'i, 1525'te Bayezid'i, 1531'de Cihangir'i dünyaya getirdi. 15 Nisan 1558'de vefat etti. Mahidevran Sultan (bazı kaynaklarda ismi Gülbahar olarak da geçer)[147]: 1500 yılı civarında doğan ve cariye kökenli olan Mahidevran Sultan, 1515 yılında Mustafa'yı dünyaya getirdi.[148] Mustafa'nın Süleyman tarafından 6 Ekim 1553'te boğdurulmasının ardından Bursa'da yaşamaya başladı.[149] 3 Şubat 1581'de, Bursa'da vefat etti.[149] Gülfem Hatun: Süleyman'ın, Hürrem Sultan'dan önceki ve sonraki hasekisi olduğu yönünde görüşler olan, cariye kökenli eşiydi.[150][151][152] 1561 veya 1562 yılında vefat eden Gülfem Hatun'un,[150][153] 1521'de dünyaya gelen ve 12 Ekim 1521'de vefat eden Şehzade Murad'ın annesi olduğu yönünde görüşler mevcuttur.[152] Fülane Hatun: Süleyman'ın ilk eşi olup, gerçek adı bilinmemektedir. 1512'de dünyaya gelen Mahmud'un annesiydi. Çocukları


I. Süleyman ve Hürrem Sultan'ın oğlu, 11. Osmanlı padişahı ve 90. İslam halifesi II. Selim. Şehzade Mahmud: 1512 yılında, Fülane Hatun'dan doğan Süleyman'ın ilk oğluydu. 29 Ekim 1521'de, geçirdiği hastalık sebebiyle vefat etti.[154] Şehzade Mustafa: 1515 yılında Mahidevran Sultan'dan dünyaya geldi.[155][156] Çeşitli sancaklarda, sancak beyi olarak görev yaptı. Tahta geçmek istediği söylentilerinin ardından 6 Ekim 1553 günü, Konya Ereğlisi'nde babası Süleyman tarafından boğdurtuldu.[100][121] Şehzade Murad: 1521'de dünyaya gelen ve ekim 1521'de vefat eden Murad'ın annesi kesin olarak bilinmese de, Gülfem Hatun olduğu yönünde iddialar bulunmaktadır.[154][157] Şehzade Mehmed: 1521 yılında Hürrem Sultan'dan dünyaya gelen Mehmed, 1543 yılında vefat etti.[158] Mihrimah Sultan: 1522 yılında, Hürrem Sultan'dan dünyaya geldi, 1578'de vefat etti. Şehzade Abdullah: 1522 veya 1523 yılında, Hürrem Sultan'dan dünyaya gelen Abdullah, doğumundan iki-üç yıl sonra vefat etti.[159][154] Şehzade Selim: 1524'te Hürrem Sultan'dan dünyaya geldi.[158][154] Annesi Hürrem Sultan'ın ölümünden sonra, kardeşi Bayezid ile girdiği taht mücadelesinde babası Süleyman'ın da desteğini aldı. Süleyman'ın vefatının ardından, II. Selim olarak Osmanlı Padişahı oldu. 1574'te ölene kadar padişah olarak kaldı. Raziye Sultan: Mahidevran Sultan'dan dünyaya geldi. Şehzade Bayezid (1525-1561): 1525'te Hürrem Sultan'dan dünyaya geldi.[158][154] Hürrem Sultan'ın ölümünden sonra, kardeşi Selim ile taht mücadelesine girdi. Süleyman'ın Selim'in tarafını tutmasıyla İran'a kaçtı. 1561'de Osmanlı elçileri tarafından Kazvin'de boğularak öldürüldü.[160] Şehzade Cihangir (1531-1553): 1531'de Hürrem Sultan'dan dünyaya gelen Cihangir, 1553'te vefat etti.[154] Şehzade Ahmed: Mahidevran Sultan'dan dünyaya geldi. Şehzade Orhan (1543-1562) Şehzade Osman (1545-1562) Şehzade Abdullah Şehzade Mehmed (1526-1533) Şehzade Mehmed (3 yaşında boğdurulduğu bilgisi var) Şehzade Orhan (1554-1562) İsmi bilinmeyen bir kız[153]